Kategorie

Surowce, Stopy procentowe

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Jeżeli nie odpowiada nam oferta produktów strukturyzowanych, dostępnych na rynku, możemy poprosić bank, aby stworzył nową strukturę specjalnie dla nas. To rozwiązanie może jednak sprawić, że produktem strukturyzowanym zainteresują się również inni klienci. Przyjrzyjmy się produktom strukturyzowanym w private bankingu.
Rok 2011 był niezwykle trudny dla rynków finansowych. Zwolennicy dywersyfikacji portfela mieli nie lada trudne zadanie, inwestując na rynku finansowym. Rynkowi finansowemu zaszkodziły: kryzys dłużny strefy euro i USA, spowolnienie gospodarcze oraz stosowanie różnej polityki pieniężnej przez poszczególne kraje.
Złoto osiągnęło już cenę 1700 dolarów za uncję i prawdopodobnie w dalszym ciągu będzie drożeć. Czy mamy do czynienia z bańką spekulacyjną? Eksperci uważają, że aby mówić o spekulacji, powinniśmy poczekać na dalsze wzrosty.
Obniżka ratingu Stanów Zjednoczonych zachwiała rynkiem ryzykownych aktywów. Notowania akcji surowców i obligacji z rynków wschodzących zaliczyły gwałtownie spadki. Decyzja agencji S&P negatywnie odbiła się na papierach korporacyjnych, wysokiego ryzyka i walutach z emerging markets.
Bank centralny Japonii zdecydował się na interwencję na rynku jena. Spekuluje się, że Bank of Japan (BoJ) sprzedał 900 mld jenów. Ma to na celu osłabienie japońskiej waluty, której aprecjacja nie sprzyja wzrostowi gospodarczemu.
Zła passa na rynkach finansowych nabiera coraz większych rozmiarów. Idzie ona w parze z globalnym spowolnieniem gospodarczym i niepokojami, związanymi z niebezpieczeństwem ponownej recesji. Publikacje makroekonomiczne z ostatnich tygodni oraz lipcowe odczyty wskaźników wyprzedzających koniunktury, w połączeniu z kryzysem dłużnym, nie wróżą nic dobrego.
Eksperci są zdania, że nawet, jeżeli Demokraci i Republikanie nie znaleźliby kompromisowego rozwiązania, Stanom Zjednoczonym nie groziło bankructwo. Jakie „asy w rękawie” ukrywają Amerykanie?
Na początku tygodnia pojawiły się spekulacje na temat ewentualnej podwyżki stóp procentowych w Chinach. Chińska prasa spodziewała się, że zgodnie z tradycją, PBoC podejmie decyzję w tej sprawie w weekend. Zaskoczenie rynku było duże, gdy informacja o podwyżce napłynęła dzisiaj, około godz. 12.30.
Nazwą IKEF określa się indeks, odzwierciedlający poglądy polskich pracowników instytucji finansowych. W maju wskaźnik spadł do -13,5 punktu. Eksperci zauważyli, że osiągnął on najniższą wartość od maja 2010 roku, to jest od początku swojego istnienia. Jak należy interpretować ten wynik?
Poniedziałkowa zwyżka notowań na GPW była przede wszystkim zasługą dobrych notowań PKO BP. Wiosenne szczyty dały wsparcie indeksom WIG i WIG20, ale mimo to niedźwiedzie nie dawały za wygraną. Zmiany cen sprawiały wrażenie chwilowego odbicia, a nie trwalszego ruchu w górę.
Liczba finansistów, zatrudnionych w naszym kraju i spodziewających się poprawy polskiej koniunktury gospodarczej, maleje. Dlaczego większość z nich nastawia się na kolejne podwyżki stóp procentowych? Opinie pracowników instytucji finansowych na temat przyszłości polskiej gospodarki odzwierciedla Indeks Koniunktury Ekspertów Finansowych.
Pierwszy dzień notowań okazał się dla inwestorów stresujący. Tuż po rozpoczęciu sesji WIG20 dzieliło zaledwie 10 pkt. od poziomu 2800 pkt. Złamanie tego oporu mogłoby doprowadzić do gwałtownych zmian indeksów, tym bardziej, że nastroje na zachodnich giełdach nie napawały optymizmem.
W zeszłym miesiącu inflacja wzrosła o 0,2 proc., jak wynika z najnowszych danych GUS i osiągnęła poziom 4,5 proc. W ciągu roku ceny żywności zwiększyły się o 7,7 proc. – efekt najbardziej odczuwają gospodarstwa domowe. Paliwa podrożały o 14,2 proc.
Eksperci szukają wyjaśnienia wielkiej skali wyprzedaży surowców w przeszłości. Na rynkach akcji sytuacja sprzyja bykom. Dlaczego drastycznie zmniejszył się apetyt na ryzykowne aktywa?
Wczorajsze wystąpienie Bena Bernanke rozwiało wszelkie wątpliwości. Słowa szefa Fed, które padły podczas konferencji po posiedzeniu Rezerwy Federalnej, były skrojone tak, żeby spełnić oczekiwania graczy na zwyżkę.
