Czym jest tutoring?

Cele tutoringu

Najważniejsze dla tej metody jest maksymalne wykorzystanie potencjału uczestnika oraz samodzielność w rozwijaniu się i kształceniu. Lokalny lider, dzięki relacji z tutorem, umacnia swoją pozycję, poszerza zakres działania w swoim otoczeniu, upewnia się, że jest na właściwym dla siebie miejscu. Może zyskać nowe kompetencje lub poszerzać te już zdobyte, uświadamiać sobie własne talenty i wykorzystywać je. Kolejnym celem tutoringu jest zwiększenie samodzielności w uczeniu się. Z relacji z tutorem, lider powinien wynieść doświadczenie z zakresu planowania i kształtowania ścieżki swojego rozwoju. Cechy tutoringu pojawiają się również w innych metodach kształcenia, jednak tutoring wyróżnia ich specyficzne połączenie.

Zobacz również: Tutoring czyli szkolenie liderów

Indywidualność ponad wszystko

Najistotniejszym wyznacznikiem tej metody jest jej indywidualny charakter. Istotą jest podążanie za liderem, jako niezwykłą i niepowtarzalną osobą, z wyznaczonym planem oraz określonymi celami. Stanowi to o indywidualności tutoringu. Nie ma uniwersalnego, szablonowego wzoru czy zasobu umiejętności, do którego chcemy doprowadzić podopiecznego. To, w jakiej sytuacji znajduje się dana osoba, jaki ma potencjał, talenty, mocne i słabe strony, decyduje i stanowi o indywidualnym wzorcu rozwoju. Zadaniem tutora jest go odkryć i poprzez współpracę realizować, gdyż tutoring skupia swoją uwagę właśnie na osobowych potrzebach, problemach i wyzwaniach. To sam uczestnik wyznacza dostosowane do swoim możliwości cele i zakresy pracy, on sam decyduje o kierunku współpracy. Tutor jedynie towarzyszy liderowi, bierze udział w takim stopniu, w jakim życzy sobie tego osoba lidera, który natomiast od tutora bierze tyle, ile jest w stanie przyjąć w danym momencie. Dodatkowo, tutoring ma jeszcze jeden wymiar wzmacniający indywidualizm relacji. Spotkania z tutorem bardzo dowartościowują, zaspokajają potrzebę bycia zauważonym. Ponadto liderzy bardzo często, mimo relacji interpersonalnych, czują się osamotnieni. Kontakt z tutorem to czas spędzony z ważną osobą, która koncertuje uwagę właśnie na nim.

Sytuacyjność

W tutoringu sytuacyjność oznacza dostosowanie formy do indywidualnego sposobu uczenia się lidera i sytuacji, w jakiej ta nauka się odbywa. Zarówno treści kształcenia, jak i forma - używane narzędzia, sposoby komunikacji, styl współpracy, dostosowane są do indywidualnych potrzeb i kompetencji lidera. Tutor pomaga natomiast w efektywnym oraz pełnym wykorzystaniu elementów programu, tak, aby stworzyć spójny i idealny plan doskonalenia dla potrzeb rozwojowych lidera.

Polecamy serwis: Szkolenia

Czas

Tutoring wymaga czasu, który w jego przypadku jest sojusznikiem relacji. Nie jest to jednorazowe spotkanie z trenerem czy konsultantem, lecz trwający miesiącami proces, podczas którego zdobywane są wspólne doświadczenia, omawiane są partnerskie zadania i toczą się efektywne rozmowy. Ponadto efekty wzmacnia częstotliwość i zaplanowany rytm regularności spotkań. Długofalowe są także rezultaty tych spotkań – indywidualna ścieżka rozwoju, nad którą pochyla się lider z tutorem, określają cele w perspektywie kilku lat. Spotkanie z tutorem to dla lidera także wyjątkowy czas, podczas którego może trochę zwolnić, oderwać się od aktywności zawodowej i zadać sobie podstawowe pytania.

Metoda kompleksowa

Dla tutora ważne jest całościowe wspieranie wszelkiej aktywności swojego podopiecznego. Daje więc wsparcie w realizacji celów społecznych, biorąc równocześnie pod uwagę jego wartości i cele osobiste. Tworzy szerszy, całościowy kontekst pracy. Takie podejście wynika z założenia, że na nasze zachowania wpływają nasze przekonania, poglądy, indywidualna hierarchia wartości, nawyki działania, poczucie tożsamości. Czynniki te mogą podnieść lub obniżyć nasz potencjał - dlatego tutor bierze pod uwagę całościowy obraz naszej osoby. W metodzie tutoringu to właśnie samoświadomość jest punktem wyjścia do rozwoju lidera i przedmiotem wspólnej pracy lidera i tutora.

Doświadczenia

Podobnie jak w mentoringu, tak i w tutoringu, oparciem i teorią są doświadczenia. Tutaj stykają się doświadczenia dwóch osobowości - tutora i lidera - ta wymiana i zdarzenie jest istotą rozwoju obu stron. Wymiana doświadczeń jest najlepszym sposobem uczenia się. W relacji tutorskiej, w przeciwieństwie do mentoringu, granice między uczniem a tutorem zacierają się. Tutor może stać się uczniem swojego podopiecznego, korzystając z jego doświadczeń. Taka sytuacja wpływa na zacieśnienie więzi i poprawia jakość uczenia się. Ważne w tutoringu jest uczenie przez doświadczenie, które opiera się na analizie konkretnych działań lidera, jego sposobów reagowania i radzenia sobie w danych sytuacjach. Praktyka staje się przedmiotem wspólnej analizy.

Zobacz też: Praca trenera pod lupą

Partnerstwo

Siłą metody tutoringu jest bliska, partnerska relacja tutora i podopiecznego oparta na wzajemnym zaufaniu. Jest to relacja osoby doświadczonej z tą doświadczoną mniej, która potrzebuje wsparcia. Aby relacja miała wymierne efekty, obie strony muszą sobie ufać, szanować się i być równie zaangażowane w osiągnięcie określonego celu. Szacunek oraz dobre nastawianie są koniecznymi warunkami odpowiedniej współpracy między tutorem a uczniem.

Podstawą tutoringu, jako metody edukacyjnej, są założenia dotyczące rozwoju jednostki. W metodzie tej sięga się do najnowszych koncepcji rozwoju liderów, różnych szkół coachingu, i bardziej tradycyjnych koncepcji edukacji i samokształcenia. Tutoring ma na celu uruchomianie ukrytych i niewykorzystywanych zasobów jednostki, której dając przestrzeń pozwolimy się w pełni ujawnić, gdyż tutoring wychodzi z założenia, że każda jednostka ma ukryty w sobie duży potencjał, który nie zawsze zostaje odkryty. Lider jest w sposób naturalny, obdarzony talentami i potencjałem, który dzięki tutoringowi może w sobie obudzić i wykorzystać.

Gabriela Janczur

Polecamy serwis: Coaching