REKLAMA

REKLAMA

Kategorie
Zaloguj się

Zarejestruj się

Proszę podać poprawny adres e-mail Hasło musi zawierać min. 3 znaki i max. 12 znaków
* - pole obowiązkowe
Przypomnij hasło
Witaj
Usuń konto
Aktualizacja danych
  Informacja
Twoje dane będą wykorzystywane do certyfikatów.
Porada Infor.pl

Jak postępować z trudnymi osobami?

Treco Inspiracja do sukcesu
Portal dla szkoleniowców
Trudny słuchacz na szkoleniu. /Fot. Fotolia
Trudny słuchacz na szkoleniu. /Fot. Fotolia

REKLAMA

REKLAMA

Radzenie sobie z trudnymi osobami to jedna z najcięższych umiejętności, jakie szkoleniowiec musi opanować, by zwiększyć efektywność procesu uczenia się. Już złośliwa uwaga lub apatyczne nastawienie jednego z członków szkolenia może umniejszyć wiarygodność trenera, zmniejszyć morale grupy i udzielić się pozostałym jej członkom. Jak nie dopuścić, by trudne osoby przejęły kontrolę nad procesem uczenia się?

Kim są trudne osoby?

REKLAMA

Najpierw należałoby rozwiać mit trudnych osób. Nieprawdą jest, że w każdej grupie szkoleniowej znajduje się taki delikwent, który ma na celu dekoncentrację innych członków oraz wprowadzenie trenera w stan permanentnej złości. W rzeczywistości trudne osoby należą do rzadkości i sytuacje z ich udziałem wynikają częściej z nieporozumień komunikacyjnych, a nie ze złych intencji. Osoby biorące udział w szkoleniu zazwyczaj wykazują chęć uzyskania z tego przedsięwzięcia jak najwięcej profitów, zatem zależy im na tym, by angażując się, utrzymać porozumienie z trenerem. Jeżeli jednak szkoleniowcy przyjdzie już zmierzyć się z osobą, którą z powodzeniem nazwać można trudną, znajduje się on w sytuacji szczególnie kłopotliwej. Jak bowiem postępować w takiej sytuacji, gdy nieznane lub zaszyfrowane pozostają motywy zachowania trudnej osoby? Jak reagować, żeby nie zachwiać procesu uczenia się, a pozostali uczestnicy nie odczuli tego personalnie?

REKLAMA

Problem z trudnymi osobami dotyczy tego, że w zasadzie nie sposób przewidzieć, w jakich okolicznościach szkolenia się uaktywnią. Wiadomo, że nieodpowiednio postawione pytania mogą wymuszać mętne, nieklarowne lub niegrzeczne odpowiedzi, które aktywizują bariery komunikacyjne. Do podstawowych obowiązków trenera należy bezzwłoczne załagodzenie sytuacji problemowej i niedopuszczenie, by trudna osoba zaszkodziła spójności grupy. Musi on zatem bacznie przyglądać się każdym wskaźnikom szkodliwych działań i przeciwdziałać im, zanim osiągną apogeum. Warto tym samym wyposażyć się w garść pożytecznych wskazówek i porad, bowiem ten etap umiejętności interpersonalnych jest szczególnie trudny do opanowania. Przy czym należy wiedzieć, że ludzie nie reagują na podobne sytuacje w sposób identyczny i to, co uspokaja jedną osobę, może inną wprowadzić w zupełnie odmienny stan psychiczny. Pierwszą i podstawową wskazówką jest zatem elastyczność postępowania i znajomość ludzkich emocji.

Kłopot w tym, że większość trudnych osób nie zdaje sobie sprawy z tego, że uznawane są za trudne. Ich trudność jest po prostu na poły świadomym zbiorem negatywnych odczuć związanych z pewnymi elementami całej sytuacji szkoleniowej. Naturalnie nie można wykluczyć, że niektóre osoby są świadomie trudne i z premedytacją pragną uczynić coś, co złamie proces uczenia się, przeszkodzi w prowadzeniu szkolenia. W takich sytuacjach niestety niewiele można zrobić, oprócz pobożnego życzenia, że pozostali członkowie szkolenia zorientują się w motywach działań osoby trudnej i będą potrafiły zachować profesjonalizm.