W piątek za baryłkę ropy naftowej w Londynie trzeba było płacić 124 dolary – to najwyższa cena od dwóch lat. Taki stan rzeczy ma negatywne przełożenie na inflację w Polsce. Jeżeli polska waluta nie umocni się, nie da się powstrzymać tego mechanizmu.
Ostatnio na rynkach akcji nastąpiły zwyżki. W konsekwencji odsetek pesymistów na amerykańskim rynku spadł do bardzo niskiego poziomu. Stanowią oni niecałe 16%, jak wynika z ankiety Investors Intelligence.
Dzisiaj za uncję złota płacono rekordową kwotę 1460 dolarów. To już kolejny rekord w ciągu ostatnich dni. Drożeje również srebro – niewiele brakuje mu do poziomu 40 dolarów.
Już niebawem przekonamy się, w jakim stopniu wzrost giełdowych indeksów był pochodną zakończenia kwartału, a na ile znamionował siłę rynków finansowych. Ich odporność na złe wieści może być większa niż sądzimy.
Ponieważ rząd José Sócratesa upadł, agencje ratingowe zaczęły obniżać rating dla Portugalii. W nocy agencja Standard&Poor’s zmieniła ocenę tego państwa z „A minus” do „BBB”, z możliwością zmniejszenia perspektywy o jeszcze jeden poziom po publikacji szczegółowego planu działania, zawartego w Europejskim Mechanizmie Stabilizacyjnym. Wcześniej rating Portugalii został obniżony przez Fitcha z A+ do A-.
Podczas posiedzenia grupy G7 ministrowie finansów oraz szefowie banków centralnych postanowili wprowadzić środki, zmierzające do osłabienia JPY. Rada Bezpieczeństwa ONZ wprowadziła zakaz lotów nad Libią, co jest równoznaczne z interwencją wojskową w tym kraju.
Pod koniec lutego kurs EUR/USD był niemal identyczny, co na początku miesiąca. Poprzedni miesiąc zaczynał na poziomie 1,3694. Eksperci zauważyli, że w ciągu 28 dni euro umocniło się względem dolara jedynie o 0,8 proc. Dlaczego w pierwszej połowie lutego nastąpił spadek notowań eurodolara?
Czwartkowa sesja nie przebiegła pomyślnie dla warszawskiego parkietu. Mimo, że nasz indeks walczył ze spadkami, zakończył dzień na minusie, przy czym zabrakło mu zaledwie jednego punktu do przejścia powyżej poziomu środowego zamknięcia. Przeceny na rynku surowców były odczuwalne w całej Europie i działały jako czynnik hamujący popyt.
Dlaczego w zeszłym tygodniu nasza waluta poniosła straty w stosunku do euro, mimo że początek dobrze rokował dla notowań złotego? Po pięciu dniach jego kurs spadł o blisko 1,3 proc., a wspólna waluta znajdowała się w rejonie poziomu 4,0000. Jak podkreślają eksperci, nadal pozostaje on istotnym oporem, hamującym zniżkę złotego wobec euro.
Dlaczego nowe fundusze przynoszą największe zyski? Wprowadzony na polski rynek dwa miesiące temu Pioneer Akcji Aktywna Selekcja uzyskał w lutym najwyższą stopę zwrotu wśród funduszy akcji polskich. Również spośród akcji małych i średnich spółek najwyższe notowania miał nowy fundusz, zarządzany przez Amplico TFI. Eksperci są zdania, że warto lokować środki w nowych funduszach.
W ubiegłym tygodniu dolar tracił na wartości w stosunku do głównych walut. W środę udało mu się pokonać ważny opór na poziomie 1,3750, gdzie znajdowało się górne ograniczenie dość rozległego przedziału, w którym się poruszał. Największa zwyżka kursu EUR/USD pozwoliła głównej parze walutowej dotrzeć w okolice szczytów z początku lutego, do 1,3840. Jednak próba przebicia tej wartości nie powiodła się.
Po wieściach, które napłynęły w weekend z Libii, światowe giełdy wzięły się do pracy. Ustabilizowały się ceny ropy naftowej, co jest miłą wiadomością po rekordowo wysokich notowaniach z ubiegłego tygodnia. Wartość szczególnie wrażliwej na napięcia geopolityczne uncji złota również nie podlega dużym zmianom.
W czwartek w za baryłkę ropy naftowej w Londynie płacono blisko 120 dolarów. „Jeśli wysokie ceny tego paliwa będą utrzymywały się przez cały 2011 rok, to pogorszy się bilans handlowy Polski i wyższa będzie inflacja" - mówi dr Małgorzata Starczewska-Krzysztoszek, główna ekonomistka PKPP Lewiatan.
Nie zawsze da się racjonalnie wytłumaczyć, dlaczego decydujący ruch rynku następuje w danym momencie. Już od jakiegoś czasu sytuacja w Afryce i na Bliskim Wschodzie jest napięta, zaś inwestorzy uważnie śledzą rozwój akcji w Libii. W poniedziałek powyższe wydarzenia rzutowały na notowania dolara, który wczoraj rano tracił na wartości.
