Przykłady nieuczciwych praktyk rynkowych - przypisanie uprawnień

Nieuczciwa praktyka rynkowa to taka praktyka rynkowa stosowana przez przedsiębiorców wobec konsumentów, która jest sprzeczna z dobrymi obyczajami. Dodatkowo powoduje istotne zniekształcenie zachowania rynkowego przeciętnego konsumenta. Dotyczy to zarówno okresu przed zawarciem umowy, jej zawierania oraz okresu po jej zawarciu.

Art. 7 pkt 4b ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym zalicza do takich praktyk:

Twierdzenie, że praktyki rynkowe lub produkt zostały zatwierdzone, zaaprobowane lub uzyskały inne stosowne uprawnienie od organu publicznego lub podmiotu prywatnego - przy jednoczesnym niespełnieniu warunków zatwierdzenia, aprobaty lub warunków niezbędnych do uzyskania innego stosownego uprawnienia.

Polecamy: Jak założyć własną firmę

1. Sok jabłkowy produkowany przez jednego z przedsiębiorców, został wyróżniony przez stowarzyszenie producentów żywności „Smacznie i Zdrowo”. Aby otrzymać to wyróżnienie, należy spełnić restrykcyjne normy ustanowione w stowarzyszeniu, które dotyczą zarówno norm sanitarnych podczas procesu produkcji, jakości składników oraz smaku produktów. Niedługo po otrzymaniu wyróżnienia, przedsiębiorca popadł w kłopoty finansowe i nie mógł sprostać wypełnieniu restrykcyjnych norm dotyczących produkcji. Pomimo tego, na etykietach soku jabłkowego nieprzerwanie znajdowała się informacja o otrzymanym wyróżnieniu „Smacznie i Zdrowo”. Przedsiębiorca, zamieszczając tę informację, bezpodstawnie sugerował konsumentom, że jego produkt nadal spełnia wymogi najwyższej jakości.

2. Operator sieci komórkowej zamieszcza w treści wzorca umownego informację, zgodnie z którą ten wzorzec „został zatwierdzony przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów”. Tymczasem, stan faktyczny wygląda następująco. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów prowadził postępowanie, w trakcie którego dokonał analizy, czy wzorzec umowny stosowany przez tego przedsiębiorcę w obrocie z konsumentami nie zawiera niedozwolonych postanowień umownych. Postępowanie zakończyło się stwierdzeniem, że przedmiotowy wzorzec umowny nie zawiera takich postanowień. Nie oznacza to jednak, że Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów „zatwierdził” w jakiejkolwiek formie wzorzec umowy stosowany przez przedsiębiorcę, a tym bardziej nie uprawnił przedsiębiorcy do posługiwania się takim stwierdzeniem. Prezes UOKiK dokonuje bowiem abstrakcyjnej kontroli wzorca, co oznacza, że w postępowaniu indywidualnym na tle konkretnej umowy - konsumenci mogą kwestionować zgoła inne postanowienia.

Polecamy: serwis Mała firma