Jak liczyć okres zasiłkowy

Liczenie okresu zasiłkowego może przysporzyć nie lada problemów. Jest on różnie liczony ze względu na to, iż pomiędzy poszczególnymi chorobami mogą występować przerwy. Trzeba także pamiętać, że nie wszystkie okresy niezdolności do pracy są liczone do jednego okresu zasiłkowego. Z reguły okres zasiłkowy wynosi 182 dni. Dłuższy okres wypłaty zasiłku przewidziany jest, gdy absencja chorobowa spowodowana jest gruźlicą i chorobą w ciąży. Wówczas świadczenie pieniężne z ubezpieczenia chorobowego wypłacane jest przez 270 dni. Dopiero od 1 stycznia 2009 r. choroba przypadająca na okres ciąży płatna jest przez okres 270 dni, w latach poprzednich okres zasiłkowy wynosił w tym przypadku 182 dni.

Aby płatnik składek mógł liczyć okres zasiłkowy przez 270 dni, lekarz musi umieścić odpowiednią informację na zaświadczeniu lekarskim ZUS ZLA. Jeśli niezdolność do pracy spowodowana została gruźlicą, lekarz w zaświadczeniu lekarskim wpisuje kod literowy „D”, w przypadku choroby w ciąży wpisuje kod „B”. Ciąża może także zostać udokumentowana odrębnym zaświadczeniem lekarskim. Pracownik ma prawo złożyć u lekarza prowadzącego pisemny wniosek, aby nie umieszczał on w zaświadczeniu ZUS ZLA kodu „B” lub „D”.
W razie braku takiej informacji w zwolnieniu lekarskim płatnik składek będzie wypłacał zasiłek (o ile jest do tego uprawniony) przez maksymalnie 182 dni. Gdy kod literowy „B” lub „D” pojawi się na późniejszych zaświadczeniach lekarskich, wówczas wypłata zasiłku będzie dokonywana do 270 dnia choroby. Jeśli przykładowo na zaświadczeniu ZUS ZLA pojawił się kod „B”, to ważne jest, czy na kolejnych również został wpisany, jeśli nie to okres zasiłkowy może trwać tylko 182 dni.

Polecamy: E-wydanie Dziennika Gazety Prawnej

Do okresu zasiłkowego zalicza się wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy oraz okresy niemożności wykonywania pracy, nawet wówczas, gdy spowodowane zostały różnymi schorzeniami. Jeżeli pomiędzy okresami niezdolności do świadczenia pracy, które zostały spowodowane różnymi chorobami, wystąpi przynajmniej jeden dzień przerwy, wówczas okres zasiłkowy liczy się od nowa.

Do jednego okresu zasiłkowego zaliczamy również okresy niezdolności do pracy, między którymi występuje przerwa, jeśli absencja spowodowana jest tą samą chorobą oraz, gdy przerwa między ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności nie przekracza 60 dni. Płatnik składek dowiaduje się o tym z zaświadczenia lekarskiego, w którym lekarz wpisuje kod literowy „A”.

W praktyce osoby zajmujące się rozliczaniem absencji chorobowej pracowników mają wątpliwości, czy niezdolność do pracy przed i po przerwie nieprzekraczającej 60 dni jest spowodowana tą samą chorobą czy też nie. Dzieje się tak, ponieważ lekarz nie zawsze wpisuje na zaświadczeniu lekarskim kod „A”. Wątpliwości w tym przypadku najlepiej rozwieje Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Pracodawca może w tej sprawie złożyć wniosek ZAS-64.

Do okresu zasiłkowego zalicza się wszystkie okresy orzeczonej niezdolności do pracy, za które pracownik otrzymał wynagrodzenie chorobowe oraz zasiłek chorobowy. Okres niezdolności do pracy, za który pracownik nie ma prawa do świadczenia chorobowego, gdy wykorzystuje zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z jego celem lub wykonuje w tym czasie pracę zarobkową, jest wliczany do okresu zasiłkowego.

Zobacz: Pracownik i ZUS

Do okresu zasiłkowego nie wlicza się okresu niezdolności do pracy, która przypada w okresie:

• wyczekiwania na prawo do wynagrodzenia chorobowego;
• urlopu bezpłatnego bądź wychowawczego;
• tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności.

Po wykorzystaniu pełnego okresu zasiłkowego pracownik może ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne, które przyznawane jest ubezpieczonym, których dalsze leczenie i rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia do pracy, maksymalnie do 12 miesięcy.

Podstawa prawna:

- art. 8, art. 9, art. 12, art. 17, art. 18, art. 57 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. 1999 nr 60 poz. 636 z późn. zm.).