Dlaczego pracujemy lepiej, a zarabiamy gorzej?

Jak na rynku pracy?

O tym, że kobietom trudniej niż mężczyznom jest się przebić na rynku pracy, wiadomo nie od dzisiaj. Często są one dyskryminowane już na etapie rekrutacji na daną posadę, a zdobywszy ją, napotykają na trudności z awansem na wyższe stanowisko. Mówiąc o takiej sytuacji, zazwyczaj odwołujemy się do zjawiska “szklanego sufitu”, które miałoby wynikać z dominacji mężczyzn na rynku pracy i ich tendencji do przypisywania kobietom określonych – zazwyczaj negatywnych – cech. Często jednak te same kobiety przyczyniają się do umacniania się stereotypów: na przykład, boją się podejmować ryzyko, a chwalone za osiągnięcie sukcesu podkreślają pracę całego zespołu, umniejszając jednocześnie swą rolę.

Jaki styl zarządzania?

Menedżerom w spódnicy również przypisuje się inne cechy i styl kierowania ludźmi niż ich kolegom-mężczyznom. Chociaż większość ekspertów uważa, że nie istnieje typowo kobiecy styl zarządzania, panuje powszechne przekonanie, że kobiety-menedżerki są bardziej nastawione na współpracę z zespołem niż menedżerowie-mężczyźni, którzy z kolei preferują bardziej “autorytarny” sposób zarządzania firmą. Zwykle też za typowe dla pań uważane są takie cechy jak zdolności interpersonalne czy umiejętność słuchania.

Przeczytaj także: Konsekwencja główna zaleta menedżera

Co ciekawe, właśnie te umiejętności zostały wymienione jako najważniejsze przez menedżerów biorących udział w badaniu “Polski Menedżer 2010: kwalifikacje, sukces, zarobki”. Jest to swego rodzaju potwierdzenie tendencji, która zdaniem ekspertów jest coraz bardziej widoczna w wielu krajach: “twarde” zarządzanie oparte na władzy zaczyna ustępować zarządzaniu opartemu na dobrze rozwiniętych relacjach z zespołem. Jak powiedziała Anna Wilk, socjolog z Uniwersytetu Wrocławskiego i jednocześnie ekspert Talent Club: “Tylko menedżer posiadający odpowiednie cechy interpersonalne potafi zjednać i przekonać ludzi do swojej wizji i może odnieść sukces, a jego siłą jest dobry i zgrany zespół”. Z drugiej strony, jak zauważa Tomasz Hoffman z firmy Learn Up, dobry menedżer “łączy w sobie te miękkie umiejętności z tak zwanymi ‘twardymi’ – innowacyjnością, skłonnością do ryzyka, umiejętnością przeprowadzenia zmian czy poprawiania efektywności przedsiębiorstwa”.

Wykres. Adekwatność zarobków do stanowiska i stażu pracy według płci, Obszar: Zarobki i kariera zawodowa, raport Polski Menedżer 2010

Polecamy serwis Zarządzanie stresem

Te cechy kojarzone są raczej z męskim stylem zarządzania. Może dlatego kobiety zajmujące stanowiska kierownicze w Polsce w dalszym ciągu są dyskryminowane finansowo, i to pomimo posiadania statystycznie lepszego wykształcenia od mężczyzn. Menedżerki są świadome istnienia tej dysproporcji płacowej. Badanie Talent Clubu wykazało, że aczkolwiek o nieadekwatności zarobków do zajmowanego w firmie stanowiska i stażu pracy przekonanych jest większość menedżerów bez względu na płeć, procent ten jest wyższy w przypadku pań niż w przypadku panów. Podczas gdy łącznie 72 procent menedżerek uważa wysokość swoich zarobków za nieadekwatną lub raczej nieadekwatną, odsetek menedżerów uważających podobnie wynosi 58 procent. Większość menedżerek przekonana jest też o tym, że zarabia zbyt mało w stosunku do stanowiska i stażu pracy. Według odpowiedzi menedżerek mimo doświadczenia i osiągniętego stanowiska ich płec jest elementem negatywnie wpływającym na dochodu. Jak same wskazują w badaniu Talent Club – także standard i tempo wykonywamnych przez nie zadań zasługiwał na lepsze wynagrodzenie, niż jest im proponowane.