Zasady korzystania z pomocy de minimis

Pomoc de minimis na tle Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Zgodnie z artykułem 107 ust.1 TfUE wszelka pomoc przyznana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych, która zakłóca bądź grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom, w zakresie w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi- jest niezgodna z prawem Unii Europejskiej.

Pomoc de minimis stanowi szczególną formę wsparcia udzielanego przez państwo, ponieważ jest to pomoc, która z góry została uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem i w związku z tym nie wymaga wcześniejszej notyfikacji i uzyskania zgody Komisji. Sama nazwa pochodzi od łacińskiej paremii „de minimis non curat lex” (prawo nie troszczy się o drobiazgi), ponieważ odnosi się ona do pomocy, która ze względu na swoją niewielką wartość nie powoduje zakłócenia konkurencji w skali unijnej a więc nie stanowi ona pomocy w rozumieniu artykułu 107 ust.1 TfUE. 

Innowacja dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw – KONSULTANT HR

Rozporządzenie Komisji w sprawie pomocy de minimis

Pomoc de minimis jest udzielana przedsiębiorstwom przez państwo w ramach programu pomocowego albo jako pomoc indywidualna. W ramach rozporządzenia KE nr 1407/2013 pomoc może być przyznana przedsiębiorstwom we wszystkich sektorach, z wyjątkiem sektora rybołówstwa i akwakultury, objętym rozporządzeniem Rady nr 104/2000; sektorem produkcji produktów rolnych; sektora przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych (w niektórych przypadkach); działalności wywozowej oraz do pomocy uwarunkowanej pierwszeństwem korzystania z towarów krajowych w stosunku do towarów sprowadzanych z zagranicy.

W celu zakwalifikowania pomocy jako de minimis, całkowita kwota pomocy przyznanej przez państwo- jednemu przedsiębiorstwu, nie może przekroczyć 200tys. EUR w okresie trzech lat podatkowych. Natomiast, jeżeli chodzi o przedsiębiorstwo świadczące usługi w  zakresie drogowego transportu towarów- pomoc ta nie może przekroczyć kwoty 100tys. EUR. Ponadto, pomoc de minimis, nie może być przeznaczona na zakup pojazdów przeznaczonych do transportu.

Ustanowione pułapy są wartościami brutto, stosuje się bez względu na formę i cel pomocy de minimis, niezależnie również od tego czy pomoc jest przyznawana przez państwo bądź jest ona finansowana z zasobów Unii.

Formy pomocy de minimis

Pomoc de minimis jest przyznawana w formie dotacji lub dopłat do oprocentowania. W niektórych przypadkach, pomoc może być udzielona również w formie pożyczek, dokapitalizowania, środków finansowych ryzyka przyjmujących postać inwestycji kapitałowych i quasi-kapitałowych oraz pomoc w formie gwarancji.

Jak uzyskać dofinansowanie z PFRON?

Wnioski w sprawie pomocy de minimis

Projekt programu pomocowego (z wyłączeniem pomocy indywidualnej), którego celem jest udzielenie pomocy de minimis musi zostać zgłoszony do Prezesa UOKiK, który może przedstawić swoje ewentualne zastrzeżenia.

W celu uzyskania pomocy należy dostarczyć podmiotowi udzielającemu pomocy informacje dotyczące: wnioskodawcy, sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy, prowadzonej działalności gospodarczej oraz pomocy wcześniej już otrzymanej. Wzory wniosków, które należy złożyć są określone w załączniku do Rozporządzenia Rady z dnia 29 marca 2010r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis.

Firmy chętnie korzystają z pomocy de minimis

Zmiany po pierwszym stycznia 2014

Rozporządzenie KE nr 1407/2013 weszło w życie z dniem 1 stycznia 2014. Zgodnie z artykułem 7, przepisy Rozporządzenia stosuje się również do pomocy przyznanej przed jego wejściem w życie, jeżeli pomoc ta spełnia zawarte w Rozporządzeniu warunki.

Nowe Rozporządzenie zwiększyło pułap dopuszczalnej pomocy de minimis dla sektora drogowego transportu pasażerskiego ze 100tys. EUR do 200tys. EUR. Został zwiększony również katalog beneficjentów- pomoc de minimis jest teraz również dostępna dla sektora  węglowego. 

Pomoc de minimis co do zasady nie może być przeznaczona na ratowanie zadłużonego przedsiębiorstwa. Od stycznia 2014 roku nastąpiły zmiany dotyczące definicji trudnej sytuacji ekonomicznej. Aby stwierdzić, że działalność gospodarcza znajduje się w trudnej sytuacji, będzie trzeba wykazać jedynie tzw. sztywne kryteria, nie będzie więc można tak jak do tej pory opierać się w tym zakresie na kryteriach miękkich. Bez zmian pozostanie jednak założenie, że podmiot funkcjonujący na rynku krócej niż trzy lata nie będzie mógł zostać zakwalifikowany jako „przedsiębiorstwo znajdującego się w trudnej sytuacji ekonomicznej”, chyba że toczy się w jego sprawie zbiorowe postępowanie upadłościowe.

Zapraszamy do dyskusji na naszym FORUM!