REKLAMA

REKLAMA

Kategorie
Zaloguj się

Zarejestruj się

Proszę podać poprawny adres e-mail Hasło musi zawierać min. 3 znaki i max. 12 znaków
* - pole obowiązkowe
Przypomnij hasło
Witaj
Usuń konto
Aktualizacja danych
  Informacja
Twoje dane będą wykorzystywane do certyfikatów.

Osobista rezydencja podatkowa na Malcie

Krzysztof Jan Majczyk
Ekonomista, prawnik, doradca podatkowy, publicysta
Osobista rezydencja podatkowa na Malcie
Osobista rezydencja podatkowa na Malcie

REKLAMA

REKLAMA

Wielu Polaków zastanawia się, jak pozyskać, a także jak obronić maltańską osobistą rezydencję podatkową przed polskimi organami fiskalnymi. Poniżej przybliżam w/w problematykę w oparciu o podobne stany faktyczne, skutkujące podobnymi rozstrzygnięciami prawnymi (podatkowymi). Ramowość Modelowej Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania gwarantuje podatnikom, co do zasady, przewidywalność skutków podatkowych swoich decyzji życiowych, mimo podejmowania decyzji o emigracji do innych, nieraz bardzo odległych od siebie krajów ostatecznej osobistej rezydencji podatkowej. Choć poniżej mowa jest o sytuacji polskiego robotnika w Danii oraz holenderskiego emeryta przebywającego na stałe w Polsce, to można je z powodzeniem wykorzystać do zilustrowania sugerowanych zachowań emigrantów polskich na Maltę.

1. Pojęcie osobistej rezydencji podatkowej

Osobista rezydencja podatkowa, inaczej domicyl podatkowy (ang. residence) to status prawny ustalany według miejsca zamieszkania osoby fizycznej przez państwa dla celów podatkowych, głownie dla celów rozstrzygnięcia kolizji w opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub podatkiem majątkowym (od spadków i darowizn) ludzi, którzy mają obywatelstwo inne, niż miejsce pracy czy prowadzenia biznesu.

REKLAMA

Prawem kolizyjnym, czyli prawem rozstrzygającym właściwość poszczególnych państw do podatków od takich ludzi są bilateralne (dwustronne), międzypaństwowe konwencje podatkowe, zwane szczegółowo umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania. Polska zawarła dotychczas kilkadziesiąt takich umów, min. z Maltą.

Równocześnie, w zgodzie z w/w konwencjami, w/w opodatkowanie regulują lokalne, krajowe ustawy podatkowe dotyczące poszczególnych typów podatków.

I tak, polska polska ustawa z 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych posiada własną, szczegółową definicję rezydencji podatkowych osób fizycznych. Zgodnie z nią, rezydencja podatkowa osoby fizycznej to inaczej nieograniczony obowiązek podatkowy. Nierezydentem jest osoba fizyczna, która podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu lub nie podlega temu podatkowi w ogóle. Osoby fizyczne posiadające nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce (czyli polscy rezydenci podatkowi) rozliczają wszystkie dochody, a zatem zarówno dochody uzyskane w Polsce jak i zagranicą w polskim organie podatkowym. Osoba posiadająca ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce (czyli obcy rezydent podatkowy) rozlicza tylko dochody uzyskane w Polsce w polskim organie podatkowym.

W Polsce rezydencję podatkową nabywają osoby, które:

Dalszy ciąg materiału pod wideo

1. posiadają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2. przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Jeżeli osoba fizyczna chce rozliczać podatki poza Polską, to musi zmienić rezydencję podatkową.

2. Nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce

REKLAMA

Interpretacja skarbowa w/w definicji polskiej osobistej rezydencji podatkowej jest bardzo restrykcyjna. Według fiskusa, sam fakt dłuższego, niż pół roku zamieszkiwania w Polsce, mimo nie posiadania przez osobę fizyczną ośrodka interesów osobistych w Polsce, uprawnia polskie organy podatkowe do uznania osoby za rezydenta polskiego, a tym samym uprawnia do naliczania polskiego podatku dochodowego od całości jego dochodów w danym roku podatkowym.

Jeżeli   osoba fizyczna ma rodzinę, dom i firmę za granicą, np. na Malcie, ale zapomniała skrócić swój pobyt w danym roku w Polsce, to zostanie uznana za podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. 

