Wydatki na pokrycie szkody nie są kosztem

Podatnik zawarł z kontrahentem umowę składu, przedmiotem której było składowanie mrożonek. Na skutek awarii kontenera część towaru objętego umową uległa zniszczeniu. Aby nie utracić zaufania w oczach kontrahenta, skarżący zapłacił za zniszczone towary.

Organy podatkowe uznały, że w przedmiotowej sprawie podatnik nieprawidłowo zaliczył kwotę wypłaconą w związku z utratą towaru do kosztów podatkowych. Ich zdaniem doszło do nienależytego wykonania zobowiązania, a kwota wypłacona kontrahentowi była odszkodowaniem. Powołały się przy tym na art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę zobowiązań. Organy podatkowe powołały się również na art. 23 ust. 1 pkt 19 wspomnianej ustawy, z którego wynika, że nie uważa się za koszty kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług.

Sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Sąd podzielił stanowisko organów. Uznał, że w przedmiotowej sprawie kluczowym zagadnieniem jest definicja kosztów podatkowych przewidująca, że pomiędzy kosztami a uzyskanymi przychodami musi istnieć związek przyczynowy - którego w tym przypadku brak. W związku z tym argumentacja podatnika uzasadniająca zakup zniszczonego towaru chęcią zachowania wiarygodności w oczach kontrahenta jest niezasadna. Według sądu, doszło w omawianym przypadku do naprawienia szkody, spłaty zobowiązania zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. b) oraz art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sygn. akt I SA/Gl 307/07

ARKADIUSZ PIETRECZEK

Zespół Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte

Więcej: www.deloitte.com/pl/podatki