W projekcie ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 9 września 2010 r., która zgodnie z założeniami ma wejść w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., w okresie do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., ma wynosić 23%.
Zasady kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorców określone są w Ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, w ustawach szczególnych a także mogą one wynikać bezpośrednio z prawa wspólnotowego albo z ratyfikowanych umów międzynarodowych. Organów, które mogą kontrolować przedsiębiorcę jest wiele. Należą do nich m. in. Urzędy Skarbowe, Urzędy Kontroli Skarbowej, Państwowa Inspekcja Pracy, Państwowa Inspekcja Handlowa i wiele innych. Stąd też, konieczność poznania pewnych ogólnych standardów przeprowadzania kontroli u przedsiębiorcy i skutków ich nieprzestrzegania.
Chociaż już ponad 200 lat temu Adam Smith zauważył, że niewidzialna ręka rynku jest w stanie samodzielnie sprawnie regulować rynek dóbr i usług, rządzący krajem wydają się nie zauważać tej obserwacji. Także uważane za liberalne partie polityczne prowadzą politykę, którą prezydent Stanów Zjednoczonych Ronalda Reagan określiłby słowami: „Jeżeli coś działa, opodatkuj. Jeżeli nadal działa, reguluj. Jeśli przestanie działać, dotuj”. Nikogo nie dziwi zatem fakt, iż szeroko zakrojony program „Rodzina na Swoim” ma swój istotny wpływ zarówno na rynek nieruchomości, jak i na rynek kredytów.
Przy wnioskowaniu o kredyt hipoteczny zadajemy sobie często pytanie, dlaczego bank chce aż tyle o nas wiedzieć. Rozumiemy potrzebę dostarczenia zaświadczenia o dochodach, wyciągów bankowych czy deklaracji podatkowej. Ale po co bank wymaga od nas podania naszego liczby lat stażu pracy, czy poziomu wykształcenia? Odpowiedzią na te wszystkie pytania jest ocena punktowa, czyli „credit scoring”, który stanowi nieodzowną część procesu kredytowego.
Przedsiębiorcy funkcjonujący w obrocie co do zasady posiadają swobodę organizowania działalności gospodarczej. Oznacza to, że samodzielnie decydują o jej kształcie, czy zasięgu. Wolność działalności gospodarczej nie ma jednak charakteru nieograniczonego, a jej granice wyznacza prawo, zasady współżycia społecznego, ustalone zwyczaje, a także interesy innych przedsiębiorców i klientów.