REKLAMA

Według fiskusa, dla „wyeliminowania” przesłanki zamieszkiwania w Polsce wystarczy, a jednocześnie jest czasami niezwykle trudne, skrócenie pobytu w Polsce poniżej 183 dni w roku podatkowym. Problemów interpretacyjnych nastręczać natomiast może druga przesłanka – ośrodka interesów życiowych, zwłaszcza w kontekście zmiany centrum interesów osobistych, bo jeżeli chodzi o interesy gospodarcze, to z pomocą przychodzi sama ustawa. W art. 3 ust. 2a u.p.d.o.f. zawarta jest definicja tzw. ograniczonego obowiązku podatkowego czyli obejmującego tylko przychody osiągane na terytorium RP przez osoby fizyczne nieposiadające miejsca zamieszkania w Polsce.

Ustęp 2b art. 3 www ustawy wylicza przykładowe źródła przychodów osoby fizycznej, takie jak stosunek pracydziałalność gospodarcza, przychody z nieruchomości, papierów wartościowych, akcji i inne. Przez przeciwieństwo, nieosiąganie przychodów z w/w źródeł na terytorium RP pozwoli wykluczyć posiadanie centrum interesów gospodarczych, a tym samym skutecznie utracić polską rezydencję podatkową.

Podobne rozróżnienie obowiązków podatkowych wobec Polski stosuje ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (u.p.d.o.p.). Osoby prawne, spółki kapitałowe w organizacji, niektóre jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej i inne podmioty wymienione w ustawie podlegają obowiązkowi podatkowemu:

1. nieograniczonemu (a więc od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania): jeśli mają siedzibę lub zarząd na terytorium RP;

2. ograniczonemu (czyli tylko od dochodów, które osiągają na terytorium RP): jeśli nie mają siedziby lub zarządu w Polsce.

3. Ośrodek interesów życiowych osoby fizycznej w Polsce

Zgodnie z ww polską ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów), bez względu na miejsce położenia ich źródeł, podlegają osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a więc osoby fizyczne, które spełniają choćby jedne z poniższych warunków, a mianowicie:

1) przebywają na terytorium RP dłużej niż 183 dni w roku podatkowym lub

2) posiadają na terytorium RP centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).

Co niezwykle ciekawe, zupełnie przeciwstawną do stanowiska fiskusa, interpretację definicji osobistej rezydencji podatkowej dla Polaków – emigrantów zawierają wyroki tzw. Sądów administracyjnych.  Zgodnie np. z wyrokiem WSA w Gdańsku z 09.04.2013 r, (sygn. akt: I SA/Gd 254/13): „użyty w ustawie spójnik «lub» wyraża alternatywę nierozłączną, co prowadzi do wniosku, iż dla uznania, że osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w Polsce wystarczające jest ustalenie jednej z wymienionych przesłanek”.

Według w/w organu interpretacyjnego, okres pobytu w Polsce nie jest warunkiem koniecznym, a jedynie warunkiem wystarczającym, zamiennie z ośrodkiem interesów życiowych. Zdaniem w/w ośrodka interpretacyjnego, jeżeli Polak ma biznes (spółkę) za granicą oraz stamtąd zarabia na życie, to nie musi tam stale przebywać.

4. Definicja miejsca zamieszkania osoby fizycznej w art. 4 Międzynarodowej Konwencji OECD

Istotnym warunkiem określonej rezydencji podatkowej jest miejsce zamieszkania osoby fizycznej. Konwencja Modelowa Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) jest wzorem dla ustawodawcy polskiego do zawierania  dwustronnych umów o unikaniu podwójnego  opodatkowania, w tym umowy z Maltą. Art.4 ust.2 cyt. Konwencji określa, co decyduje o miejscu zamieszkania osoby fizycznej będącym istotą osobistej rezydencji podatkowej: „osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym państwie, w którym ma stałe ognisko domowe; jeżeli ma ona stałe ognisko domowe w obu umawiających się państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze”.

Komentarz do w/w art.4 Konwencji stanowi, że pojęcie powiązań osobistych i gospodarczych definiują zarówno powiązania osobiste, jak i ekonomiczne, stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczna i kulturalna, a także miejsce prowadzonej działalności gospodarczej i miejsce, z którego dana osoba zarządza swoim majątkiem.