Zobacz serwis: Szkolenia

Rodzaje trudnych zachowań

REKLAMA

Zachowanie wywołuje zachowanie. To, że jakaś osoba zaczyna zachowywać się niewłaściwie, wymaga w pierwszej kolejności określenia, czy nie jest tego przyczyną zachowanie trenera. Szkoleniowiec może bowiem łatwo sprowokować do trudnych zachowań poprzez zadawanie zagrażających pytań, używanie dwuznacznych słów, sformułowań lub wywierania nieświadomego bezpośredniego wpływu na określoną osobę.

Dalszy ciąg materiału pod wideo

Pod pojęciem trudne zachowanie mieści się cała szczegółowa lista różnych działań, które zbagatelizowane mogą zagrozić pomyślności szkolenia. Do zachowań niepożądanych należy np. nieuzasadniona wyższość i dominacja nad innymi członkami grupy, nieuwaga, przerywanie trenerowi, złośliwe komentarze. Zachowania te mogą być niekiedy skrajne, np. podnoszenie głosu lub uporczywe, przedłużające się milczenie. Inni mogą stosować wybiegi przy udzielaniu odpowiedzi na pytanie, pokrętnie sterując formami stylistycznymi, by nakłonić trenera do przedstawienia osobistej opinii. Niektórzy wykorzystują broń szczególną - śmiech, cynizm, opowiadanie dowcipów i niedopuszczanie innych do głosu. Jeszcze inni - zasypiają. Często zdarzają się seksistowskie i rasistowskie komentarze, gesty lub przekraczanie czyjeś prywatnej przestrzeni. Nagminnie występuje nietolerancja spostrzeżeń i poglądów innych członków szkolenia.

Przeciwdziałanie trudnym zachowaniom

Z większością powyższych anomalii zachowawczych można sobie poradzić na wiele sposobów. Nagły śmiech o niezidentyfikowanej przyczynie autorstwa może wywołać niewłaściwe zachowania reszty grupy i wytrącić z animuszu prowadzącego. W takiej sytuacji poszukiwanie motywów tej śmieszności należy rozpocząć od siebie samego, badając wcześniejsze wypowiedzi, dwuznaczności słów lub pewne nieświadome indywidualne nawyki, które mogą wywoływać rozbawienie. Jeżeli nie jesteś w stanie zlokalizować motywów tej śmieszności, poproś otwarcie daną osobę o podzielenie się z resztą grupy przedmiotem śmiechu.

Brak zaangażowania w szkolenie to jedno z najpowszechniejszych trudnych zachowań. Nastręcza wielu problemów głównie przez to, że osoby wycofane z przebiegu zajęć zachowują się w ten sposób dlatego, że są zbyt małomówne, by otwarcie uczestniczyć w szkoleniu. Ten rodzaj wycofania poprawniej wypadałoby zatem nazwać pozornym brakiem zaangażowania, bowiem osoby takie w rzeczywistości bacznie przysłuchują się słowom trenera i potrafią udzielać odpowiedzi na jego pytania. Sytuacja szkoleniowa i konieczność zabierania publicznie głosu potrafi skutecznie sparaliżować niektóre osoby, czyniąc je tym samym trudnymi w oczach trenerach. Szkoleniowiec może jednak na wiele sposobów próbować przerwać zaklęty cykl pt. „siedź i słuchaj” i namawiać osoby nieśmiałe do zabierania głosu.

Trener stara się włączyć osoby wycofane do dyskusji, stosując szereg wybiegów, jednym z nich może być np. zwracanie się bezpośrednio do osoby, która wstrzymuje się od głosu, z pytaniem o to, co dodałaby do wypowiedzi poprzednika. Można także wprowadzić zasady komunikacyjne, by wyrównać poziom aktywności uczestników np. poprzez zadawanie pytań w kolejności zajmowanych miejsc. Zazwyczaj pomocne okazuje się wykorzystanie magicznych fraz aktywizujących: „co Pani / Pan myśli o takim rozwiązaniu?”, „czy dostrzega Pan/Pani inne rozwiązanie?”. Jeżeli w grupie przeważają osoby zdystansowane i nieśmiałe, zalecane jest podzielenie uczestników na mniejsze grupki - niektórym łatwiej przyjdzie wyrażać swoje zdanie w mniej licznym gronie. Niekiedy wystarczy po prostu opowiedzieć grupie o niezbędnej dla prawidłowego przebiegu procesu uczenia się aktywności uczestników szkolenia.

