Kto jest pracodawcą w spółce jawnej – spółka, czy jej wspólnicy?

Zdarza się często, że w spółce jawnej, która zatrudnia pracowników pojawiają się spory na tle kwestii związanych np. z wynagrodzeniem, godzinami nadliczbowymi, przyznawaniem premii. Jeśli pracodawca i pracownik nie dojdą do porozumienia pracownik składa pozew do sądu pracy o zasądzenie danego roszczenia, np. wynagrodzenia za godziny nadliczbowe.

Spółka osobowa, w tym spółka jawna ma prawo we własnym imieniu nabywać prawa, np. własność nieruchomości, zaciągać zobowiązania, np. finansowe, składać pozwy do sądu; spółka jawna może być także pozwana. Wynika to z art. 8 § 1 Kodeksu spółek handlowych – k.s.h. Zgodnie natomiast z art. 8 § 2 k.s.h. spółka osobowa, a więc także spółka jawna prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą. Oznacza to, że w wobec osób trzecich podmiotem, który działa jest sama spółka, a nie jej wspólnicy.

Przeczytaj również: Jakie prawa ma mniejszościowy wspólnik w spółce z o. o.?

W przypadku więc spółki jawnej pracodawcą jest spółka jawna. Jeśli więc spór dotyczy sporu na tle umowy o pracę, to w pozwie skierowanym do sądu należy podać spółkę jawną, a nie poszczególnych wspólników jako pracodawcę.

Polecamy serwis Wynagrodzenia

Spółka jawna przejęła zakład pracy prowadzony wcześniej przez spółkę cywilną. Kto stał się nowym pracodawcą dla dotychczasowych pracowników – spółka jawna, czy też wspólnicy tej spółki?
Zgodnie z art. 23¹ § 1 Kodeksu pracy w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on – z mocy prawa – stroną w dotychczasowych stosunkach pracy. Oznacza to, że spółka jawna, a nie jej poszczególni wspólnicy stała się (z dniem przejęcia) stroną stosunków pracy z dotychczasowymi pracownikami tego zakładu pracy.