Przedsiębiorcy będą częściej rozmiawać z konsumentami

W latach 2010-2013 realizowany będzie już szósty program rządowy określający ramy i priorytety prac Rady Ministrów w zakresie ochrony słabszych uczestników rynku w Polsce. Główne cele wskazane w dokumencie przygotowanym przez UOKiK to: rozwój bezpiecznego, przyjaznego konsumentom rynku, dialogu konsumenckiego, wzmacnianie mechanizmów samoregulacyjnych, tworzenie efektywnego systemu poradnictwa i dochodzenia roszczeń konsumenckich, inicjowanie zmian legislacyjnych, aktywna polityka informacyjno-edukacyjna. Przeprowadzona przez UOKiK diagnoza aktualnego poziomu ochrony konsumentów, a także uwzględnienie przyjętych założeń przyszłych działań w obszarze polityki konsumenckiej pozwala na sformułowanie nadrzędnego celu realizacji polityki konsumenckiej, jakim powinna być stymulacja aktywności konsumenckiej, będąca w efekcie wspólnym mianownikiem wszystkich przyjętych celów.

Polecamy: Jakie obowiązki ma przedsiębiorca wobec konsumentów

Podstawowym narzędziem służącym tworzeniu bezpiecznego i przyjaznego rynku są wydawane decyzje nakazujące zaniechania stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Tylko w 2009 roku Urząd prowadził 222 postępowania i wydał 153 decyzje stwierdzające sprzeczne z prawem praktyki. Zgodnie z nowymi założeniami Prezes UOKiK ograniczy prowadzone postępowania do tych spraw, które są najistotniejsze z punktu widzenia interesu publicznego. Oznacza to, że priorytetem Urzędu będą praktyki, które mogą naruszać podstawowe prawa wszystkich konsumentów, są poważnym zagrożeniem ekonomicznych interesów, a ich charakter uniemożliwia indywidualne dochodzenie praw.

Ochronie najsłabszych uczestników rynku służy także stały monitoring wzorców umownych stosowanych przez przedsiębiorców. W latach poprzednich kontrole dotyczyły szczególnie przedsiębiorców działających w branży nowych technologii. Nowa Polityka Konsumencka zakłada kontynuację analiz wzorców ze szczególnym uwzględnieniem kontraktów, które zawieramy na wiele lat i dotyczących wysokich zobowiązań finansowych (np. usług bankowych, ubezpieczeniowych).

Źródło: UOKiK