Tak więc również w/w interpretacja prawa międzynarodowego opowiada się za materialnym, a nie za formalnym (jak polski fiskus) związaniem osoby fizycznej z danym państwem (suzerenem podatkowym). Sama natura rezydencji wskazuje na taką interpretację. Jeżeli zatem, jak wskazuje na to i prawo, i sądy i literatura naukowa, fiskus polski manipuluje przepisami o rezydencji podatkowej to wiadomo jedno – chodzi mu tylko o pieniądze.

5. Osobista rezydencja podatkowa na Malcie

Malta oferuje osobom fizycznym cztery rodzaje osobistej rezydencji  podatkowej:

1. rezydencja czasowa (ang. temporary residence),
2. rezydencja zwykła (ang. ordinary residence),
3. rezydencja długoterminowa (ang. long-term residence) i
4. rezydencja stała (ang. permanent residence).

Najatrakcyjniejszą finansowo jest rezydencja zwykła. Zapewnia ona:

1. ograniczone opodatkowanie, co do zasady, tylko dochodów uzyskanych na terenie Malty,
2. zwolnienie zysków kapitałowych (np. dywidend, odsetek, należności licencyjnych) otrzymanych przez rezydentów zwykłych spoza Malty z opodatkowania na Malcie,
3. po rezygnacji z rezydencji podatkowej rezydent ma prawo do wszelkich dochodów uzyskanych na Malcie, także ze sprzedaży nieruchomości.

Osobista rezydencja podatkowa na Malcie jest korzystna także w świetle interpretacji wydanych przez polskie organy skarbowe dotyczących spółek maltańskich, których udziałowcami są przedsiębiorcy polscy. Dla przykładu Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z 10 marca 2016 r. (ITPB4/4511-648/15/KW) wskazał, że: „(…) dochody (…) uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu uczestnictwa w spółce osobowej z siedzibą na terytorium Malty, stanowić będą dla niego dochody uzyskiwane poprzez położony na terytorium Malty zakład (…). Jednocześnie, w celu eliminacji podwójnego opodatkowania (…) dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę ze spółki osobowej z siedzibą na Malcie będą w Polsce zwolnione z opodatkowania zarówno na etapie ich powstania, podziału, jak i faktycznej wypłaty Wnioskodawcy”.

Co do zasady, maltański podatek dochodowy od osób prawnych jest wysoki, gdyż wynosi  35%, ale z uwagi na obowiązujący tam system tzw. pełnej refundacji  - pełnego przypisania (ang. Imputation system) efektywna stawka opodatkowania wspólników/ a zatem i spółek kapitałowych podatkiem CIT może zostać zredukowana nawet do 5% czy 0%.


6. Akceptowalność przeniesienia przez Polaka ośrodka interesów życiowych na Maltę

Aby osoba fizyczna mogła skutecznie utracić rezydencję podatkową w Polsce, na rzecz innego suzerena podatkowego (np. Malty), nie wystarczy, że się wyprowadzi z Polski, lecz równie ważne jest przeniesienie jej ośrodka interesów życiowych do innego państwa. Jak ważne jest dokonanie w/w czynności, świadczy sytuacja Polaka, będącego duńskim rezydentem podatkowym. Poniższy stan faktyczny można z powodzeniem odnieść do  przeniesienia (posiadania) ośrodka interesów życiowych Polaków na Malcie.

Otóż w 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. zobowiązał polskiego pracownika do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 rok. W/w Polak uzyskał jedyny dochód w danym roku podatkowym (2006) na podstawie umowy o pracę, którą wykonywał w całości na terenie Danii; tam też (w Danii) został od niego pobrany należny podatek dochodowy. W/w sytuacje reguluje umowa między Polską a Danią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 2003 r. Nr 43, poz. 368). Polski urząd skarbowy stwierdził, iż w/w Polak nie posiadał statusu duńskiego rezydenta podatkowego. Na tej podstawie, wbrew w/w konwencji, uznał, że w/w/ osoba, zgodnie z przepisami polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (u.p.d.o.f.) podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i to w Polsce powinna zapłacić podatek dochodowy.

