Kategorie

Działalność gospodarcza, Prawo konkurencji

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Niestety, brak świadomości w sferze prawa własności przemysłowej wśród przedsiębiorców jest wciąż widoczny. Przedsiębiorcy bagatelizują i nie analizują wymyślonych przez siebie nazw, haseł promujących czy symboli, nierzadko uważając, że są one nowe, innowacyjne i wcześniej niezasłyszane. To najczęściej popełniany błąd. Wielu z nas nie zdaje sobie sprawy, że wszystkie te elementy mogą podlegać ochronie. Nazwa wymyślona przez Kowalskiego również. Zdajmy sobie wreszcie sprawę z tego, że ochrona nie dotyczy tylko symboli wielkich, renomowanych marek, a konsekwencje naruszenia znaku towarowego mogą nas kosztować nie tylko sporo nerwów i czasu, ale także pieniędzy.
Chcesz zastrzec nazwę swojej firmy, ale obawiasz się kosztów? Bezpodstawnie. Ochrona nazwy nie jest luksusem, na który stać tylko największe marki. Zastrzeżenie tego cennego składnika przedsiębiorstwa można uzyskać już od kwoty 1000,00 zł. Warte swojej ceny, prawda?
Wzór użytkowy czy wynalazek? Wielu z nas stawia sobie te pytanie wybierając sposób ochrony swojego innowacyjnego rozwiązania. Rozważając „za i przeciw” dokonajmy analizy kosztów wynikających z zastrzeżeń. Ile kosztuje zgłoszenie wzoru użytkowego? Na jaki koszt należy się przygotować licząc na 10 – letni okres ochrony?
Po złożeniu skomplikowanej dokumentacji naszego innowacyjnego rozwiązania, przychodzi czas na mniej przyjemne czynności dla każdego przedsiębiorcy tzn. wniesienie opłat do Urzędu Patentowego RP. Na szczęście koszt patentu nie pozbawi nas fortuny, a zapewni bezpieczeństwo i niezbędną ochronę. O jakich kwotach mowa? Kiedy, jak i gdzie dokonać opłat za ochronę naszego wynalazku?
Patenty i wynalazki to dwa hasła, które najczęściej padają kiedy mówimy o możliwościach ochrony naszych innowacyjnych rozwiązań. Sama procedura uzyskania patentu często spędza nam sen z powiek. Czy jest szansa na uzyskanie ochrony po uzyskaniu odmownej decyzji? Czym właściwie różni się patent od ochrony wzoru użytkowego? Jak najlepiej chronić nasze rozwiązania?
Jakie kary wiążą się ze zmową przedsiębiorców? Dowiedz się jakie kary przewiduje prawo antymonopolowe oraz kiedy kara może zostać złagodzona.
Utrudnianie dostępu do rynku może przybrać wiele postaci. Niektóre z nich są wprost wskazane w ustawie, inne zaś zachowania przedsiębiorców rozpatrywać należy indywidualnie. Wszystkie łączy je jednak to, że na gruncie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji mogą zostać uznane za zakazane czyny nieuczciwej konkurencji.
Przedsiębiorcy zawierający zakazane porozumienia ograniczające konkurencję muszą liczyć się z sankcjami przewidzianymi w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów. Wymiar kary nałożonej na nieuczciwego przedsiębiorcę przez Prezesa UOKiK może jednak zostać zredukowany przy spełnieniu przesłanek określonych w ustawie.
Na gruncie polskiego prawa antymonopolowego zakazane są wszelkie porozumienia ograniczające konkurencję, w tym także częste zarówno wśród małych, jak i dużych przedsiębiorców zmowy cenowe. Nieuczciwych konkurentów wspólnie ustalających ceny czekają jednak konsekwencje przewidziane w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów.
Przedsiębiorcy na wiele sposobów starają się zdopingować konsumentów do zawarcia danej transakcji, stosując przy tym różne formy nacisku. Jeśli jednak nacisk ten jest nadmierny, możemy mieć do czynienia z zakazaną agresywną praktyką rynkową.
