Ujęcie umów leasingu w księgach rachunkowych

Umowa leasingu jest umową cywilnoprawną zdefiniowaną w przepisach art. 709¹ Kodeksu cywilnego. W myśl zapisów ustawy przez umowę leasingu finansujący (leasingodawca) zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, do nabycia rzeczy od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddania tej rzeczy korzystającemu (leasingobiorcy) do używania albo do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się do zapłacenia finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenia pieniężnego, równego co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Umowa ta jest odrębnie rozpatrywana do celów bilansowych i odrębnie do celów podatkowych.

W myśl KSR 5 umowa leasingu to umowa leasingu nazwana w Kodeksie cywilnym, a także każda inna umowa zawarta na czas oznaczony, na mocy której jedna ze stron, zwana „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków drugiej stronie, zwanej „korzystającym” przedmiot leasingu, którym są składniki aktywów, np. nieruchomości, urządzenia, maszyny, środki transportu, wartości niematerialne i prawne. Umowami leasingu w rozumieniu standardu są zatem również nazwane w Kodeksie cywilnym umowy najmu i dzierżawy, zawarte na czas oznaczony. W zakres umowy leasingu mogą również wchodzić dodatkowe (zależne) świadczenia związane z przedmiotem leasingu, jak np. utrzymanie lokali w stanie zdatnym do użytku (ogrzewanie, oświetlenie, woda, funkcjonowanie wind, utrzymanie czystości, ochrona itp.).

Przeczytaj w INFORLEX.PL Biznes cały artykuł Ujęcie umów leasingu w księgach rachunkowych

W artykule m.in.:

• Umowy leasingu w prawie bilansowym
• Umowa leasingu operacyjnego a VAT
• Umowa leasingu kapitałowego a VAT
• Odliczenia VAT przez leasingobiorcę