Ostatecznie  w wyroku o sygn. Akt: II FSK 3704/13, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uznał błędność oceny stanu faktycznego przez fiskusa polskiego. Stwierdził mianowicie, iż centrum interesów życiowych w/w osoby znajdowało się w Danii. Skoro taki był stan faktyczny oraz skoro fiskus duński pobrał od niego duński podatek PIT, to zgodnie z w/w konwencją o unikaniu podwójnego opodatkowania, fiskus polski nie jest uprawniony do poboru polskiego PIT.

7. Osobista rezydencja ubezpieczeniowa

Każda osoba fizyczna powinna również każdorazowo ustalać państwo właściwe do jego rezydencji ubezpieczeniowej. W tej dziedzinie, podobnie jak w ustalaniu rezydencji podatkowej, również obowiązuje zasada państwa źródła przychodów, czyli państwa faktycznego prowadzenia przedsiębiorstwa (wykonywania pracy). Przedsiębiorcy, którzy jedynie zarejestrują za granicą swoją działalność, a faktycznie prowadzą ją wciąż zdalne z Polski, muszą się liczyć z koniecznością wykazania zasadności podlegania tamtejszemu ubezpieczeniu społecznemu, co może być trudne i kosztowne. Jeśli przedsiębiorca nie zadba o certyfikat rezydencji ubezpieczeniowej, to ryzykuje, że organy ubezpieczeń społecznych obu państw upomną się równocześnie o zapłate przez niego przymusowych składek ubezpieczeniowych.

8. Zmiana centrum interesów życiowych czyli zmiana osobistej rezydencji podatkowej

Czynnościami, które potwierdzą zmianę ośrodka interesów życiowych osoby fizycznej z jednego państwa na drugie są przede wszystkim:

1. zmiana miejsca zamieszkania, np. poprzez zakup lub co najmniej wynajem nieruchomości mieszkaniowej w kraju nowej rezydencji podatkowej,
2. sprzedaż ruchomości lub przerejestrowanie jej do kraju nowej rezydencji (np. w przypadku auta),
3. rozwiązanie stosunków pracy i wygaszenie bądź przeniesienie ich źródeł do kraju nowej rezydencji podatkowej,
4. rezygnacja z przynależności do partii politycznych, organizacji, stowarzyszeń, klubów (także sportowych) oraz zakładów opieki zdrowotnej poprzedniego państwa pobytu.

Oczywiście, zgodnie z art. 3 ust.2a u.p.d.o.f., posiadanie nieruchomości w Polsce, a nawet uzyskiwanie z niej dochodów (np. z tytułu najmu), nie przekreśla szans na utratę polskiej rezydencji podatkowej a zyski czerpane w ten sposób będą podlegać ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce: „Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem organów podatkowych, osoba, która posiada w Polsce nieruchomość, ale na stałe przebywa za granicą nie jest polskim rezydentem podatkowym” oraz "posiadanie rachunku bankowego w Polsce nie prowadzi automatycznie do uznania, iż dana osoba fizyczna jest objęta nieograniczonym obowiązkiem podatkowym", co potwierdza interpretacja indywidualnej Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 grudnia 2015 r.:(sygn. Akt: IPPB1/4511-1032/15-4/AM). Chodzi oto, że własność nieruchomości mieszkalnej w kraju, bez wynajmu choćby rocznego, nieruchomości za granicą uniemożliwia takiej osobie udowodnienie fiskusowi polskiemu, iż Polak podjął centrum życiowe za granicą.

9. Siła dowodowa certyfikatu rezydencji podatkowej

Jako że zgodnie z art.17 § 1 Ordynacji podatkowej właściwość miejscową organów podatkowych ustala się według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika, dobrze, jeżeli jesteśmy w stanie sami udowodnić swoją rezydencję, a nie musimy polegać na ustaleniach organów państwowych.  Zgodnie z interpretacją Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 maja 2017 r. (sygn. akt: 0114-KDIP3-3.4011.115.2017.1.JM): „Certyfikatu rezydencji nie może zastąpić inny dowód. Jak wskazuje liczne orzecznictwo, certyfikat stanowi środek dowodowy (wyłączny) posiadania rezydencji podatkowej w określonym kraju”, a zatem niezwykle pomocne będzie  uzyskanie certyfikatu rezydencji danego państwa dla osoby która ma niejasną rezydencje podatkową.