Ustalanie cen sprzedaży przez dystrybutora Euromark Polska (marki Alpinus i Campus) oraz jego partnerów handlowych stanowiło naruszenie prawa konkurencji. Na przedsiębiorców Prezes UOKiK nałożyła karę ponad 58 tys. zł. Jedna z firma zdecydowała się na program łagodzenia kar leniency.
Podejmowaniu współpracy często towarzyszy umowa. Czasami jednak zdarza się, że zawiera ona postanowienia, które są niezgodne z prawem. Co robić, gdy wykryjemy nieprawidłowości?
Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym wprowadza generalny zakaz stosowania takich praktyk przez przedsiębiorcę oraz klasyfikuje poszczególne zachowania rynkowe. Złożona systematyka wprowadzona przez ustawę sprawia jednak, że zarówno konsumenci, jak i sami przedsiębiorcy mają niekiedy problem z oceną charakteru danej praktyki.
UOKiK uważniej przygląda się klauzlom w umowach przygotowywanych przez przedsiębiorców. Dyscyplinarne skreślenie z listy uczestników oznacza brak zwrotu zapłaconych kosztów – to jedna z klauzul stosowana przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą GoWork.pl w Siedlcach.
Naczelna Izba Lekarska naruszyła prawo antymonopolowe - stwierdził UOKiK. Zabraniając lekarzom przepisywania na receptę niektórych produktów podlegających legalnemu obrotowi dopuściła się praktyki naruszającej konkurencję. Prezes UOKiK nałożyła na Izbę karę finansową w wysokości blisko 50 tys. zł.
Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji wprowadziła do polskiego systemu prawa pojęcie czynu nieuczciwej konkurencji. Taki czyn popełnić może wyłącznie przedsiębiorca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, godząc przy tym w interesy innego przedsiębiorcy lub klienta, z którym to faktem ustawa wiąże określone konsekwencje natury cywilnej i karnej.
Czy przedsiębiorca, w którego interesie leży uzyskanie negatywnej decyzji merytorycznej, może zwrócić w tej sprawie do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów?
Zasada swobody prowadzenia działalności gospodarczej umożliwia aktywność przedsiębiorców w bardzo wielu dziedzinach. Istnieją jednak prawne ograniczenia i zasady, których przedsiębiorcy są zobowiązani przestrzegać. Tak jest między innymi w przypadku prowadzenia działalności, do której wykorzystuje się prawnie chronione wynalazki, wzory użytkowe albo przemysłowe, czy tez układy scalone.
Swoboda prowadzenia działalności gospodarczej pozwala na jej wykonywanie, co do zasady, bez ograniczeń. Możliwe są jedynie ograniczenia wynikające z przepisów prawnych, np. konieczność uzyskania koncesji na obrót paliwami. Oprócz tego istnieje szereg zasad dotyczących już samego funkcjonowania przedsiębiorcy w obrocie, co też może zostać uznane za swoiste ograniczenie. Jednym z nich jest działalność gospodarcza z wykorzystaniem wynalazku, na który ma być udzielony patent. Warto zapoznać się z licznymi zasadami ich dotyczącymi.
Prowadzenie działalności gospodarczej opiera się na zasadzie swobody. Przedsiębiorcy mogą więc łączyć się między innymi w formę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Wspomniana swoboda nie oznacza to jednak, że nie jest ona niczym nieograniczona. Każda forma aktywności gospodarczej podlega określonym zasadom i ograniczeniom, które maja na celu bezpieczeństwo obrotu. Jednym z takich ograniczeń jest konieczność uzyskania aprobaty Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w przypadku, gdy powstanie spółki może powodować ograniczenie konkurencji i powstawanie monopolu.
