Jak bronić się przed nakazem zapłaty?

Każdemu dłużnikowi kodeks cywilny gwarantuje prawo o obrony. W postępowaniu nakazowym wydanie nakazu następuje bez udziału stron. A także bez wiedzy pozwanego. O tym, że pozew został wniesiony dowiaduje się on dopiero w momencie doręczenia mu nakazu.

Aby dać prawo do obrony dłużnikowi (pozwanemu) kodeks postępowania cywilnego przewiduje środek odwoławczy od nakazu zapłaty w postaci zarzutów.

Kiedy można wnieść zarzuty do nakazu zapłaty

Pozwany wraz z nakazem zapłaty otrzymuje odpis pozwu wraz ze wszystkimi załącznikami. Od momentu doręczenia biegnie 2 tygodniowy termin na wniesienie do sądu zarzutów.

Zarzuty wnosi się do tego samego sądu, który wydał nakaz zapłaty. Jak w łatwy sposób określić jaki to sąd? Wystarczy spojrzeć na nakaz i tam musi być to napisane.

Pamiętać należy również o tym, aby zarzuty wnieść w dwóch egzemplarzach. Jednym dla sądu i jednym dla powoda. W wypadku, gdy powodów jest więcej trzeba załączyć odpis zarzutów dla każdego z nich.

Jeżeli pozew został sporządzony na formularzu to zarzuty trzeba wnieść również na specjalnym formularzu. Można go pobrać ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości.

Polecamy: Jak wybrać formę opodatkowania firmy?

Co powinno znaleźć się w zarzutach

Pozwany w zarzutach powinien określić czy zaskarża cały nakaz zapłaty czy tylko w części. Chodzi o to czy nie zgadza się z całym orzeczeniem czy tylko z jego fragmentem.

Jan Z. dostał nakaz, zobowiązujący go do zapłaty 6.000 zł na rzecz Piotra B.. Tymczasem Jan Z. zapłacił już 2.100 zł z tej kwoty. Faktu tego natomiast Piotr B nie zgłosił do sądu. W takiej sytuacji Jan Z. zaskarży nakaz zapłaty tylko w części.

W tym piśmie pozwany powinien zgłosić wszystkie zarzuty, a także wszystkie dostępne dowody i twierdzenia na ich potwierdzenie. Jeżeli pozwany ich nie zgłosi to utraci prawo ich powoływania w dalszej części postępowania. Trzeba więc zgłaszać wszystkie w zarzutach.

W postępowaniu nakazowym nie można natomiast wnieść powództwa wzajemnego.

Pamiętać trzeba również o opłaceniu zarzutów. Zgodnie z prawem jest to pismo podlegające opłacie. Jak obliczyć wysokość opłaty. Otóż opłata za sprzeciw wynosi ¾ opłaty podstawowej i oblicza się ją w następujący sposób. Wartość przedmiotu sporu mnoży się przez 5% a następnie mnoży przez ¾.

Jan Z. dostał nakaz, zobowiązujący go do zapłaty 16.000 zł na rzecz Piotra B.. Aby wnieść zarzuty Jan Z. musi wnieść 200 zł opłaty. 16.000 zł x 5% x ¾ = 200 zł.

Kwoty z wyliczenia należy zaokrąglić do pełnego złotego.

Kiedy nasze zarzuty zostaną odrzucone

Sąd nie uwzględni zarzutów, jeżeli zostały wniesione po terminie. Termin dla wniesienia zarzutów wynosi 2 tygodnie. Tak więc jeżeli pozwany wniesie zarzuty po upływie 2 tygodni wtedy sąd je odrzuci.

Sąd odrzuca również zarzuty nieopłacone a także zawierające braki formalne.

Jeżeli sąd odrzuci zarzuty wtedy nakaz zapłaty wywołuje takie same skutki jak prawomocny wyrok. Może więc po zaopatrzeniu w klauzulę wykonalności być podstawą egzekucji.

Rozpoznanie zarzutów

Jeżeli pismo nie zawiera błędów wtedy sąd zarządza doręczenie zarzutów powodowi i wyznacza termin rozprawy.

W postępowaniu nie można występować z nowymi roszczeniami. Jest to zabronione przez k.p.c..

Po przeprowadzeniu rozprawy, w której mogą wziąć udział powód i pozwany, sąd wydaje wyrok. W wyroku sąd może:

- utrzymać nakaz zapłaty (w całości lub części),

- uchylić nakaz zapłaty i orzec o żądaniu pozwu,

- uchylić nakaz zapłaty i pozew odrzucić,

- uchylić nakaz zapłaty i umarzyć postępowanie.

Wyrok wydawany przez sąd na rozprawie ma taką samą moc prawną jak wszystkie inne wyroki. Istotne jest jednak to, że przed jego wydaniem sąd musi przeprowadzić rozprawę.

Polecamy: Jak założyć firmę?

Łukasz Matys, prawnik

wieszjak.pl