Czym jest układ naprawczy?

Restrukturyzacja zobowiązań następuje w drodze układu zawartego na zgromadzeniu wierzycieli. Termin zgromadzenia wierzycieli ustala przedsiębiorca w porozumieniu z nadzorcą sądowym. Co ważne, zgromadzenie to nie może się odbyć wcześniej niż po upływie miesiąca od dnia wszczęcia postępowania naprawczego. Przedsiębiorca zawiadamia wierzycieli o terminie i miejscu zgromadzenia wierzycieli listem poleconym lub za dowodem doręczenia co najmniej dwa tygodnie przed zgromadzeniem. Wraz z zawiadomieniem należy doręczyć wierzycielom plan naprawczy.

W zgromadzeniu wierzycieli mają prawo uczestniczyć wierzyciele, którzy zostali powiadomieni o terminie zgromadzenia albo pomimo braku powiadomienia zgłoszą nadzorcy sądowemu swoje uczestnictwo, zaś przedsiębiorca nie zaprzeczy istnieniu ich wierzytelności. Zgromadzenie wierzycieli prowadzi nadzorca sądowy.

Polecamy: Potrącenie w postępowaniu upadłościowym i naprawczym

Głosowanie nad układem może odbywać się w grupach wierzycieli. Podziału na grupy dokonuje przedsiębiorca. W takim przypadku w celu głosowania nad układem, sporządza on odrębne listy uprawnionych do głosowania wierzycieli, które obejmują poszczególne kategorie interesów. Listy te mogą obejmować w szczególności:

1. wierzycieli, którym przysługują należności ze stosunków pracy i którzy wyrazili zgodę na ich objęcie układem,
2. rolników, którym przysługują wierzytelności z tytułu umów o dostarczenie produktów z własnego gospodarstwa rolnego,
3. wierzycieli, których wierzytelności są zabezpieczone na składnikach majątku upadłego hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską, a także przez przeniesienie na wierzyciela własności rzeczy, wierzytelności lub innego prawa, i którzy wyrazili zgodę na ich objęcie układem,
4. wierzycieli będących wspólnikami lub akcjonariuszami upadłej spółki kapitałowej, posiadających udziały lub akcje spółki zapewniające co najmniej 5 % głosów na zgromadzeniu wspólników albo walnym zgromadzeniu akcjonariuszy, chociażby przysługiwały im wierzytelności wymienione w pkt 1–3,
5. pozostałych wierzycieli.

Na zgromadzeniu wierzyciele głosują z sumą swoich wierzytelności, jaką umieszczono na liście wierzytelności sporządzoną przez przedsiębiorcę z zachowaniem określonych wymogów. Zgodnie z nimi na liście wierzytelności umieszcza się w osobnych rubrykach następujące dane:

• sumę, w jakiej wierzytelność podlega uznaniu,
• kategorię, w jakiej wierzytelność podlega zaspokojeniu,
• istnienie i rodzaj zabezpieczenia wierzytelności oraz określenie sumy, według której będzie obliczany głos wierzyciela; sumę tę oznacza się według tej części wierzytelności, która prawdopodobnie nie będzie zaspokojona z przedmiotu zabezpieczenia,
• czy wierzytelność jest uzależniona od warunku,
• czy wierzycielowi przysługuje prawo potrącenia,
• stan postępowania sądowego lub administracyjnego w sprawie zgłoszonej wierzytelności, jej zabezpieczenia lub prawa potrącenia.

Jeżeli nadzorca sądowy zaprzecza w całości lub w części oświadczeniom wierzyciela, uzasadnia to w osobnej rubryce. Nadzorca sądowy umieszcza na liście wierzytelności także oświadczenie przedsiębiorcy i podane przez niego uzasadnienie w przypadku, gdy złożył on takie oświadczenie albo wzmiankę, że przedsiębiorca tego nie zrobił i przyczynę takiego stanu rzeczy.

Wierzytelność niepieniężna będzie umieszczona na liście wierzytelności w sumie pieniężnej według jej wartości z dnia ogłoszenia upadłości.

Jeżeli w dniu ogłoszenia upadłości wierzytelność bez zastrzeżenia odsetek nie była jeszcze wymagalna, na liście wierzytelności umieszcza się sumę pieniężną wierzytelności pomniejszoną o odsetki ustawowe, nie wyższe jednak niż 6% i za czas od dnia ogłoszenia upadłości do dnia wymagalności, najwyżej jednak za dwa lata. Odsetki od wierzytelności pieniężnej umieszcza się na liście w kwocie naliczonej do dnia ogłoszenia upadłości.

Wierzytelność, której przedsiębiorca układowy jest współdłużnikiem, oraz wierzytelność poręczyciela tego przedsiębiorcy z tytułu zwrotnego roszczenia umieszcza się na liście w takiej wysokości, w jakiej współdłużnik lub poręczyciel zaspokoił wierzyciela.

Wierzytelności z tytułu powtarzających się świadczeń, których czas trwania jest oznaczony, umieszcza się na liście jako sumę świadczeń za cały czas ich trwania, pomniejszoną o odsetki ustawowe, nie wyższe jednak niż 6 % i za czas od dnia ogłoszenia upadłości do dnia wymagalności każdego przyszłego świadczenia. Wierzytelności z tytułu świadczeń powtarzających się, których czas trwania oznaczono na czas życia uprawnionego lub innej osoby, albo nieoznaczonych co do czasu trwania umieszcza się na liście wierzytelności jako sumę stanowiącą wartość prawa. Jeżeli w umowie o prawo do świadczeń powtarzających się ustalona jest suma wykupu, sumę tę umieszcza się na liście jako wartość prawa. Nie dotyczy to świadczeń alimentacyjnych.

Wierzytelność zabezpieczoną hipoteką lub wpisem w rejestrze na majątku przedsiębiorcy układowego położonym za granicą umieszcza się na liście, jeżeli złożony zostanie dowód wykreślenia wpisu o zabezpieczeniu.

Wierzytelność w walucie obcej bez względu na termin jej wymagalności umieszcza się na liście po przeliczeniu na pieniądze polskie według średniego kursu walut obcych w Narodowym Banku Polskim z dnia zainicjowania postępowania układowego, a gdy takiego kursu nie było – według średniej ceny rynkowej z tej daty. Wierzyciele, którzy nie zostali umieszczeni na liście, a którzy zgłosili swój udział w zgromadzeniu wierzycieli, głosują z sumą zgłoszonych wierzytelności do wysokości niezaprzeczonej przez przedsiębiorcę.

Układ jest przyjęty, jeżeli wypowie się za nim większość wierzycieli uprawnionych do uczestniczenia w zgromadzeniu wierzycieli mających łącznie dwie trzecie ogólnej sumy wierzytelności uprawniających do głosowania. Jeżeli wierzyciele głosowali w grupach, układ jest przyjęty wówczas, gdy w każdej grupie wypowie się za nim większość wierzycieli z tej grupy, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności, objętych odrębną listą uprawnionych do głosowania wierzycieli.

Układ jest również przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, jeżeli większość wierzycieli z pozostałych grup, mających łącznie dwie trzecie ogólnej sumy wierzytelności uprawniających do głosowania, wyraziła zgodę na przyjęcie układu, a wierzyciele z grupy lub grup, którzy wypowiedzieli się przeciwko przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku przedsiębiorcy. Zawarcie układu sędzia-komisarz stwierdza postanowieniem.

Polecamy: Pięć kroków do ogłoszenia upadłości