Na czym polega system konsorcyjny

Definicja systemu konsorcyjnego zawarta jest w słowniczku do ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, tj. art. 2 pkt 10. Należy wyjaśnić, że system konsorcyjny to inaczej system argentyński, czyli działalność charakterystyczna dla lat 90-tych, kiedy to funkcjonowały firmy, które organizowały grupy klientów celem zakupu samochodów czy udzielenia pożyczek finansowych. Z uwagi na fakt, iż ich działalność opierała się na zasadach, w wyniku których wiele osób zostało poszkodowanych, zdecydowano się na delegalizację systemu argentyńskiego, co dokonane zostało poprzez nowelizację ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z dnia 17 czerwca 2004 r. Zakaz działalności w systemie argentyńskim obowiązuje od dnia 3 sierpnia 2004 r.

Polecamy: Czym różnią się czarne i szare praktyki rynkowe

Za nieuczciwą praktykę rynkową uznaje się prowadzenie działalności w formie systemu konsorcyjnego lub organizowanie grupy z udziałem konsumentów w celu finansowania zakupu w systemie konsorcyjnym. Praktyki te nie podlegają ocenie w świetle przesłanek określonych w ust. 1.

Przez system konsorcyjny rozumie się prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na zarządzaniu mieniem gromadzonym w ramach grupy z udziałem konsumentów, utworzonej w celu sfinansowania zakupu produktu na rzecz uczestników grupy.

Firma „ABC-samochód&gotówka” oferuje konsumentom tanie, szybkie i proste pożyczki, a oferta skierowana jest szczególnie do tych, którzy mają problemy z otrzymaniem kredytu w banku. Nie wymaga się spełnienia wielu formalności, czy ustanowienia kosztownych zabezpieczeń spłaty pożyczki. Klient zobowiązany jest jedynie do wpłacenia opłaty przygotowawczej, poprzedzającej zawarcie umowy. W spodziewanym terminie otrzymania pożyczki klient uzyskuje jednak informację, iż aby uzyskać jej przydział powinien zaoferować gotowość spłaty jak największej ilości rat – ten z klientów, który zaoferuje największą liczbę rat - ma szansę uzyskać w danym miesiącu przydział pożyczki, pozostali muszą nadal czekać. Konsument zatem nie wie, czy i kiedy faktycznie uzyska pożyczkę.

Idea prowadzenia działalności w systemie argentyńskim sprowadzała się zatem do finansowania przydzielanych pożyczek/produktów przez samych klientów, którzy byli organizowani w samofinansujące się grupy i zanim faktycznie otrzymywali pożyczkę/produkt, musieli ją wcześniej zacząć spłacać.

Utrudnione było także wycofanie się klienta z systemu argentyńskiego. Najczęściej możliwe to było dopiero po rozliczeniu funkcjonowania całej grupy, do której klient został przyporządkowany (co odbyć się mogło nawet i po kilku latach) – przez ten czas firma przetrzymywała pieniądze wpłacone już przez klienta (bez oprocentowania), a przy ostatecznym rozliczeniu potrącała karę umowną oraz opłatę przygotowawczą.

  Polecamy: serwis Leasing