Korzyści pracodawcy z zatrudnienia bezrobotnego (cz. 2)

Pracodawca zainteresowany zatrudnieniem bezrobotnych w ramach prac interwencyjnych powinien złożyć w powiatowymurzędzie pracy wniosek w tej sprawie.

Zasady postępowania uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 19 kwietnia 2007 r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (DzU nr 76, poz. 510).

Ponadto do wniosku należy dołączyć:

- dokument stanowiący podstawę funkcjonowania pracodawcy (np. zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej),

- zaświadczenie o nadanie numerów REGON i NIP,

- zaświadczenie o niezaleganiu z płatnością podatku dochodowego oraz składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy,

- oświadczenie, że pracodawca nie jest w stanie likwidacji i upadłości,

- deklaracje rozliczeniowe ZUS DRA za ostatnie 12 miesięcy.

Starosta informuje pracodawcę o powziętej decyzji w ciągu 30 dni od daty otrzymania wniosku.

Wspomniane wyżej rozporządzenie określa również, że prace interwencyjne nie mogą być organizowane u pracodawców będących:

- w stanie likwidacji i upadłości,

- partiami lub organizacjami politycznymi,

- posłami lub senatorami na potrzeby biur poselskich,

- organizacjami związków zawodowych - poza upoważnionymi do pośrednictwa pracy związkowych biur pracy oraz klubów pracy,

- organizacjami pracodawców - z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy biur oraz klubów pracy,

- urzędami naczelnych i centralnych organów administracji państwowej,

- kościołami albo związkami wyznaniowymi,

- przedstawicielami państw obcych.

Roboty publiczne

Roboty takie mogą być organizowane przez gminy i organizacje pozarządowe statutowo zajmujące się problematyką: ochrony środowiska, kultury, oświaty, sportu i turystyki, opieki zdrowotnej, bezrobocia, jak również pomocy społecznej oraz spółki wodne i ich związki. Ustawa wymaga, aby prace te były finansowane lub dofinansowane ze środków samorządu terytorialnego, budżetu państwa, funduszy celowych, organizacji pozarządowych, spółek wodnych i ich związków.

Podmiotom organizującym roboty publiczne przysługują niżej wymienione refundacje.

- zatrudnienia przez okres 12 miesięcy bezrobotnych, o których mowa wyżej - jeśli refundacja obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc.

W tym przypadku dofinansowanie obejmuje składniki, o których mowa wyżej - przy czym refundacja nie może przekroczyć przeciętnego wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanych płac za każdego bezrobotnego;

- zatrudnienia - w wymiarze nieprzekraczającym połowy etatu - bezrobotnych do 25. roku życia lub bezrobotnych długotrwale niepracujących, skierowanych przez starostę do wykonywania przez okres nie dłuższy niż 6 miesięcy pracy niezwiązanej z wyuczonym zawodem. Dofinansowanie obejmuje część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody i składki na ubezpieczenia społeczne w wysokości wcześniej uzgodnionej, nieprzekraczającej kwoty ustalonej jako iloczyn liczny zatrudnionych bezrobotnych i połowy minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca, łącznie ze składką na ubezpieczenia społeczne od refundowanych poborów.

Staż i przygotowanie zawodowe

W przypadku przyjęcia bezrobotnego na staż lub do przygotowania zawodowego pracodawcy nie przysługuje refundacja, ponieważ bezrobotny za te okresy nie otrzymuje wynagrodzenia, a jedynie stypendium, które wypłacane jest przez starostę. On też nalicza i opłaca składki na ubezpieczenia społeczne za te osoby. Tak więc dla pracodawcy jest to znaczące udogodnienie. W ten sposób pozyskuje pracownika, nie ponosząc w zasadzie żadnych kosztów.

Ważne!

Na staż mogą być skierowani bezrobotni w wieku do 25. roku życia. Długość stażu nie może przekroczyć 12 miesięcy. Zasady te stosuje się również wobec bezrobotnego, który nie ukończył 27. roku życia, przez okres 12 miesięcy od dnia określonego w dyplomie, świadectwie lub innym dokumencie potwierdzającym ukończenie szkoły wyższej.

- powyżej 50. roku życia,

- bez kwalifikacji zawodowych,

- samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko w wieku do 7 lat,

- niepełnosprawnych.

Przygotowanie zawodowe trwa przez okres do 6 miesięcy.

Pracodawcy zainteresowani przyjęciem bezrobotnych na staż lub do przygotowania zawodowego powinni bliżej zapoznać się z rozporządzeniem Ministra Gospodarki i Pracy z 24 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu oraz przygotowania zawodowego w miejscu pracy (DzU nr 185, poz. 1912 ze zm.).

Podmiot organizujący staż lub przygotowanie zawodowe powinien wystąpić do starosty z wnioskiem o zawarcie stosownej umowy. Istotne jest, że pracodawca może wskazać konkretną osobę, którą chciałby przyjąć na staż lub przygotowanie zawodowe.

Barbara Hal