Mimo że o przewadze konkurencyjnej wielu ekspertów napisało tomy, to praktyka osiągnięcia tej przewagi wciąż sprawia trudności. Poniższy model czterech kroków powinien uporządkować działania firm w tym zakresie.
Internet, który rozwija się w zastraszającym tempie może być nośnikiem informacji oczerniających przedsiębiorcę. Jeżeli Twoja konkurencja zamieszcza nieprawdziwe informacje na temat prowadzonej przez Ciebie firmy, dopuszcza się czynu nieuczciwej konkurencji i popełnia przestępstwo.
Jednym z czynników decydujących tym, że dane przedsiębiorstwo osiągnie spektakularny sukces jest posiadanie specjalistycznych informacji, które nie są znane powszechnie. Aby strzec tajemnicy swojej firmy przedsiębiorca powinien podjąć niezbędne działania aby informacje te zostały poufne. Co może stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa?
Dobra znajomość sił konkurencji oraz świadomość uzyskanej pozycji rynkowej i przewag konkurencyjnych powinny wystarczyć do tego, by doprowadzić pojedynczego przedsiębiorcę do skutecznego utrzymania się na rynku na przekór działań konkurencji. Czasem jednak przedsiębiorca czuje pokusę pójścia na skróty – oto czego robić nie wolno i co jest surowo karane w przypadku wykrycia przez organy nadzorujące gospodarkę.
Przedsiębiorcy funkcjonujący w obrocie co do zasady posiadają swobodę organizowania działalności gospodarczej. Oznacza to, że samodzielnie decydują o jej kształcie, czy zasięgu. Wolność działalności gospodarczej nie ma jednak charakteru nieograniczonego, a jej granice wyznacza prawo, zasady współżycia społecznego, ustalone zwyczaje, a także interesy innych przedsiębiorców i klientów.
Prowadzenie przedsiębiorstwa wiąże się z przestrzeganiem, nałożonych przepisami prawa, reguł. Pomimo bowiem swobody działalności gospodarczej, nie wszystkie działania przedsiębiorców są dozwolone. Jednym z niedozwolonych działań są czyny nieuczciwej konkurencji, w więc takie które mogą prowadzić do szkody innego przedsiębiorcy lub klienta.
Przedsiębiorcy funkcjonujący w obrocie zobowiązani są przestrzegać przepisów prawa, a także innych zasad i zwyczajów. Niedozwolone są działania, które mogą powodować szkodę u innych przedsiębiorców. Oprócz tego jednak prawo bierze również pod ochronę konsumentów.
Przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą, nie mogą jej prowadzić w sposób całkowicie dowolny, polegają bowiem określonym zasadom i wymogom stawianym im przez prawo, ustalone zwyczaje oraz zasady współżycia społecznego.
Przedsiębiorcy funkcjonujący w obrocie posiadają w zasadzie swobodę w zakresie swojej działalności. Nie oznacza to jednak, że nie podlegają żadnym regułom i zasadom. Przepisy wskazują jakiego typu działania są niepożądane lub nawet niedozwolone.
Prawo handlowe precyzuje pojęcie czynu nieuczciwej konkurencji, czyli takiego działania, które może narazić na szkodę kontrahentów przedsiębiorcy. W związku z tym przedsiębiorcy obowiązani są dołożyć należytej staranności.
O nadużywaniu pozycji dominującej orzeka zawsze Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Analiza tego typu decyzji pozwala na praktyczną weryfikację suchych regulacji ustawowych. Poniżej kilka najciekawszych i najpopularniejszych orzeczeń.
Postępowanie w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów może zakończyć się: decyzją merytoryczną, umorzeniem postępowania lub ugodą.
Samo zadbanie o to, aby konsument był dostatecznie dobrze poinformowany, nie wystarczy. Konieczne jest jednocześnie zapewnienie mu swobody wyboru i dokonania decyzji.
