Czy istnieje możliwość nałożenia na akcjonariusza dodatkowego obowiązku?

Obowiązek powtarzających się świadczeń niepieniężnych nie może odnosić się do osób trzecich. Może jedynie dotyczyć stosunków pomiędzy wspólnikami, a spółką.

Jan K. będący akcjonariuszem spółki akcyjnej X, która zajmuje się produkcją mebli i zarazem posiadający przedsiębiorstwo szklarskie jest zobowiązany do dostarczania spółce 2 razy w miesiącu 100 szyb meblowych.

W wyniku realizacji obowiązku spełniania niepieniężnych świadczeń akcjonariuszowi przysługuje wynagrodzenie. Wysokość wynagrodzenia określona powinna być w statucie spółki. Jednakże owo wynagrodzenie, zgodnie z Kodeksem spółek handlowych nie może przekraczać zwykłego wynagrodzenia przyjętego w obrocie.

Przeczytaj Bezskuteczność egzekucji – czy to koniec sprawy?

Wynagrodzenie za świadczenia niepieniężne powinno być wypłacane akcjonariuszowi nawet wówczas, kiedy bilans nie wykazuje czystego zysku. Wierzytelność akcjonariusza z tytułu wynagrodzenia traktowana jest jako wierzytelność osób trzecich, w oderwaniu od tego, czy spółka osiągnie zysk czy też wykaże stratę.

W związku z nienależytym wykonaniem lub niewykonaniem obowiązku powtarzających się świadczeń niepieniężnych związanych z dokumentem akcji w statucie można zawrzeć regulację dotyczącą umownego odszkodowania.

Obowiązek powtarzających się świadczeń niepieniężnych jest ściśle powiązany z akcją. Jeżeli dojdzie do zbycia akcji, które obciążone są takim obowiązkiem to obowiązek ten przechodzi na nabywcę.

Polecamy serwis Windykacja

Aby zbyć akcje obciążone obowiązkiem niezbędna jest zgoda spółki, której udziela zarząd. Jednak w myśl postanowień statutu zgody takiej może udzielać inny organ. Odmówić zgody na zbycie obciążonych akcji można jedynie z ważnych powodów. Jeżeli spółka odmówi zgody, nie musi ona wskazywać innego nabywcy akcji. W wypadku zbycia akcji bez zezwolenia spółki nie powstają żadne skutki prawne, nawet jeśli osoba obowiązana nie była już w stanie świadczyć.