Ustalenie wartości początkowej środka trwałego - waluta obca

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środków trwałych uważa się w razie nabycia w drodze kupna cenę nabycia. Za cenę nabycia, uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania,a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Polecamy: Jak opodatkowana jest sprzedaż samochodu osobowego używanego w działalności?

W przypadku faktur dokumentujących nabycie środka trwałego wyrażonych w walucie obcej, np. EURO, należy przeliczyć jej wartość na złotówki, wg średniego kursu NBP danej waluty,z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktury dokumentującej nabycie środka trwałego.

W art. 22 g ust. 5 ustawy o PIT ustawodawca wskazał, że ustaloną w powyższy sposób cenę nabycia należy skorygować o różnice kursowe naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania. Zatem data uregulowania zobowiązania ma tutaj kluczowe znaczenie.

Przez różnicę kursową należy zatem rozumieć różnicę pomiędzy średnim kursem NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego datę wystawienia dokumentu potwierdzającego poniesienie kosztu, a faktycznie zastosowanym kursem tej waluty z dnia dokonania zapłaty.

Stosownie do art. 15a ustawy o PIT, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia, natomiast ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia.

Zatem różnice kursowe tylko wtedy wpłyną na wartość początkową środka trwałego, a także na wielkość rat amortyzacyjnych, jeśli zobowiązanie z tytułu nabycia środka trwałego udokumentowane  fakturą zostanie uregulowane (opłacone) przed dniem oddania tego środka trwałego do używania.

Polecamy: Wyprzedaż kolekcji na allegro nie przekonuje fiskusa

Takie stanowisko zajął także Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdzając,
że wartość początkowa środka trwałego nie może zostać skorygowana o różnice kursowe z tytułu zobowiązań, które nie zostały zrealizowane (naliczone) do dnia przekazania środka trwałego
do używania (ILPB3/423-877/09-8/DS ).