Prowadzenie e-działalności - obowiązki informacyjne

• Co to oznacza jednak w praktyce?

Ustawa ta (Dz. U. Nr 144, poz. 1024 ze zm., dalej: „uśude”) nakłada na podmioty świadczące e-usługi liczne obowiązki informacyjne, określone w przepisach od art. 5 do art. 8, które muszą zostać spełnione bez względu na rodzaj świadczonej usługi i status drugiej strony umowy, czyli niezależnie od tego czy jest nią konsument (B2C), czy też profesjonalny uczestnik obrotu gospodarczego (B2B), przy czym w przypadku zawierania umów z konsumentami, wspomniane obowiązki informacyjne muszą zostać spełnione jednocześnie z obowiązkami informacyjnymi wynikającymi z przepisów ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. Nr 22, poz. 271 ze zm., dalej: „uonpk”).

Dostęp do aktualnej informacji o szczególnych zagrożeniach i specjalistycznym oprogramowaniu oraz do informacji na temat niezbędnych wymagań technicznych sprzętu komputerowego

Na podstawie art. 6 uśude usługodawca jest zobowiązany zapewnić usługobiorcy dostęp do:

- aktualnej informacji o szczególnych zagrożeniach związanych z korzystaniem z usługi świadczonej drogą elektroniczną, a także

- funkcji i celu oprogramowania lub danych, które nie są składnikiem treści usługi, a są wprowadzane do systemu teleinformatycznego, którym posługuje się usługobiorca.

Ponadto, usługodawca ma również obowiązek udostępnić usługobiorcy informacje na temat minimalnych parametrów technicznych, niezbędnych do współpracy z systemem teleinformatycznym, którym się posługuje, o czym jest mowa w art. 8 ust. 3 pkt 2 lit. a uśude.

Zobacz serwis: e-Firma

Co to oznacza jednak w praktyce?

Otóż po pierwsze, informacje o szczególnych zagrożeniach powinny odnosić się do specyfiki danej usługi i określać tylko potencjalnie możliwe zagrożenia. Nie jest konieczne wskazywanie konkretnych, zidentyfikowanych zagrożeń.

Po drugie, usługodawca powinien stworzyć warunki do zapoznania się przez usługobiorcę z informacjami na temat specjalistycznego oprogramowania instalowanego w związku ze świadczeniem usługi oraz zapisywanych w systemie usługobiorcy plików cookie. Z praktycznego punktu wiedzenia do dnia 22 marca 2012 r. wystarczającym rozwiązaniem – na gruncie przepisów ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną – była możliwość połączenia wykonania analizowanego obowiązku informacyjnego z wyrażeniem przez usługobiorcę zgody na zainstalowanie specjalistycznego oprogramowania lub wykorzystanie techniki cookie.

Zobacz: Obowiązek opracowania i udostępnienia regulaminu w obrocie elektronicznym

Jednakże z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 16 listopada 2012 r. o zmianie ustawy - Prawo telekomunikacyjne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012, poz. 1445), stosownie do znowelizowanego art. 173 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.), podmiot świadczący usługi drogą elektroniczną jest zobligowany - przed dokonaniem instalacji rzeczonego oprogramowania - do uzyskania zgody usługobiorcy na jego instalację i używanie, jak również do bezpośredniego poinformowania usługobiorcy w sposób jednoznaczny, łatwy i zrozumiały o celu, w jakim zostanie zainstalowane oprogramowanie oraz sposobach korzystania przez podmiot świadczący usługi z tego oprogramowania, a także o sposobie jego usunięcia.

Po trzecie, usługobiorca musi mieć zapewniony dostęp do informacji dotyczących rodzajów przeglądarek internetowych prawidłowo współpracujących z daną witryną, konieczności dokonania instalacji dodatkowego oprogramowania obsługującego aplety Java czy rozdzielczości, dla jakiej jest zoptymalizowana strona internetowa. Brak powyższych informacji uniemożliwia usługobiorcy (np. konsumentowi) dostosowanie wykorzystywanego oprogramowania do optymalnej możliwości wyświetlania informacji na stronie internetowej usługodawcy.

Zadaj pytanie na FORUM

Na koniec ponownie zwracam uwagę, że w przypadku umów zawieranych z konsumentami, brak spełnienia opisanych powyżej obowiązków informacyjnych naraża przedsiębiorców na określone sankcje wynikające z kompetencji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji Konsumentów.