Czy opłaca się korzystać ze złotej karty kredytowej?

Prestiż, to słowo które banki, odmieniają przez wszystkie przypadki, opisując złote karty kredytowe. Nie powstrzymuje ich przed tym nawet to, że zaledwie w ciągu kilku ostatnich lat oferta złotych plastików ulega ciągłej deprecjacji i stała się dostępna praktycznie dla większości Polaków, korzystających z usług finansowych. Podczas gdy wymogi stawiane konsumentom spadają, ceny ani drgną.

Klient, który otrzymuje wynagrodzenie na poziomie średniej krajowej , czyli ok. 2520 zł, może z powodzeniem ubiegać się o kartę w co najmniej pięciu instytucjach. Najmniej wymagający jest Alior Bank, który zadowoli się miesięcznymi zarobkami na poziomie 800 zł netto. W dalszej kolejności, według wymagań, znajdują się: Euro Bank, Getin Bank, Citi Handlowy i Bank BPH. Minimalne, akceptowane wynagrodzenie na poziomie 800-1500 zł wydaje się być wyłącznie martwym zapisem, który nie znajduje odzwierciedlenia w rzeczywistości. Sprzeczność krystalizuje się jeszcze bardziej, jeśli minimalne dochody netto zestawi się z najniższym możliwym limitem kredytowym na karcie. I tak na przykład we wspomnianym już Alior Banku najmniejszy, dostępny limit przekracza ponad sześciokrotnie najniższe, akceptowalne dochody. Drugi na liście jest Citi Handlowy, gdzie iloraz ten sięga trzykrotności.

Dowiedz się także: Jak zwiększyć zdolność kredytową przy pomocy karty kredytowej?

Najwyższe wymagania wobec konsumentów stawiane są przez banki, które mogą wydać kartę dopiero po przekroczeniu bariery w wysokości 5 tys. zł netto miesięcznych dochodów. Takie warunki, przynajmniej częściowo generują lepiej sprofilowanie oferty, która dzięki temu może trafić do docelowych klientów. Dochodów na poziomie prawie dwóch średnich krajowych wymagają: BZ WBK, ING Bank Śląski, Nordea Bank i Raiffeisen Bank. Co ciekawe, w wybranych instytucjach, m.in. w mBanku i Citi Handlowym, takie zarobki uprawniają już do ubiegania się o kartę platynową – kolejną w hierarchii karcianych kolorów. Duże rozwarstwienie pokazuje, że w pogoni za prowizjami banki chcą dotrzeć z ofertą do masowego klienta, nie przestając przy tym kreować prestiżowego wizerunku produktów.

Niewygórowane warunki do otrzymania złotej karty stoją w sprzeczności z pobieranymi za nie opłatami. Najczęściej roczna opłata za taki plastik znajduje się w przedziale 100-200 zł w skali roku, przy czym wiele banków umożliwia zwolnienie z opłaty w pierwszym, dwunastomiesięcznym okresie. Wystarczy wykonać kilka transakcji, żeby karta była darmowa. O wiele trudniej jest w kolejnych latach, kiedy banki najczęściej zwalniają klienta z opłaty za plastik dopiero przy transakcjach na kwotę rzędu 20-36 tys. zł w skali roku. Niżej klasyfikowane karty srebrne rzadko kiedy kosztują więcej niż 80 zł rocznie, a i same warunki do zwolnienia z opłaty są znacznie łatwiejsze do spełnienia przez klienta.

Polecamy serwis: Budżet domowy

Co zatem konsument zyskuje, płacąc ponad dwukrotnie więcej? Wyższy dostępny limit kredytowy, który zamiast ok. 20-25 tys. zł wynosi przeciętnie ponad 50 tys. zł – oczywiście wciąż jest on uzależniony od zdolności kredytowej i wiarygodności klienta. Niezaprzeczalnym atutem złotych kart jest szerszy pakiet ochronny. Wiele banków, obok usług assistance i concierge, dodaje atrakcyjne pakiety ubezpieczeń podróżnych, które mogą okazać się przydatne podczas zagranicznej wycieczki. Listę atrakcji zamykają szerokie programy rabatowe i oczywiście kolor samego plastiku – złoty.

Zanim więc złożymy wniosek o złotą kartę, warto zastanowić się, czy rzeczywiście wykorzystamy jej atuty i będziemy z niej korzystać wystarczająco często, żeby bank zredukował opłatę. W przeciwnym razie nie będzie to już złota karta, ale złoty interes dla banku.