Jedną z podstawowych informacji, jakich przedsiębiorca jest zobowiązany udzielić konsumentowi, stanowi cena towaru lub usługi. Powinna być ona podana konsumentowi jako cena brutto, to znaczy zawierać wszystkie podatki, opłaty, narzuty.
Leniency Programme to program wprowadzony przez obwieszczenie Komisji Unii Europejskiej w sprawie darowania lub obniżania kar pieniężnych w sprawach kartelowych. Z założenia ma pomagać w wykrywaniu zmów przedsiębiorców.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie lub zachowanie przedsiębiorcy, podjęte w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, które narusza bądź tylko zagraża interesom innego przedsiębiorcy. Działanie takie jest szkodliwe i bezprawne. Jakie są przykłady czynów nieuczciwej konkurencji?
Nazwa przedsiębiorcy nie może wprowadzać w błąd. Czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta. Takim czynem jest w szczególności wprowadzające w błąd oznaczenie przedsiębiorstwa.
Normy dotyczące nieuczciwych praktyk rynkowych uregulowane są w ustawie o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym. Jakie działania do nich zaliczamy i jak przedstawiają się one w praktyce?
Jeżeli przedsiębiorca wywołał u konsumenta wrażenie, że serwis jego produktów dostępny jest w innym państwie członkowskim niż to, gdzie dokonano zakupu, wówczas dopuścił się nieuczciwej praktyki rynkowej. Jak funkcjonuje ona w praktyce?
Czarna i szara lista nieuczciwych praktyk znalazła się w ustawie o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym. Co zawiera i czym te praktyki się różnią?
Porównanie katalogu szarych i czarnych nieuczciwych praktyk rynkowych wskazuje na podstawową różnicę. Czarne praktyki - które zawsze pozostają zakazane – zebrane są w katalog zamknięty. Co to oznacza?
Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym definiuje je w art. 4 ust. 1 i ten przepis prawa należy uznać za klauzule generalną, która ma podstawowe znaczenie dla nieuczciwych praktyk rynkowych.
Podział na nieuczciwe praktyki rynkowe wprowadzające w błąd oraz agresywne dotyczy zarówno szarego, jak i czarnego katalogu. Dodatkowo, w przypadku praktyk wprowadzających w błąd rozróżniamy działanie oraz zaniechanie przedsiębiorcy.
Postępowanie dotyczące nieuczciwych praktyk rynkowych może być wszczęte przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Ustawa przewiduje określone kompetencje tego organu w takich przypadkach.
Czy przestrzeganie kodeksów dobrych praktyk może wiązać się z działaniem w charakterze nieuczciwych praktyk rynkowych? Co dzieje się, gdy kodeksy te zawierają regulacje niezgodne z prawem? Odpowiedzi na te pytania znajdziesz poniżej.
Kodeksy dobrych praktyk są postrzegane na rynku jako karta przetargowa w grze o klienta. Nie można jednak zapomnieć, że mogą stać się one źródłem dopuszczania się przez przedsiębiorcę nieuczciwych praktyk rynkowych.
Na rynku ponownie pojawiają się systemy konsorcyjne. Zakazane przez ustawodawcę nadal są przyczyną łez wielu oszukanych. Na czym systemy te polegają?
Obowiązek właściwej implementacji Dyrektywy o nieuczciwych praktykach handlowych do krajowego porządku prawnego stał się źródłem konieczności kolejnego zdefiniowania pojęcia przedsiębiorcy. Wprowadzając ustawę o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym należało się bowiem kierować zasadą maksymalnej harmonizacji.
Definicja przeciętnego konsumenta sformułowana w ustawie o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym daje możliwość oceny sądom przeciwko komu nieuczciwe praktyki mogą znaleźć zastosowanie. Jak przedstawia się ta definicja od strony praktycznej, czyli w orzecznictwie krajowych sądów?
Zawarta w ustawie o nieuczciwych praktykach rynkowych definicja przeciętnego konsumenta pozwala na określenie przeciwko komu te praktyki są stosowane.