Zasady klasyfikowania leasingu

Klasyfikacji leasingu jest dokonywana w dniu, w którym nastąpiło jego rozpoczęcie. W przypadku zmiany umowy zostanie ona uznana za nową przez okres jej obowiązywania, gdy:

- leasingobiorca i leasingodawca postanowili zmienić warunki umowy leasingowej (za wyjątkiem sytuacji, w której dochodzi do jej odnowienia);
- zmiana ta następuje w taki sposób, który prowadzi do zmiany jej klasyfikacji;
- zmienione warunki umowy obowiązują od dnia rozpoczęcia leasingu.

Polecamy: Mała firma

W odniesieniu do zmian oszacowań (np. szacowanego ekonomicznego okresu użytkowania lub wartości końcowej przedmiotu leasingu) albo zmiany okoliczności (np. niedopełnienie warunków umowy przez leasingobiorcę) nie stanowią podstawy do dokonania zmiany klasyfikacji umowy leasingowej dla celów rachunkowych.

Umowy leasingowe, które dotyczą gruntów i budynków są zaliczane do leasingu operacyjnego bądź finansowego w oparciu o takie same reguły, jak umowy leasingowe dotyczące innych aktywów.

Grunty posiadają cechę charakterystyczną, którą jest to, że z reguły mają one nieograniczony ekonomiczny okres użytkowania, a w sytuacji, gdy nie jest przewidywane przeniesienie tytułu prawnego na leasingobiorcę zanim upłynie okres trwania leasingu, to nie jest również przenoszone na leasingobiorcę ryzyko (całe), ani też pożytki powstałe z tytułu własności. W związku z tym leasing gruntów należy uznać za leasing operacyjny. W tym przypadku opłata wstępna, która jest uiszczana, to pokrywane z góry opłaty leasingowe. Są one amortyzowane przez cały okres trwania leasingu. Następuje to w oparciu o sposób w jaki rozłożone jest w czasie czerpanie korzyści.

W odniesieniu do zaklasyfikowania danej umowy leasingu jej elementy, które odnoszą się do gruntów oraz budynków są rozpatrywane odrębnie.

Polecamy: Podmiot i przedmiot umowy leasingu

W przypadku przyjęcia założenia, że tytuł własności do tych dwóch elementów przejdzie na leasingobiorcę przed zakończeniem okresu leasingu, to wówczas są one klasyfikowane jako leasing finansowy. Następuje to w oderwaniu od analizy, czy traktuje się je jako jedną czy dwie umowy leasingu. Wyjątkiem jest sytuacja wystąpienia określonych czynników wskazujących, że leasing nie powoduje przeniesienia zasadniczo całego ryzyka (pożytków) z tytułu posiadania jednego lub obu wskazanych elementów.

W przypadku, w którym grunt posiada nieograniczony ekonomiczny okres użytkowania, odnoszący się do nich element kwalifikuje się zazwyczaj do leasingu operacyjnego. Nie następuje to, gdy zakłada się, że tytuł własności zostanie przeniesiony na leasingobiorcę jeszcze przed zakończeniem okresu leasingu.

Element, który w swym zakresie dotyczy budynku zaliczany jest jako leasing finansowy lub operacyjny.