Zmiany w ustawie o podatku akcyzowym na wyroby tytoniowe

Ministerstwo Finansów zmieniło pierwotne założenia do ustawy w kwestii skali podwyżki akcyzy. W dokumencie z 31 marca 2010 r. zaproponowało podwyżkę stawki kwotowej o 1,8% (ze 146,83 zł do 149,59 zł za 1000 papierosów). W konsultacjach branża tytoniowa wyraziła poparcie dla takiego poziomu i formy podwyżki. W dokumencie z 21 lipca 2010 r. MF znacznie podwyższyło proponowaną stawkę kwotową akcyzy ze 146,83 zł do 157,90 zł, co oznacza wzrost o 7,5%. Ten poziom podwyżki nie był już konsultowany z branżą.

W oficjalnych wypowiedziach resort nie informuje jednak opinii publicznej i rządu o podwyżce 7,5%, ale o ogólnej podwyżce 4%. Według Ministerstwa podwyższenie stawki kwotowej akcyzy o 7,5% przełoży się na ogólny wzrost obciążenia akcyzowego średniej ceny o 4%. Przyjmowana do wyliczeń średnia cena jest jednak zaniżona w stosunku do faktycznych cen rynkowych - 8,28 zł wobec faktycznych 8,90 zł. Biorąc do wyliczeń cenę 8,90 zł, obciążenie ogólne nową akcyzą wzrośnie o ponad 7%, a nie 4% jak wylicza Ministerstwo.

Polecamy: Jak rozpocząć działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej

Doświadczenia ostatnich lat pokazują, że nadmierne podwyżki akcyzy nie przynoszą dodatkowych wpływów budżetowych (np. w 2006 r., mimo kilkunastoprocentowej podwyżki akcyzy na papierosy, do budżetu wpłynęło o 500 mln zł mniej niż zakładano, podobnie w 2008 r. - do budżetu trafiło o 1,4 mld zł mniej z akcyzy od wyrobów tytoniowych). Z doświadczeń ubiegłych lat wynika więc, że przyjęcie proponowanej przez MF podwyżki nie gwarantuje zwiększenia wpływów budżetowych, za to z całą pewnością grozi dewastacją rynku tytoniowego w Polsce.

MF mogłoby zastosować niższą podwyżkę akcyzy na papierosy, a zamiast tego użyć innych narzędzi generowania dodatkowych wpływów m.in. zaostrzenie walki z szarą strefą.

Źródło: PKPP Lewiatan