Prawo o szkolnictwie wyższym przyjęte

Prawo o szkolnictwie wyższym utrzymuje tradycyjny model kariery akademickiej - najpierw stopień doktora, potem doktora habilitowanego, a następnie tytuł profesora. Stanowiska profesorskie będą zarezerwowane dla osób z habilitacją. W indywidualnych przypadkach doktor bez habilitacji będzie mógł startować w konkursie na stanowisko profesora pod warunkiem, że ma wybitne osiągnięcia naukowe.

W ustawie zapisano także, że pracownik naukowo-dydaktyczny zatrudniony na wyższej uczelni ma prawo do podjęcia dodatkowej pracy na jednym etacie (lub prowadzenia działalności gospodarczej). Podjęcie dodatkowej pracy w więcej niż jednym miejscu może stać się podstawą do zwolnienia z macierzystej uczelni.

Rektorem uczelni niepublicznej może być osoba legitymująca się stopniem naukowym doktora, w szkole publicznej kandydat na rektora musi być profesorem lub doktorem habilitowanym. Posłowie zdecydowali także, że minister edukacji w przypadku rażącego naruszenia prawa będzie mógł odwołać rektora.

Zgodnie z ustawą podstawą przyjęcia na studia będzie nowa matura, dodatkowe egzaminy uczelnie będą mogły przeprowadzać tylko za zgodą ministra edukacji. Prawo o szkolnictwie wyższym wprowadza podział studiów na trzy stopnie: studiami 1. stopnia będą studia licencjackie i inżynierskie, 2. stopnia takie, które kończą się magisterium, a 3. stopnia - doktoratem.

W ustawie znajdują się także zapisy dotyczące plagiatu prac dyplomowych. W przypadku podejrzenia o plagiat rektor będzie natychmiast wszczynał postępowanie wyjaśniające, a gdy podejrzenie okaże się prawdziwe, wstrzymywał nadanie tytułu czy stopnia naukowego.

Postępowanie dyscyplinarne z mocy prawa będzie wszczynane także wobec pracowników naukowych podejrzewanych o plagiat, korupcję, płatną protekcję czy inne oszustwo naukowe.

W ustawie zapisano także, że lustracją objęci zostaną m.in. rektorzy, prorektorzy, dziekani z uczelni państwowych i niepaństwowych.