Jak efektywnie zarządzać czasem?

W epoce ciągłych i nieustannych zmian menedżer jest zmuszony do zarządzania samym sobą. Wiąże się to przede wszystkim ze sprawowaniem kontroli — nie tylko nad tym, co się robi, ale również nad samym sobą, tak aby podejmowane działania były skuteczne i prowadziły do sukcesów.

Mocne strony

Pierwszym krokiem w zarządzaniu samym sobą jest skoncentrowanie się na swoich mocnych stronach, a tym samym na dziedzinie, w której posiadane umiejętności będą efektywnie wykorzystane. Większość ludzi twierdzi, że wie, w czym są dobrzy, a co jest ich słabą stroną. Najczęściej jednak mylą się zarówno co do jednego, jak i drugiego. Tymczasem działanie powinno opierać się na mocnych, a nie słabych stronach danej osoby, nie wspominając już o braku umiejętności w jakiejkolwiek dziedzinie. 

Podejmując kluczową decyzję lub istotne działanie, menedżer powinien zapisywać swoje oczekiwania dotyczące przyszłych rezultatów. Dziewięć lub dwanaście miesięcy później porównuje się uzyskane wyniki z oczekiwanymi.

Porównaj Jak zarządzać samym sobą

Jak uczy doświadczenie, ta prosta procedura umożliwia w krótkim czasie, bo w ciągu dwóch – trzech lat, poznanie każdemu jego mocnych stron — a jest to prawdopodobnie najważniejsza rzecz, jaką należy o sobie wiedzieć. Wskaże menedżerom, co robią, a czego nie robią i co w konsekwencji pozbawia ich korzyści, jakie mogliby osiągnąć, w pełni wykorzystując swoje możliwości. Zwróci im też uwagę na dziedziny, w których ich kwalifikacje nie są wystarczające lub w których są całkowicie pozbawieni umiejętności niezbędnych, aby móc fachowo wykonywać powierzone zadania.

Doskonalenie mocnych stron

Drugą wskazówką dotyczącą zarządzania samym sobą jest dla menedżerów praca nad doskonaleniem swoich mocnych stron. Ocena wyników informuje, gdzie niezbędna jest poprawa umiejętności lub zdobycie dodatkowej wiedzy, ukazuje również, w jakim przypadku dotychczasowe umiejętności i posiadane kwalifikacje nie są wystarczające i wymagają dostosowania do nowej sytuacji, wreszcie wskazuje obszary, w których posiadana wiedza jest niezbędna. Każdy może zdobyć dodatkowe umiejętności, wiedzę i kwalifikacje, aby nie być posądzanym o brak kompetencji w wykonywanym przez siebie zawodzie.

Szczególnie ważny jest trzeci wniosek: analiza wyników identyfikuje obszary, gdzie intelektualna arogancja jest powodem pojawienia się ignorancji. Zbyt wiele osób — szczególnie tych, które posiadają szeroką wiedzę w danej dziedzinie — z pogardą odnosi się do wiedzy w innych dziedzinach lub wierzy, że bycie inteligentnym jest substytutem posiadania wiedzy. Analiza wyników pokazuje, że głównym powodem nieefektywnego działania jest niedostateczna wiedza lub ignorancja w dziedzinach wykraczających poza specjalizację danej osoby.

Doskonali inżynierowie są często dumni z tego, że nie wiedzą wszystkiego na temat ludzi. Istoty ludzkie są zbyt niezorganizowane, chaotyczne w porównaniu z logicznym, uporządkowanym sposobem myślenia inżyniera. Księgowi także wiedzę na ten temat uważają za zbędną. Pracownicy działów personalnych są z kolei dumni ze swojej ignorancji w zakresie księgowości czy też znajomości metod ilościowych.

Polecamy serwis Sekretariat

Znakomici pracownicy należący do kadry zarządzającej wysyłani na staże za granicę często wierzą, że ich umiejętności związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa czy ich wiedza ekonomiczna są wystarczające, dlatego też za zbędną uważają naukę historii, sztuki, kultury, tradycji kraju, w którym będą prowadzić swoją działalność. Szybko jednak przekonują się, że ich znakomite umiejętności i wiedza z dziedziny ekonomii nie przynoszą oczekiwanych efektów.

Ważnym wnioskiem płynącym z analizy wyników jest więc pokonanie intelektualnej arogancji i praca nad zdobyciem wiedzy i umiejętności potrzebnych do pełnego, efektywnego wykorzystania swoich mocnych stron.

Równie ważne jest pokonanie swoich złych nawyków, tzn. działań zwykle podejmowanych lub zaniedbywanych, które ograniczają efektywność i obniżają fachowość wykonywanych zadań. Analiza wyników pozwala na szybkie zidentyfikowanie takich przyzwyczajeń. W jej wyniku menedżer może na przykład dowiedzieć się, że wspaniałe plany związane z danym przedsięwzięciem nie przynoszą rezultatów, ponieważ ich autorzy zaprzestają kontynuacji swoich działań. Wielu zdolnych ludzi uważa, że pomysły mogą przenosić góry, gdy tymczasem robią to buldożery. Pomysły wskazują jedynie buldożerom miejsce ich pracy. 

Artykuł jest fragmentem książki Menedżer nowych czasów. Najlepsze metody i narzędzia zarządzania. Autorzy Bolesław Rafał Kuc oraz Marcin Żemigała. Wydawnictwo Onepress.pl