Rozpoczęcie produkcji kosmetyków naturalnych

Pojęcia kosmetyków naturalnych lub organicznych często bywają nadużywane. Stąd też popularną praktyką producentów staje się certyfikacja wyrobów. Przykładowo ECOCERT SA z siedzibą we Francji od ponad 20 lat rozpowszechnia standardy dla kosmetyków naturalnych i organicznych. Certyfikat kosmetyku naturalnego ECOCERT jest przyznawany kosmetykom, których co najmniej 50% ze składników roślinnych organicznych jest certyfikowana jako organiczna. Z kolei certyfikat kosmetyku organicznego ECOCERT jest przyznawany kosmetykom, w których ta proporcja wynosi 95%. Podobnie, certyfikaty przyznawane przez inne podmioty, opierają się również na stosunkowej zawartości składników organicznych do całości składu produktu. Należy zaznaczyć, że pojęcia naturalności i organiczności nie posiadają definicji legalnych.

Polecamy: JPK_VAT 2018 – Instrukcja wdrożenia

Pomimo uzyskania powyższych certyfikatów kosmetyk naturalny lub organiczny to nadal produkt kosmetyczny w rozumieniu ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (WE) NR 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczącego produktów kosmetycznych (art. 2 ust. 1 lit. a). Art. 3 Rozporządzenia nakłada wymóg, aby wprowadzany na rynek wyrób był bezpieczny dla zdrowia ludzi w normalnych lub dających się przewidzieć warunkach. Za dochowanie tego wymogu odpowiedzialna jest osoba wprowadzająca na rynek wyrób. W wypadku produktu kosmetycznego wyprodukowanego w jednym z krajów członkowskich Unii Europejskiej, osobą odpowiedzialną będzie producent mający siedzibę na terenie kraju członkowskiego.

Osoba odpowiedzialna w celu zapewnienia bezpieczeństwa zobowiązana jest do przeprowadzenia oceny bezpieczeństwa produktu na podstawie odpowiednich informacji i sporządzenia raportu bezpieczeństwa produktu kosmetycznego zgodnie z za­łącznikiem I Rozporządzenia (art. 10). Badanie i analiza kosmetyku powinny być przeprowadzone w sposób rzetelny i odtwarzalny. Raport bezpieczeństwa sporządza osoba posiadająca dyplom lub inny dowód formalnych kwalifikacji, przyznany w wyniku ukończenia teoretycznych i praktycznych studiów uniwersyteckich w dziedzinie farmacji, toksykologii, medycyny lub innej zbliżonej dyscypliny lub kursu uznawanego przez dane państwo członkowskie za równorzędny (art.11). Kompleksową obsługą zgłoszenia oraz wykonaniem raportu zajmują się tzw. Safety Assessorzy. Warto pamiętać, że dokumentację dotyczącą kosmetyku należy przechowywać przez okres 10 lat od dnia wprowadzenia do obrotu ostatniej partii danego produktu kosmetycznego.

Zobacz: Jak założyć firmę

Drugim wymogiem nałożonym na osobę odpowiedzialną za wyrób kosmetyczny jest zgłoszenie przed wprowadzeniem na rynek Komisji Europejskiej drogą elektroniczną informacji wyszczególnionych w art. 13 Rozporządzenia za pośrednictwem portalu CPNP – Cosmetic Products Notification Portal. W zgłaszanej informacji muszą zawierać się następujące dane:

a) kategoria produktu kosmetycznego i jego nazwa lub nazwa umożliwiająca jednoznaczną identyfikację;

b) imię i nazwisko (firmę) osoby odpowiedzialnej oraz jej adres, pod którym udostępniana jest dokumentacja produktu;

c) kraj pochodzenia w przypadku importu;

d) państwo członkowskie, w którym produkt kosmetyczny ma zostać wprowadzony do obrotu;

e) dane kontaktowe osoby fizycznej, z którą można się kontaktować,

f) obecność substancji w formie nanomateriałów,

g) nazwa i numer Chemicals Abstracts Service (CAS) lub WE substancji sklasyfikowanych jako rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość (CMR), należących do kategorii 1A lub 1B zgodnie z częścią 3 załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008;

h) receptura ramowa umożliwiająca szybkie i odpowiednie leczenie w razie wystąpienia problemów.

Konkretny moment zgłoszenia nie został wprost określony, jednak musi to bezwzględnie nastąpić przed wprowadzeniem produktu na rynek pierwszego z krajów Unii Europejskiej. Zgłoszenie pozostaje także obowiązkowe w przypadku, gdy inny podmiot dokonał zgłoszenia tego produktu na portalu.