Ewidencja księgowa poszczególnych rodzajów faktoringu

W kategoriach ekonomicznych faktoring jest konkurencyjnym wobec kredytu bankowego sposobem zapewnienia firmie środków finansowych o charakterze obrotowym, czyli wpływa na poprawę płynności finansowej. Wykorzystując faktoring, firma może także zabezpieczyć się przed opóźnieniem w spłacie należności czy ryzykiem niewypłacalności klientów.

Umowa faktoringu jest w polskim prawie umową nienazwaną, czyli nie ma jednolitych przepisów, które jej dotyczą. Dopuszczalność zawierania umów faktoringowych wynika z zasady swobody umów (art. 353¹ Kodeksu cywilnego). Faktoring uważany jest za umowę łączącą elementy cesji wierzytelności i umowy zlecenia, jednak bez utożsamiania jej z którąkolwiek z tych umów. Często w ramach umowy faktoringu faktor świadczy jeszcze dodatkowe czynności niezwiązane bezpośrednio z samą cesją.

W związku z działalnością faktoringową faktor pobiera różnego rodzaju opłaty. Koszty usługi zależą przede wszystkim od terminów płatności (im dłużej, tym drożej), rodzaju usługi (np. z ubezpieczeniem lub bez), wielkości obrotu zgłoszonego do faktoringu, waluty, w której odbywa się sprzedaż, oraz liczby i jakości kontrahentów, których faktorant planuje objąć usługą. Obecnie koszt faktoringu mieści się w przedziale od 0,3% do 3% wartości faktury, co można porównać do kosztu kredytu obrotowego.

Zobacz serwis: Moja firma

W praktyce gospodarczej wyróżnia się:

● faktoring właściwy (pełny),
● faktoring niewłaściwy (niepełny),
● faktoring mieszany,
● faktoring odwrotny.

Przeczytaj w INFORLEX.PL Biznes cały artykuł: Ewidencja księgowa poszczególnych rodzajów factoringu

W artykule m.in.:

• Faktoring właściwy (pełny)
• Faktoring niewłaściwy (niepełny)
• Faktoring odwrotny