Po raz kolejny w ciągu ostatnich miesięcy inwestorzy muszą poważnie zastanowić się nad tym, czy mogą ufać danym gospodarczym. Co prawda liczby sugerują trwałe ożywienie gospodarcze, ale przyszłość może okazać się mniej różowa. Walki w Libii nie pozostają bowiem bez wpływu na zwyżkujące notowania paliw.
W piątek wieczorem eurodolar poszedł zdecydowanie w górę. Sygnałem do tego ruchu była zwyżka, która rozpoczęła się ok. godz. 14.00 jako reakcja na wypowiedź Lorenzo Bini Smaghi. Członek Europejskiego Banku Centralnego potwierdził, że jeżeli presja inflacyjna będzie rosnąć, bank centralny zostanie zmuszony do zaostrzenia polityki pieniężnej.
Nastąpił niespodziewany wzrost poziomu cen, a co gorsza, nad Polską wisi widmo kolejnej podwyżki stóp procentowych. W tych warunkach Giełda Papierów Wartościowych nie prosperuje zbyt dobrze i trudno liczyć na zdecydowaną poprawę w tej kwestii.
Zeszły tydzień był udany dla giełdy. Jednakże czwartkowy przebieg wydarzeń przyczynił się do tego, że notowania poszczególnych indeksów nie wyglądają już zbyt optymistycznie dla inwestorów. WIG musiał oddać praktycznie całe zyski z zeszłego tygodnia.
W styczniu euro umocniło się względem dolara o ok. 2,3 proc. Dlaczego średnie kursy EUR/USD przechodziły fluktuacje od poziomu 1,3384 na początku miesiąca do poziomu 1,3694 pod koniec miesiąca? Eksperci wyróżniają trzy fazy w notowaniach eurodolara w tym okresie.
Inwestorzy kompletnie nie byli przygotowani na podwyżkę stóp procentowych przez Ludowy Bank Chin. Chińczycy są jeszcze zaabsorbowani obchodami Nowego Roku Księżycowego. Chińska giełda zacznie pracować dopiero w środę, dlatego reakcję na decyzję PBoC możemy poznać z pewnym opóźnieniem.
Na przełomie stycznia i lutego fundusze inwestycyjne lokujące na rynkach wschodzących poniosły największe od trzech lat straty. Odpłynęło z nich ponad 7 mld USD. Inaczej przedstawia się sytuacja z lokatami w regionie EMEA, czyli na rynkach wschodzących Europy, Bliskiego Wschodu i Afryki, do których należy również Polska – 20. tydzień z rzędu wzbogacały się one o nowe środki.
Mijający tydzień obfitował w wiele mocnych wrażeń. W każdym aspekcie życia na rynku powtarzał się ten sam schemat: najpierw inwestorów szykowano na dobre wieści ze świata ekonomii i polityki, po czym okazywało się, że ich nastawienie było zbyt optymistyczne.
Przyzwyczailiśmy się do tego, że z wyjątkiem tych dni, kiedy Departament Pracy USA podaje do wiadomości dane o zatrudnieniu, w piątki na rynkach finansowych trudno zaobserwować istotniejsze ruchy. Tym razem było jednak inaczej. Impulsem do wydarzeń okazały się zamieszki w Egipcie, związane z próbą obalenia dyktatury Mubaraka.
W roku 2011 można oczekiwać przyśpieszenia gospodarek rozwiniętych. Na amerykańskim rynku powinien zadziałać mechanizm „samonapędzającej” się gospodarki, głównie dzięki wzrostowi konsumpcji prywatnej, który jest następstwem lepszej sytuacji na rynku pracy.
Spokój, który ogarnął rynek w poniedziałek, nie trwał wiecznie. We wtorek inwestorzy rzucili się do zakupów. Rano nastąpiło dynamiczne wzmocnienie europejskich parkietów, co wywindowało polskie indeksy w górę.
Rynki odetchnęły z ulgą po zakończonych przetargach portugalskich i hiszpańskich papierów, ale na niewiele się to zdało, z punktu widzenia akcjonariuszy. Już wkrótce nad tymi ostatnimi zaczęła brać górę potrzeba pozbycia się akcji.
Poniedziałkowa sesja, pozbawiona wydarzeń makro, aktywności i kapitału, nie dostarczyła inwestorom zbyt wielu rozrywek. Owszem, WIG20 powędrował w pobliże niedawnych maksimów, ale spadł w ciągu niespełna godziny do poziomu z piątkowego zamknięcia, gdzie pozostał przez kolejne sześć godzin.
Pierwsza część dzisiejszej sesji w Europie nie przyniosła większych wahań kursowych eurodolara. Jego notowania plasowały się w okolicach 1,3200. Po południa nastąpiła zniżka kursu EUR/USD w kierunku minimum z tego tygodnia na poziomie zbliżonym do 1,3160.