Wezwanie do zapłaty- konieczne w postępowaniu gospodarczym

Jak skonstruowany jest przepis

Zgodnie z art. 489¹² §3. „W razie niezłożenia odpisu wezwania do dobrowolnego spełnienia żądania lub reklamacji wraz z dowodem doręczenia albo wysłania go pozwanemu przesyłką poleconą, stosuje się przepis art. 130.”

Co oznacza nowa norma?

Od lipca 2009r. brak wezwania do dobrowolnego spełnienia świadczenia jest kwalifikowany na równi z poważnymi błędami proceduralnymi- które skutkują brakiem możliwości nadania sprawie biegu. Poprzednia regulacja art. 489¹² Kodeksu postępowania cywilnego wskazywała, że brak wezwania do polubownego rozwiązania sporu pozwalał nałożyć na powoda (mimo wygranego procesu) obowiązek zwrotu pozwanemu kosztów postępowania.

Skutkiem zastosowania art. 130 kpc w stosunku do obowiązku załączenia do powództwa wezwania do zapłaty, jest to, że w przypadku jego braku powód zostanie wezwany do uzupełnienia braków w terminie 1 tygodnia (1 miesiąca, jeśli ma siedzibę za granicą). W przypadku nieuzupełnienia pisma, sąd zwróci pozew- a co za tym idzie, nie spowoduje on żadnych skutków prawnych (m.in. przerwania biegu przedawnienia).

Zobacz: Poręczenie a przedawnienie roszczeń

W stosunku do wezwania do zapłaty nie ma zastosowania art. 130(2) kpc- co oznacza, że nie ma „kwalifikowanej odpowiedzialności za błąd” w stosunku do profesjonalnych pełnomocników (adwokatów i radców prawnych).

Jak uniknąć negatywnych konsekwencji

Żaden z przepisów kodeksu postępowania cywilnego nie wskazuje… kiedy ma być skierowane wezwanie do zapłaty. Oznacza to, że w przypadku wezwania nas do uzupełniania braku, możemy z czystym (procesowo) sumieniem, wystosować wezwanie do zapłaty (lub innego polubownego rozwiązania sporu) listem poleconym w ciągu tygodnia do daty wezwania do uzupełnienia braków. Odpis nowego wezwania możemy załączyć do pisma uzupełniającego wraz z dowodem nadania wezwania stronie przeciwnej.

Zobacz: Prawo autorskie