Podatnik składa deklarację co miesiąc

 

Ustawodawca w podatku od gier przyjął zasadę samoobliczania kwot należnych fiskusowi, które trzeba wpłacić w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego rozliczenie dotyczy. W tym celu należy wypełnić jedną z czterech deklaracji, których wzory zamieszczone są w rozporządzeniu ministra finansów z dnia 13 lutego 2006 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od gier (Dz.U. nr 26, poz. 197). Podatnicy prowadzący kasyna gry, salony gier na automatach oraz urządzający loterie pieniężne, gry telebingo, wideoloterie oraz zakłady wzajemne powinni wypełnić deklarację POG-3A. Dla podatników urządzających grę bingo fantowe i loterie fantowe przeznaczony jest dokument POG-3D, gry liczbowe – POG-3C, a dla urządzających gry na automatach o niskich wygranych – POG-R.

Podstawa opodatkowania w podatku od gier nie ma jednolitego charakteru. Co do zasady stanowi ona przychód uzyskiwany z prowadzenia działalności określonej ustawą z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (t.j. Dz.U. z 2004 r. nr 4, poz. 27, dalej ustawa), który kształtowany jest różnie, w zależności od rodzaju gier losowych i zakładów wzajemnych. Na bazie tego samego kryterium zostały także zróżnicowane stawki podatku. Wyjątek stanowi urządzanie gier na automatach o niskich wygranych. Firmy prowadzące taką działalność uiszczają podatek w formie zryczałtowanej stanowiącej równowartość 125 euro miesięcznie od gier urządzanych na każdym automacie.

Podatnicy mają obowiązek składania deklaracji bez wezwania urzędu skarbowego. Zobowiązanie przyjmowane jest w kwocie, która wynika ze złożonej deklaracji.

– Organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej może określić zobowiązanie podatkowe w innej wysokości, stosując w tym zakresie przepisy ustawy oraz Ordynacji podatkowej – potwierdza Renata Kabas-Komorniczak, doradca podatkowy, Rödl & Partner. Oznacza to, że organ podatkowy, kwestionując wysokość zobowiązania, musi wszcząć postępowanie podatkowe, w którym udowodni, że podatnik nie zapłacił podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji.

– Podatnik, który nie zgadza się z ustaleniami organu, ma możliwość odwołania się od decyzji i dochodzenia swoich praw w postępowaniu podatkowym – wyjaśnia nasza rozmówczyni.