Ze względu na wejście w życie nowych przepisów RODO zmieniliśmy sposób
logowania do produktu i sklepu internetowego, w taki sposób aby chronić dane
osobowe zgodnie z najwyższymi standardami.
Prosimy o zmianę dotychczasowego loginu na taki, który będzie adresem
e-mail.
Pracownicy tymczasowi w Unii Europejskiej są niżej opłacani niż pracownicy zatrudnieni na stałe. Nie mają ponadto, jak pracownicy etatowi, dostępu do szkoleń lub innych pozapłacowych dodatków do wynagrodzenia - uważają eksperci firmy Sedlak & Sedlak.
W Hiszpanii, zgodnie z badaniami OECD, różnica w płacach pracowników tymczasowych i zatrudnionych na stałe wynosiła przed kilkoma laty aż 47 proc. O 10 proc. mniejsza była w Holandii i Portugalii. Najmniejsze dysproporcje płacowe między pracownikami tymczasowymi a etatowymi występowały w Danii (22 proc.), Belgii (21 proc.) Austrii (19 proc.), Niemczech (17 proc.). – Mimo że badania OECD są sprzed kilku lat, dysproporcje płacowe między pracownikami zatrudnionymi na etat i tzw. czasownikami nadal są duże – mimo prób wyrównania ich na drodze legislacyjnej – uważa Marcin Dubis z firmy Sedlak & Sedlak.
W związku z występowaniem wspomnianej dyskryminacji płacowej pracowników tymczasowych, część państw europejskich zaczęła wprowadzać bowiem do prawa pracy przepisy mające doprowadzić do wyrównania zarobków tych grup pracowniczych. Regulacje te często nie sprawdzały się jednak w praktyce.
Tak było w Hiszpanii, która w 1999 r. wprowadziła przepisy, na mocy których pracownicy tymczasowi mieli otrzymywać płace ustalone dla stałych pracowników w układach zbiorowych pracy. Miały one rozwiązać problemy nierówności płacowych. Zapomniano jednak o tym, że w hiszpańskich przedsiębiorstwach powszechne jest zawieranie porozumień płacowych, które nie są źródłem prawa pracy. Oznaczało to, że porozumienia te były wyłączone spod przepisów z 1999 r., wyraźnie dotyczących sformalizowanych układów zbiorowych pracy
. Problem został rozstrzygnięty dzięki porozumieniu między organizacjami reprezentującymi pracodawców a związkami zawodowymi, na mocy którego pracownicy tymczasowi muszą otrzymywać wynagrodzenia wyznaczane przez wszystkie porozumienia płacowe w przedsiębiorstwie – niezależnie od tego, czy są one formalnie źródłem prawa pracy czy nie.
Również Komisja Europejska planuje wprowadzenie dyrektywy regulującej kwestię wyrównywania płac pracowników tymczasowych i zatrudnionych na stałe. Jednak mimo że projekt regulacji został opracowany jeszcze w 2002 r., do tej pory nie został przyjęty.
Polska wyprzedziła zamierzenia KE. W naszym kraju na straży niedyskryminacji płacy pracowników tymczasowych stoi ustawa z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz.U. nr 166, poz. 1608). Zgodnie z nią, pracodawca użytkownik informuje agencję pracy tymczasowej na piśmie o wynagrodzeniu za pracę, która ma być powierzona pracownikowi tymczasowemu, określonym w przepisach o wynagrodzeniu obowiązujących u tego pracodawcy.
Oznacza to, że pracownik tymczasowy powinien być wynagradzany według stawek obowiązujących wszystkich pracowników pracodawcy użytkownika, czyli firmy wypożyczającej pracowników czasowych. Tak więc wszelkiego rodzaju wewnętrzne przepisy płacowe obowiązujące w firmie wypożyczającej pracownika tymczasowego, takie jak układy zbiorowe pracy czy regulaminy wynagrodzenia, znajdują zastosowanie również dla pracownika tymczasowego.
