Sztuka przyjmowania krytyki

Sztuka przyjmowania krytyki jest z pewnością jedną z bardziej trudnych nauk, które człowiek poznaje w życiu. Umiejętność ta jednakże niezwykle ułatwia kontakty z drugim człowiekiem oraz okazuje się bardzo cenna w sferze zawodowej. Właściwe przyjmowanie krytyki wymaga umiejętnego zdystansowania się do własnej osoby, bez którego właściwe zrozumienie słów krytyki wydaje się niemożliwe. Często brak umiejętności przyjęcia krytyki pomniejsza wartość człowieka w oczach innych ludzi.

Zobacz: Kiedy korzystać z EMS?

Stąd tak niezwykle istotne wydaje się zapoznanie z najważniejszymi zasadami sztuki przyjmowania krytyki. Przede wszystkim należy pamiętać o tym, że w takiej sytuacji:

1. należy zachować spokój, dając tym samym do zrozumienia, że słucha się osoby krytykującej nas z całkowitą powagą (takim zachowaniem osoba krytykowana potwierdza, że potrafi zdystansować się do własnej osoby);

2. należy patrzeć rozmówcy w oczy, uciekanie wzrokiem jest oznaką strachu, braku szacunku lub znudzenia;

3. nie należy przyjmować postawy obronnej i z góry zakładać, że krytykant ma jedynie złe zamiary (by zachować spokój powinno się głęboko oddychać, oraz postarać się spróbować spojrzeć na siebie z boku);

4. należy spróbować zrozumieć kierowaną do siebie krytykę, jeżeli zaś nie potrafi się na świeżo odpowiedzieć na stawiane swojej osobie zarzuty, najlepiej jest przełożyć rozmowę na późniejszy termin, by tym samym mieć czas na przemyślenie usłyszanych słów;

5. nie należy atakować osoby krytykującej, poprzez zarzucanie jej nadwrażliwości, czy braku obiektywizmu, zwłaszcza jeżeli nie ma na to żadnych dowodów;

6. nie należy zmieniać tonu rozmowy na żartobliwy, będzie to jedynie oznaką strachu i braku umiejętności zmierzenia się z problemem;

Zobacz: Kiedy organizować wideokonferencję?

7. nie należy przypisywać rozmówcy słów, których on nie wypowiedział (stąd w ostrych konfliktach dobrze jest nagrywać rozmowy, by móc później sprawdzić, jak ona faktycznie wyglądała);

8. nie można reagować łzami na zarzuty kierowane pod naszym adresem (jest to postawa obronna, która nie niesie ze sobą niczego twórczego, żadnych zmian; znacznie lepiej jest wysłuchać w spokoju krytyki);

9. należy zachować postawę otwartą, gotową na konstruktywne przyjęcie krytyki;

10. można poprosić rozmówcę o podanie konkretnych przykładów, na podstawie których opiera on krytykę (konkretna sytuacja często znacznie lepiej przemawia do wyobraźni niż suche słowa, bardziej również skłania do chęci wprowadzenia zmian);

11. należy spróbować uczciwie i, w miarę możliwości, obiektywnie spojrzeć na osobę, która nas krytykuje; często się zdarza, że krytyka pochodzi od osoby, którą kierują jedynie złe pobudki, bo, np. nie lubi nas, wówczas najlepiej jest nie kontynuować takiej rozmowy, a następnie szybko zapomnieć o tych słowach;

12. rozmowę powinno się zakończyć w taki sposób, by dać do zrozumienia osobie nas krytykującej, że w pełni zrozumieliśmy zarzut, kierowany pod naszym adresem.