Do czego służy słownik CPV?

CPV (ang. Common Procurement Vocobulary) umożliwia jednolitą w skali całej Unii Europejskiej klasyfikację zamówień publicznych. Wspólny Słownik Zamówień został stworzony po to, by zamawiający mieli możliwość jednoznacznego określenia przedmiotu zamówienia. Ma on na celu wykluczenie wszelkich wątpliwości i sporów związanych z charakterystyką przedmiotu zamówienia. Ponadto CPV ułatwia kontrolę zamówień publicznych.

Pierwszy zbiór kodów CPV został wprowadzony w krajach Unii Europejskiej rozporządzeniem z 2002 r. Zostało ono zmienione przez rozporządzenie z dnia 28 listopada 2007 r. opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dnia 15 marca 2008 r. Doszło tym samym do wprowadzenia nowego słownika zamówień.

Na gruncie prawa unijnego zamówienia publiczne regulowane są także przepisami dwóch dyrektyw (2004/17/WE oraz 2004/18/WE).

Nowy słownik zamówień obowiązuje od dnia 15 września 2008 r. CPV składa się ze słownika głównego i słownika uzupełniającego. Słownik główny ma strukturę drzewa, która obejmuje kody przypisane sformułowaniom. Sformułowania te stanowią opis dostaw, robót budowlanych lub usług, które mogą być przedmiotem zamówienia. Słownik CPV ma strukturę drzewa, a to oznacza, że przedmioty zamówień są w nim ułożone w pewnym porządku opartym na zasadzie: od ogółu do szczegółu.

Pozycja nr 45000000-7 w słowniku CPV „roboty budowlane” dzieli się na kolejne pozycje, którymi są: „przygotowanie terenu pod zabudowę” (45100000-8), „roboty budowlane w zakresie wznoszenia kompletnych obiektów budowlanych lub ich części” (45200000-9), „roboty instalacyjne w budynkach” (45300000-0), „roboty wykończeniowe w zakresie obiektów budowlanych” (45400000-1) oraz „wynajem maszyn i urządzeń wraz z obsługą operatorską do prowadzenia robót” (45500000-2). Te wszystkie pozycje dzielą się na kolejne, które również się dzielą.

Polecamy: Kiedy nie stosuje się ustawy Prawo zamówień publicznych?

Ma to służyć opisaniu kodami wszystkich czynności, które mogą być przedmiotem zamówienia publicznego. Słownik uzupełniający umożliwia rozszerzenie opisu przedmiotu zamówienia, a odpowiednie kody zostały w nim przypisane określeniom, które mogą służyć jego precyzowaniu.

Przedmiot zamówienia może być rzeczą pochodzenia naturalnego albo rzeczą sztuczną. Jest nim rzecz oznaczona kodem 39541130-6 „Sznurek”. W celu określenia charakterystyki przedmiotu zamówienia w postaci kilku tysięcy metrów sznurka trzeba będzie odwołać się do kodów umieszczonych w słowniku uzupełniającym. Należy ich szukać w odpowiedniej sekcji, a następnie w odpowiedniej grupie i ewentualnie we właściwym poddziale. 

Jeżeli zamawiający chce zamówić sznurek sztuczny to posłuży się kodem BA03-8 „sztuczne”, który znajdzie w Sekcji B: Forma, kształt, opakowanie i obróbka, w grupie A: Forma.

Zgodnie z ust. 7. art. 30. ustawy Prawo zamówień publicznych, do opisu przedmiotu zamówienia stosuje się nazwy i kody określone we Wspólnym Słowniku Zamówień. Oznacza to, że posługiwanie się przez zamawiających słownikiem CPV jest obowiązkowe.

Mimo ogromnej ilość sformułowań w słowniku CPV, zdarzają się sytuacje, w których zamawiający mają trudności z poprawnym określeniem przedmiotu zamówienia poprzez przypisanie mu odpowiedniej nazwy i kodu ze słownika.

Polecamy: Jakie są zasady udzielania zamówień publicznych?