Zgodnie z definicją certyfikatu wyrażoną w art.5a pkt 21 u.p.d.o.f., certyfikat rezydencji podatkowej to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Zgodnie z interpretacją  Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 8 stycznia 2016 r. (IPPB4/4511-1237/15-2/JK3), certyfikat stanowiący dowód na posiadanie rezydencji podatkowej w określonym kraju umożliwia płatnikowi zastosowanie postanowień stosownej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu a zatem posiadanie certyfikatu przez podatnika zmusza organ podatkowy do stosowania się do umowy o unikaniu podwójnego opodatkowani.

10. Siła innych dowodów rezydencji podatkowej- państwo pochodzenia przychodów

Organy podatkowe rozpatrują osobistą rezydencję podatkową na podstawie indywidualnych interpretacji organów podatkowych. Jeżeli sam podatnik wcześniej uzbiera systematycznie dowody potwierdzające posiadanie rezydencji podatkowej w innym państwie, to organy nie będą miały  argumentów za przypisaniem mu polskiej rezydencji podatkowej. Wówczas nawet niekorzystne zapisy krajowych ustaw podatkowych nie będą miały zastosowania wobec postanowień bilateralnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Państwo Polskie.

Taką interpretację przyjęła m.in. Izba Skarbowa w Katowicach w sprawie obywatela Holandii zamieszkującego na stałe na terenie Polski. Choć Holender posiadał na terytorium RP miejsce zamieszkania, a nawet zameldowania, to polski organ podatkowy uznał, że nie podlega on nieograniczonemu, a jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, gdyż jego centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w Holandii. Dlatego, mimo że jego jedynym źródłem przychodu była  emerytura holenderska, to bank polski, na którego rachunek wpływało świadczenie, pobrał pieniądze tytułem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych w Polsce.

Oczywiście, w takiej sytuacji, wbrew stanowisku w/w banku trzeba stwierdzić, iż opodatkowaniu podlegać będą tylko przychody osiągane przez w/w Holendra w Polsce, co wyłącza holenderskie świadczenie emerytalne spod opodatkowania w Polsce, dlatego swoją indywidulną interpretację z 13.07.2013 r.  Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach (o sygn. Akt: IBPB-2-1/4511-29/15/MCZ) oparł o bilateralną polsko – holenderską umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, ponieważ „Wnioskodawca utrzymuje ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze w Holandii, zatem Wnioskodawca dla celów podatkowych posiada miejsce zamieszkania na terytorium Holandii”.

Krzysztof Jan Majczyk

Oceń jakość naszego artykułu

Dziękujemy za Twoją ocenę!

Twoja opinia jest dla nas bardzo ważna

Powiedz nam, jak możemy poprawić artykuł.
Zaznacz określenie, które dotyczy przeczytanej treści:
Autopromocja

REKLAMA

QR Code

REKLAMA

Moja firma
Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Obowiązek sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju w Polsce: wyzwania i możliwości dla firm

Obowiązek sporządzania sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju dotyczy dużych podmiotów oraz notowanych małych i średnich przedsiębiorstw. Firmy muszą działać w duchu zrównoważonego rozwoju. Jakie zmiany w pakiecie Omnibus mogą wejść w życie?

Nowa funkcja Google: AI Overviews. Czy zagrozi polskim firmom i wywoła spadki ruchu na stronach internetowych?

Po latach dominacji na rynku wyszukiwarek Google odczuwa coraz większą presję ze strony takich rozwiązań, jak ChatGPT czy Perplexity. Dzięki SI internauci zyskali nowe możliwości pozyskiwania informacji, lecz gigant z Mountain View nie odda pola bez walki. AI Overviews – funkcja, która właśnie trafiła do Polski – to jego kolejna próba utrzymania cyfrowego monopolu. Dla firm pozyskujących klientów dzięki widoczności w internecie, jest ona powodem do niepokoju. Czy AI zacznie przejmować ruch, który dotąd trafiał na ich strony? Ekspert uspokaja – na razie rewolucji nie będzie.

Coraz więcej postępowań restrukturyzacyjnych. Ostatnia szansa przed upadłością

Branża handlowa nie ma się najlepiej. Ale przed falą upadłości ratuje ją restrukturyzacja. Przez dwa pierwsze miesiące 2025 r. w porównaniu do roku ubiegłego, odnotowano już 40% wzrost postępowań restrukturyzacyjnych w sektorze spożywczym i 50% wzrost upadłości w handlu odzieżą i obuwiem.