Zobacz serwis: Zarządzanie

Zachowania destrukcyjnie wpływające na grupę

W czasie szkolenia zdarzają się także zachowania przeciwne od tych opisanych powyżej. Pytanie adresowane do osoby wstrzemięźliwej w swej aktywności zostaje przechwycone przez kogoś, kto prawdopodobnie lubi brzmienie własnego głosu i próbuje zwrócić na siebie uwagę każdą wypowiedzią. Takie osoby bywają często bardzo męczące i przy tym odbierają szansę na zabranie głosu przez osobę, którą wskazał trener. Wyrażają często nieuzasadnioną dominację lub podnoszą głos. Należy każdorazowo grzecznie podziękować osobie, która nieproszona zabiera głos, i szybko powrócić do osoby, do której pierwotnie skierowane było pytanie, i ponownie zapytać o jej opinię. W przypadku gdy praktyka ta powtarza się nagminnie, przypomnij grupie, bez oskarżeń i wskazywania winnych, zasady grzecznej komunikacji oraz wprowadź zasady, według których należy zabierać głos. Przede wszystkim - trener nie może obawiać się upomnieć osoby zaburzającej proces komunikacji, a w razie konieczności przerwać, gdy zachowanie takie nabiera na sile. Podobnie postępować należy z osobami typu „Posłuchajcie tylko, co mi się przydarzyło…” i przedłużającymi się osobistymi anegdotami z życia, które nie zajmują nikogo prócz opowiadającego. Nie ma sensu tracić czasu na dobrnięcie do puenty, gdy opowieść przedłuża się niemiłosiernie, a pozostali uczestnicy kręcą oczami. Należy grzecznie przerwać opowiadającemu i zaproponować dokończenie anegdoty w czasie przerwy. Podobnie należy postępować z wypowiedziami nie na temat.

Zachowaniami, których nie można tolerować, są zazwyczaj nieuzasadniona złość, bezczelność, podnoszenie głosu, które niekontrolowane mogą zakłócić przebieg zajęć. Niekiedy wymagają rozwiązań dyscyplinarnych. Nietolerowanie opinii innych osób, ostentacyjne okazywanie znużenia słowami innej osoby - wymagają reakcji trenera, który powinien troszczyć się o wolność wypowiedzi wszystkich członków. Rasistowskie i seksistowskie komentarze są niedopuszczalne, bowiem sankcjonują instytucjonalizowany porządek oraz mogą bezpośrednio dotykać osoby przebywające na szkoleniu.

Powyższe zachowania nie wyczerpują panteonu trudnych działań, jakie podjąć mogą trudne osoby w trakcie szkolenia. Warto pamiętać jednak, że większość osób zgromadzonych w sali szkoleniowej przybyło do niej po to, by czegoś się nauczyć. Będą zatem wykazywały szczere zainteresowanie współpracą i chęć wyciągnięcia z szkolenia jak najwięcej korzyści. A trudne osoby na szkoleniu... zdarzają się tak - jak zdarzają się w życiu.

Autopromocja

REKLAMA

Źródło: INFOR
Czy ten artykuł był przydatny?
tak
nie
Dziękujemy za powiadomienie - zapraszamy do subskrybcji naszego newslettera
Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania w tym artykule, powiedz jak możemy to poprawić.
UWAGA: Ten formularz nie służy wysyłaniu zgłoszeń . Wykorzystamy go aby poprawić artykuł.
Jeśli masz dodatkowe pytania prosimy o kontakt

REKLAMA

Komentarze(0)

Pokaż:

Uwaga, Twój komentarz może pojawić się z opóźnieniem do 10 minut. Zanim dodasz komentarz -zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.
    QR Code

    © Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A.

    Moja firma
    Zapisz się na newsletter
    Zobacz przykładowy newsletter
    Zapisz się
    Wpisz poprawny e-mail
    Wakacje składkowe dla małych przedsiębiorców. Nowa wersja projektu ustawy z rocznym limitem wydatków

    Ministerstwo Rozwoju i Technologii opublikowało nową wersję projektu ustawy o tzw. wakacjach składkowych. Obniżono w nim szacunek kosztu rozwiązania dla finansów publicznych w 10 lat do 20,4 mld zł z niemal 25 mld zł.

