Czy wiesz jak wygląda umowa faktoringu?

Do tych składników zaliczyć można np. cesję i instytucje pochodzące z umowy zlecenia. Faktoring polega na dokonaniu nabycia przez faktora wierzytelności przysługujących prowadzącemu działalność gospodarczą z tytułu sprzedaży, dostawy lub usługi w zamian za kwotę wartości wierzytelności pomniejszoną o prowizję faktora.

Przedmiotem umowy faktoringu jest przelew wierzytelności. Ich przeniesienie następuje na faktora z chwila zawarcia umowy, chyba że strony ustaliły inaczej. Praktykuje się rozwiązanie polegające na przyznaniu faktorowi prawa zarówno do nabycia, jak i odmowy nabycia, gdy wierzytelności maja charakter przyszłych.

Polecamy: Jakie są koszty uzyskania przychodu przy faktoringu?

Możliwe jest również wskazanie jako daty przejścia wierzytelności na faktora, dnia w którym przedsiębiorca dokona określonych czynności.

Możliwość zawarcia umowy factoringowej wynika z zasady swobody umów sformułowanej w art. 3531 Kodeksu cywilnego.

Faktoring jest rozwiązaniem, które przedstawia się jako konkurencyjne względem kredytu bankowego. Może służyć jako sposób wyposażenia przedsiębiorstwa w środki finansowe o charakterze obrotowym, a czasem też jako zabezpieczenie przed brakiem możliwości wyegzekwowania wierzytelności.