Ostatnie lata to legislacyjny rollercoaster. Przedsiębiorcy oczekują deregulacji, ale nie hurtowo

Ostatnie lata to legislacyjny rollercoaster. Przedsiębiorcy oczekują deregulacji i pozytywnie oceniają większość zmian zaprezentowanych przez Rafała Brzoskę. Deregulacja to tlen dla polskiej gospodarki, ale nie można jej przeprowadzić hurtowo.

REKLAMA

Ekspansja zagraniczna w handlu detalicznym, a zmieniające się przepisy. Jak przygotować systemy IT, by uniknąć kosztownych błędów?

Według danych Polskiego Instytutu Ekonomicznego (Tygodnik Gospodarczy PIE nr 34/2024) co trzecia firma działająca w branży handlowej prowadzi swoją działalność poza granicami naszego kraju. Większość organizacji docenia możliwości, które dają międzynarodowe rynki. Potwierdzają to badania EY (Wyzwania polskich firm w ekspansji zagranicznej), zgodnie z którymi aż 86% polskich podmiotów planuje dalszą ekspansję zagraniczną. Przygotowanie do wejścia na nowe rynki obejmuje przede wszystkim kwestie związane ze szkoleniami (47% odpowiedzi), zakupem sprzętu (45%) oraz infrastrukturą IT (43%). W przypadku branży retail dużą rolę odgrywa integracja systemów fiskalnych z lokalnymi regulacjami prawnymi. O tym, jak firmy mogą rozwijać międzynarodowy handel detaliczny bez obaw oraz o kompatybilności rozwiązań informatycznych, opowiadają eksperci INEOGroup.

Leasing w podatkach i optymalizacja wykupu - praktyczne informacje

Leasing od lat jest jedną z najpopularniejszych form finansowania środków trwałych w biznesie. Przedsiębiorcy chętnie korzystają z tej opcji, ponieważ pozwala ona na rozłożenie kosztów w czasie, a także oferuje korzyści podatkowe. Warto jednak pamiętać, że zarówno leasing operacyjny, jak i finansowy podlegają różnym regulacjom podatkowym, które mogą mieć istotne znaczenie dla rozliczeń firmy. Dodatkowo, wykup przedmiotu leasingu niesie ze sobą określone skutki podatkowe, które warto dobrze zaplanować.

Nie czekaj na cyberatak. Jakie kroki podjąć, aby być przygotowanym?

Czy w dzisiejszych czasach każda organizacja jest zagrożona cyberatakiem? Jak się chronić? Na co zwracać uwagę? Na pytania odpowiadają: Paweł Kulpa i Robert Ługowski - Cybersecurity Architect, Safesqr.

Jak założyć spółkę z o.o. przez S24?

Rejestracja spółki z o.o. przez system S24 w wielu przypadkach jest najlepszą metodą zakładania spółki, ze względu na ograniczenie kosztów, szybkość (np. nie ma konieczności umawiania spotkań z notariuszem) i możliwość działania zdalnego w wielu sytuacjach. Mimo tego, że funkcjonowanie systemu s24 wydaje się niezbyt skomplikowane, to jednak zakładanie spółki wymaga posiadania pewnej wiedzy prawnej.

REKLAMA

Ustawa wiatrakowa 2025 przyjęta: 500 metrów odległości wiatraków od zabudowań

Ustawa wiatrakowa 2025 została przyjęta przez rząd. Przedsiębiorcy, szczególnie województwa zachodniopomorskiego, nie kryją zadowolenia. Wymaganą odległość wiatraków od zabudowań zmniejsza się do 500 metrów.

Piękny umysł. Jakie możliwości poznania preferencji zachowań człowieka daje PRISM Brain Mapping?

Od wielu lat neuronauka znajduje zastosowanie nie tylko w medycynie, lecz także w pracy rozwojowej – indywidualnej i zespołowej. Doskonałym przykładem narzędzia diagnostycznego, którego metodologia jest zbudowana na wiedzy o mózgu, jest PRISM Brain Mapping. Uniwersalność i dokładność tego narzędzia pozwala na jego szerokie wykorzystanie w obszarze HR.

REKLAMA