    Model pracy w firmie: work-life balance czy work-life integration? Pracować by żyć, czy żyć, by pracować?

    Zacierają się granice między życiem prywatnym i zawodowym. Jednak dla większości pracowników życie osobiste jest ważniejsze niż zawodowe. Pracodawcy powinni wsłuchiwać się w potrzeby i oczekiwania swoich pracowników i w zależności od tego wybierać model pracy w firmie.

    Jak handel wykorzystuje nowe technologie

    Technologia to nieodłączna część funkcjonowania nowoczesnej dystrybucji towarów. Pracownicy sektora sprzedaży nie wyobrażają sobie bez niej pracy. Tak wynika z raportu Slack przygotowanego na bazie ankiety wśród dyrektorów i menadżerów z sektora handlowego. 

    Komisja Europejska wydała wstępną pozytywną ocenę pierwszego wniosku z Krajowego Planu Odbudowy

    Mamy dobrą wiadomość: jest formalna zgoda KE ws. akceptacji pierwszego wniosku z Krajowego Planu Odbudowy, jak też warunku związanego z Kartą Praw Podstawowych UE - poinformowała w czwartek minister funduszy i polityki regionalnej Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz.

    REKLAMA

    Ukrainie trzeba pomagać, ale import produktów rolnych do Unii Europejskiej nie może mieć takiej formy jak obecnie

    Po wybuchu wojny doszło do załamania wymiany handlowej Ukrainy. Obecnie głównym kierunkiem ukraińskiej sprzedaży zagranicznej jest Unia Europejska. Otwarcie UE na ukraiński import produktów rolnych nie może mieć takiej formy jak obecnie. Rolnicy polscy i z innych krajów unijnych nie wytrzymają konkurencji.

    Firma źle zarządzająca ryzykiem może pożegnać się z ubezpieczeniem?

    Jedynie 44 proc. firm w Polsce ma sformalizowaną politykę zarządzania ryzykiem. Podejście do zarządzania ryzykiem w biznesie wciąż wymaga jeszcze dużo pracy. Co firmy ubezpieczają najczęściej? 

    Ponad 20 mln zł z tytułu niezapłaconych podatków. Rozbita została zorganizowana grupa przestępcza zajmująca się przestępczością akcyzową

    Zorganizowana grupa przestępcza zajmująca się przestępczością akcyzową została rozbita. Śledczy szacują straty Skarbu Państwa na ponad 20 mln zł.

    Co to jest działalność badawczo-rozwojowa? W teorii i praktyce

    Działalność badawczo-rozwojową definiuje m.in. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. oraz Podręcznik Frascati. Zgodnie z definicją działalność badawczo-rozwojowa to twórcza praca podejmowana w sposób celowy i systematyczny, mająca na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz tworzenie nowych zastosowań dla istniejącej wiedzy. Działalność B+R zawsze ukierunkowana jest na nowe odkrycia, oparte na oryginalnych koncepcjach lub hipotezach. Nie ma pewności co do ostatecznego wyniku, ale jest ona planowana i budżetowana, a jej celem jest osiągnięcie wyników, które mogłyby być swobodnie przenoszone lub sprzedawane na rynku. Co to oznacza w praktyce? 

    REKLAMA

    Każdy projekt finansowany z UE musi uwzględniać zasady horyzontalne. O jakie zasady chodzi?

    Polityka horyzontalna Unii Europejskiej, która powinna być uwzględniona w każdym projekcie dofinansowanym z Funduszy Europejskich, to równe szanse i niedyskryminacja, równość kobiet i mężczyzn, zrównoważony rozwój oraz zasada „nie czyń poważnych szkód”. Ponadto, beneficjenci są zobligowani do przestrzegania Karty Praw Podstawowych UE oraz spełnienia horyzontalnego warunku podstawowego w zakresie wdrażania postanowień Konwencji o Prawach Osób Niepełnosprawnych.

    Polskie bizneswoman systematycznie przejmują kierowanie firmami z branży hotelarskiej i gastronomicznej

    Już prawie co czwarta firma działająca w branży HoReCa – hotele, restauracje, catering, ma szefową a nie szefa. W firmach mających jednego właściciela ten odsetek jest nawet wyższy i wynosi 48 procent. Biznesy zarządzane przez kobiety z tej branży należą do prowadzonych najlepiej.

    REKLAMA