Do kogo należy znak towarowy DIEGO MARADONA?

• Znak towarowy DIEGO MARADONA - na czym polegał spór
• Sąd UE potwierdza ocenę EUIPO: nie doszło do cesji znaku towarowego

Znak towarowy DIEGO MARADONA - na czym polegał spór

Sattvica jest spółką z siedzibą w Buenos Aires (Argentyna), należącą do byłego adwokata piłkarza Diega Armanda Maradony. 
W lipcu 2001 r. D. Maradona dokonał w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (European Union Intellectual Property Office - EUIPO) zgłoszenia oznaczenia słownego DIEGO MARADONA jako unijnego znaku towarowego. 
Zgłoszenia do rejestracji dokonano dla szeregu produktów do higieny osobistej i artykułów drogeryjnych, a także odzieży, obuwia i nakryć głowy, w tym ubrań i butów sportowych. Zgłoszenie obejmowało również szeroki i różnorodny wachlarz usług, od gastronomicznych i hotelowych po usługi informatyczne i zarządzanie prawami autorskimi. 

Znak towarowy zarejestrowano w styczniu 2008 r. D. Maradona zmarł w listopadzie 2020 r. 

W styczniu 2021 r., uznając, że prawo do znaku towarowego zostało na nią przeniesione, Sattvica wniosła do EUIPO o zarejestrowanie tego przeniesienia na podstawie dwóch dokumentów sporządzonych przez D. Maradonę: zezwolenia na handlowe wykorzystywanie znaków towarowych z 26 grudnia 2015 r. oraz niedatowanego porozumienia zezwalającego na używanie znaku towarowego. 

EUIPO wpisało najpierw przeniesienie do rejestru. 

Spadkobiercy D. Maradony doprowadzili następnie do unieważnienia wpisu przeniesienia prawa do znaku towarowego. W decyzji z marca 2022 r. EUIPO uznało, że Sattvica nie przedstawiła dokumentów należycie stwierdzających przeniesienie na nią prawa do znaku towarowego. 

Sąd UE potwierdza ocenę EUIPO: nie doszło do cesji znaku towarowego

Sattvica wniosła do Sądu Unii Europejskiej o stwierdzenie nieważności tej decyzji EUIPO. Sąd oddalił skargę wniesioną przez Sattvicę. 

Sąd potwierdził ocenę dokonaną przez EUIPO: dokumenty przedstawione przez tę spółkę nie uzasadniają formalnie dokonania na jej rzecz cesji znaku towarowego w ramach umowy zawartej między dwiema stronami (Sattvicą i D. Maradoną). 

Ponadto, ponieważ D. Maradona zmarł przed złożeniem wniosku o rejestrację przeniesienia, Sattvica nie mogła uzupełnić stwierdzonych braków. Nie była również w stanie przedstawić żadnych innych dokumentów.

Źródło: Postanowienie z 7 listopada 2023 r. drugiej izby Sądu UE w sprawie: T-299/22.