Odmowa ponownego zatrudnienia

Uprawnienie pracodawcy do odmowy ponownego zatrudnienia zostało uregulowane w art. 48 kodeksu pracy. Na podstawie prawomocnego orzeczenia o przywróceniu do pracy, pracownik może zgłosić gotowość do niezwłocznego podjęcia pracy w terminie 7 dni. Jednakże mimo prawomocnego orzeczenia, niezgłoszenie gotowości może stanowić podstawę do odmowy przez pracodawcę ponownego zatrudnienia. Do przywrócenia stosunku pracy może również nie dojść w sytuacji zgłoszenia gotowości do pracy po ustawowym terminie nawet, gdy pracodawca nie skorzysta z prawa odmowy przywrócenia do pracy. Zgodnie z sentencją wyroku SN z dnia 19 października 2010 r. (II PK 73/10) zaniechanie udzielenia odpowiedzi na zgłoszenie przez pracownika gotowości niezwłocznego podjęcia pracy (art. 48 § 1 k.p.) a następnie złożenie oświadczenia o rozwiązaniu stosunku pracy świadczy o tym, że pracodawca nie skorzystał z prawa do odmowy ponownego zatrudnienia pracownika.

Zobacz również: Konsekwencje prawne za niezgłoszenie ciężkiego wypadku przy pracy

Termin do zgłoszenia gotowości

Siedmiodniowy termin do zgłoszenia przez pracownika gotowości do pracy jest terminem niepodlegającym przywróceniu na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Pracownik może jednak wykazać, że przekroczenie tego terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych, w szczególności wskutek niepowiadomienia go o wyroku przywracającym do pracy przez pełnomocnika procesowego (wyr. SN z dnia 12 lipca 2005 r., II PK 358/04). Ważne jest, iż ocena przyczyn uchybienia przez pracownika terminu zgłoszenia gotowości do pracy po prawomocnym przywróceniu do pracy nie może pomijać niewłaściwego zachowania się pracodawcy (wyr. SN z dnia 2 czerwca 2000 r., I PKN 683/99). Przyczyny niezależne od pracownika nie są tożsame z przyczynami zawinionymi przez tego pracownika. Wskazane przyczyny niezależne od pracownika nie muszą być równocześnie niezależne od jego pełnomocnika.

Pracownik, który zgłosił gotowość do pracy w wyznaczonym terminie, ale nie został dopuszczony do jej wykonywania i pozostaje w gotowości do jej podjęcia ma prawo do wynagrodzenia wynikającego z jego osobistego zaszeregowania, określonego stawką godzinową lub miesięczną, a jeżeli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony przy określaniu warunków wynagradzania - 60% wynagrodzenia. W każdym przypadku wynagrodzenie to nie może być jednak niższe od wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę (art. 81 § 1 k.p.).

Zgłoszenie gotowości do pracy

Zgłoszenie gotowości do pracy może nastąpić w dowolnej formie przez każde zachowanie pracownika objawiające w dostateczny sposób jego zamiar kontynuacji reaktywowanego stosunku pracy (wyr. SN z dnia 3 czerwca 1998 r., I PKN 161/98). Istotne jest, że termin do zgłoszenia biegnie bez względu na niezdolność pracownika do pracy będącą wynikiem choroby. Jednakże niezgłoszenie gotowości u konkretnego pracodawcy, nie przekreśla możliwości zgłoszenia jej u innego. Zgodnie z art. 48 § 2 k.p. pracownik, który przed przywróceniem do pracy podjął zatrudnienie u innego pracodawcy, może bez wypowiedzenia, za trzydniowym uprzedzeniem, rozwiązać umowę o pracę z tym pracodawcą w ciągu 7 dni od przywrócenia do pracy. Rozwiązanie umowy w tym trybie pociąga za sobą skutki, jakie przepisy prawa wiążą z rozwiązaniem umowy o pracę przez pracodawcę za wypowiedzeniem.

Zadaj pytanie na naszym FORUM: Moja Firma - Kadry i ZUS