Podpis na przelewie a zwrot wniosku o wpisanie spółki do KRS

Sąd nie może odmówić wpisania spółki do rejestru z powodu drobnych uchybień, które nie naruszają interesu spółki oraz interesu publicznego, a nie mogą być usunięte bez poniesienia niewspółmiernie wysokich kosztów. W przypadku stwierdzenia w zgłoszeniu braku usuwalnego sąd wyznaczy spółce w organizacji stosowny termin do jego usunięcia pod rygorem odmowy wpisu (art. 165 k.s.h.). Wniosek złożony z naruszeniem obowiązku opłaty, złożenia na urzędowym formularzu lub nieprawidłowo wypełniony podlega zwróceniu, bez wzywania do uzupełnienia braków ¹ .

WYJAŚNIENIE

Wpis spółki z o.o. do rejestru przedsiębiorców jest dokonywany w trybie art. 19 ust. 1 ustawy o KRS, a zatem na wniosek złożony na urzędowym formularzu. Składając wniosek, wnioskodawca bez wezwania uiszcza opłatę sądową, a jeżeli wpis podlega ogłoszeniu - również opłatę za ogłoszenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. Wnioski można także składać na niebarwnych formularzach stanowiących wydruki komputerowe lub będących kserokopiami formularzy urzędowych. W razie wystąpienia innych braków (niż wymienione w art. 19 ust. 3 ustawy o KRS) sąd wzywa do ich uzupełnienia. W takim wypadku w razie zwrócenia wniosku może on być ponownie złożony w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia o zwrocie. Jeżeli wniosek ponownie złożony nie jest dotknięty brakami, wywołuje skutek od daty pierwotnego wniesienia. Skutek taki nie następuje w razie kolejnego zwrotu wniosku, chyba że zwrot nastąpił na skutek braków uprzednio niewskazanych. Źle wypełniony wniosek (a więc taki, który podlega zwrotowi na zasadzie art. 19 ust. 3 ustawy o KRS) to wniosek, którego jakiekolwiek pole składające się na dany formularz (także załącznika) pozostanie puste (nie zostanie wypełnione treścią albo wykreślone). Podobnie należy ocenić sytuację uchybień w dokonywaniu opłaty. Nie wszystkie one będą miały jednak identyczny ciężar gatunkowy, a od kwalifikacji uchybienia zależy wprost odpowiedź na postawiony w pytaniu problem.

Stajemy tu przed jeszcze jednym problemem prawnym. Mianowicie należy wskazać na rozbieżność między regulacjami kodeksowymi a restrykcyjną ustawą o KRS. Cytowany już art. 19 ust. 3 ustawy o KRS w znacznym stopniu ogranicza stosowanie przyjaznego przedsiębiorcom art. 164 § 3 k.s.h. Sąd nie ma bowiem na gruncie przepisów rejestrowych zbyt dużego pola manewru do oceny rodzajów braków. Należy jednak podkreślić, że wskazane w pytaniu braki nie dotyczą wprost formularza, a tylko dokumentu dołączonego, potwierdzającego uiszczenie opłaty. Zasadą jest bowiem, że jeżeli opłata sądowa została uiszczona na rachunek bieżący dochodów właściwego sądu przed wniesieniem pisma do sądu, należy do tego pisma dołączyć oryginał lub kopię dowodu wniesienia należnej opłaty. W przypadku dołączenia do pisma dowodu wniesienia opłaty w formie wydruku potwierdzającego dokonanie operacji bankowej, na wydruku tym zamieszcza się potwierdzoną własnoręcznym podpisem informację, że figurująca na nim kwota stanowi opłatę za wnoszone pismo. Brak tego podpisu nie jest jednak uchybieniem skutkującym zwrotem wniosku, o ile oczywiście uiszczenie opłaty jest niewątpliwe. Podstawowe znaczenie ma bowiem przede wszystkim rzeczywista zapłata².

PODSTAWA PRAWNA

● art. 19 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 168, poz. 1186 z późn. zm.),

● § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2006 r. w sprawie sposobu uiszczania opłat sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 27, poz. 199 z późn. zm.).

 

¹ Art. 19 ust. 3 ustawy o KRS.

² Na takim stanowisku stanął też SN w uchwale z 15 grudnia 2006 r. (sygn. akt III CZP 113/06, OSNC 2007/10/145), wskazując, że: niezamieszczenie na wydruku potwierdzającym uiszczenie w formie bezgotówkowej opłaty sądowej od wniosku o wpis do KRS informacji potwierdzonej własnoręcznym podpisem, wymaganej stosownie do § 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie sposobu uiszczania opłat sądowych w sprawach cywilnych może uzasadniać zwrot wniosku na podstawie art. 19 ust. 3 w związku z ust. 2 ustawy o KRS tylko wtedy, gdy potwierdzenie uiszczenia opłaty nie zawiera wystarczających danych pozwalających na przyjęcie, że opłata została uiszczona.