Ze względu na wejście w życie nowych przepisów RODO zmieniliśmy sposób
logowania do produktu i sklepu internetowego, w taki sposób aby chronić dane
osobowe zgodnie z najwyższymi standardami.
Prosimy o zmianę dotychczasowego loginu na taki, który będzie adresem
e-mail.
Przedsiębiorcy nadal mają problemy ze składaniem wniosków do Krajowego Rejestru Sądowego. Często błędnie je wypełniają lub składają na niewłaściwym formularzu. Różne są też wymagania sądów dotyczące załączanych dokumentów.
Sądy przestrzegają, żeby wnioski o wpisy do KRS-u były składane na urzędowych formularzach albo przynajmniej wydrukach komputerowych lub kserokopiach formularza urzędowego. Jeżeli wniosek nie został złożony na takim formularzu, to wówczas sąd zwraca go i nawet nie musi wzywać przedsiębiorcy do uzupełniania braków.
Zwracają wnioski
Takie postępowanie sądu ma wpływ na ustalenie daty, od której zwrócony wniosek wywołuje skutki. Przyjmuje się, że wniosek zwrócony bez wzywania do uzupełnienia braków przy pierwszym wpisie może zostać ponownie złożony w ciągu 7 dni od daty doręczenia zarządzenia o zwrocie. Jeżeli nie będzie dotknięty brakami, to wówczas wywoła skutki od daty pierwotnego wniesienia. Skutku takiego nie wywoła wniosek, jeśli sąd ponownie go zwróci.
Nadal nie ma jednolitego stanowiska, które obowiązywałoby we wszystkich sądach rejestrowych w sprawie określenia dokumentów, które należałoby dołączyć do wniosków.
Wybierają dowody
W Ministerstwie Sprawiedliwości te rozbieżności tłumaczą tym, że sędziemu przysługuje prawo do swobodnej oceny dowodów, co łączy się ze swobodnym wyborem tego co do tych dowodów należy zaliczyć.
Stanowisko sędziów i referendarzy sądowych ostatnio ujednoliciło się natomiast w sprawie merytorycznej zawartości wniosków. Nawet jeżeli nie zgadzają się z wypełnieniem go, to zazwyczaj wzywają wnioskodawcę do uzupełnienia formularza zgodnie z zaleceniami sądu. Postępują tak, gdy wniosek składa sama spółka, a nie reprezentujący ją radca prawny lub adwokat. Natomiast w pierwszym okresie obowiązywania formularzy praktyka była taka, że najczęściej zwracano wówczas wniosek bez względu na to, kto go złożył: sama spółka czy radca prawny lub adwokat.
