Spółka partnerska- kto może być partnerem?

Cel

Spółkę partnerską zakłada się w celu wykonywania wolnego zawodu w spółce prowadzącej przedsiębiorstwo pod własną firmą. Jeśli odrębna ustawa nie stanowi inaczej, spółkę można zawiązać w celu wykonywania więcej niż jednego wolnego zawodu. Należy przyjąć, że spółka partnerska nie może być utworzona w celu prowadzenia jakiegokolwiek przedsiębiorstwa.

Ograniczenie podmiotowe

Wspólnikami, zwanymi partnerami, w spółce mogą być (w odróżnieniu od innych spółek prawa handlowego) tylko osoby fizyczne i to uprawnione do wykonywania wolnych zawodów określonych w art. 88 Kodeksu spółek handlowych lub w przepisie szczególnym o randze ustawy. W związku z tym spółek partnerskich nie mogą tworzyć osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

Wykonywanie wolnych zawodów może być w odrębnej ustawie uzależnione od spełnienia dodatkowych wymagań.

Zobacz również:  Odpowiedzialność partnerów w spółce partnerskiej

Wolne zawody z art. 88 Kodeksu spółek handlowych

Ustawodawca nie sformułował definicji wolnych zawodów. Wskazał jedynie ich przykłady w art. 88 i stworzył furtkę dla regulacji innych wolnych zawodów w odrębnych ustawach. Partnerami w spółce mogą być osoby uprawnione do wykonywania zawodów:

1. adwokata,
2. aptekarza,
3. architekta,
4. inżyniera budownictwa,
5. biegłego rewidenta,
6. brokera ubezpieczeniowego,
7. doradcy podatkowego,
8. maklera papierów wartościowych,
9. doradcy inwestycyjnego,
10. księgowego,
11. lekarza,
12. lekarza dentysty,
13. lekarza weterynarii,
14. notariusza,
15. pielęgniarki,
16. położnej,
17. radcy prawnego,
18. rzecznika patentowego,
19. rzeczoznawcy majątkowego i
20. tłumacza przysięgłego.

Psychologowie

Korzystając z opisanej możliwości rozszerzenia katalogu wolnych zawodów, w ustawie z 8.6.2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów w art. 18 ust. 2 zapisano, że prywatna praktyka psychologiczna może być wykonywana jako indywidualna działalność gospodarcza albo w formie spółki partnerskiej, po uzyskaniu zezwolenia właściwego marszałka województwa.

Nie zawsze samo uzyskanie uprawień wystarcza do wykonywania zawodu w ramach spółki partnerskiej. Przepisy odrębne mogą przewidywać więcej wymogów. Dla przykładu psychologowie muszą dodatkowo uzyskać zezwolenie właściwego marszałka województwa. Kolejnym przykładem jest radca prawny, który może świadczyć pomoc prawną osobom fizycznym w formie spółki partnerskiej, jeżeli nie pozostaje jednocześnie w stosunku pracy.

Zobacz również: Jak rozwiązać spółkę partnerską?

Adwokaci i radcowie prawni

W spółce partnerskiej wykonuje się jeden wolny zawód bądź kilka. Przepisy odrębne mogą przewidywać zastrzeżenie wykonywania tylko jednego zawodu w jednej spółce. Najlepszymi przykładami są: ustawa Prawo o adwokaturze i ustawa o radcach prawnych. W świetle art. 4a ustawy Prawo o adwokaturze adwokat może wykonywać zawód w spółce partnerskiej, w której partnerami są adwokaci, radcowie prawni, rzecznicy patentowi, doradcy podatkowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę na podstawie przepisów ustawy z 5.7.2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej. W ustawie o radcach prawnych taka regulacja znajduje się w art. 8.

Notariusze

Natomiast na podstawie ustawy Prawo o notariacie kilku notariuszy może prowadzić jedną kancelarię w formie spółki partnerskiej, ale każdy z notariuszy dokonuje czynności notarialnych we własnym imieniu i ponosi odpowiedzialność za czynności przez siebie dokonane. Stąd taką spółkę mogą zawiązać tylko notariusze powołani przez Ministra Sprawiedliwości.

Doradcy podatkowi

Podobne ograniczenia przewiduje ustawa o doradztwie podatkowym. Art. 27 ustawy zezwala doradcom na wykonywanie swojego zawodu w ramach spółki partnerskiej tylko wtedy, gdy partnerami są wyłącznie doradcy podatkowi, adwokaci, radcowie prawni, biegli rewidenci, rzecznicy patentowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę na podstawie przepisów ustawy z 5.7.2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej.

Zobacz również: Dla kogo spółka partnerska?

Biegli rewidenci

Ustawa o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym w art. 47 wskazuje, że podmiotem uprawnionym do badania sprawozdań finansowych może być wyłącznie jednostka, w której czynności rewizji finansowej wykonują biegli rewidenci, wpisana na listę podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych. Podmiotem tym może być spółka partnerska. Większość głosów w tej spółce muszą posiadać biegli rewidenci lub podmioty uprawnione do badania sprawozdań finansowych, zatwierdzeni co najmniej w jednym państwie Unii Europejskiej. W spółkach, w których funkcjonuje zarząd, większość jego członków mają stanowić biegli rewidenci zatwierdzeni co najmniej w jednym państwie Unii Europejskiej. Jeżeli zarząd składa się maksymalnie z dwóch osób, co najmniej jedną z nich musi być biegły rewident.

Niedopuszczalność jednoosobowej spółki

Niedopuszczalne jest powstanie spółki partnerskiej jednoosobowej. Natomiast może się tak zdarzyć, że w spółce zostanie jeden partner. W takim przypadku ulega ona rozwiązaniu z upływem roku od dnia zdarzenia powodującego, że w spółce pozostał tylko jeden partner.

Polecamy serwis: Spółki

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037)

Ustawa z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz.U. z 2001 r. Nr 73, poz. 763)

Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 tj.)

Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65 tj.)

Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (Dz.U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158 tj.)

Ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213 tj.)

Ustawa z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym (Dz.U. z 2009 r. Nr 77, poz. 649)