Kategorie

Paprocie

Paprotka mimo, że nie kwitnie bardzo często spotykana jest w naszych domach. Jej bujne liście oczyszczają powietrze z toksyn i dostarczają do niego wiele powietrza oraz wilgoci. W jakich warunkach najlepiej rosną?
Niewiele gatunków roślin może rozwijać się na stanowisku cienistym. Aby nie zaszkodzić naszym kwiatom, umieszczając je na stanowisku cienistym, warto wiedzieć, które gatunki nadają się do tego typu hodowli. Jak pielęgnować kwiaty na stanowisku cienistym?
Asplenium (Asplenium), zwany też zanokcicą, to paprotnik, którego cechą charakterystyczną są niepodzielone liście. Zwykle są błyszczące, jasnozielone, żebrowane z ciemnym nerwem pośrodku. Asplenium (Asplenium) naturalnie występuje w lasach tropikalnych Azji, Afryki i Australii jako roślina epifityczna – rosnąca w koronach drzew. Nie kwitnie. Osiąga wysokość 50–120 cm i rozłożystość 60–200 cm. Jest dość łatwa w uprawie.
Marzec to najlepsza pora na przesadzanie roślin w mieszkaniu, ponieważ w tym okresie rusza wegetacja roślin i trwa ona do maja. Rośliny rozrastając się potrzebują więcej ziemi i często większego pojemnika. Podłoże, z którego roślina czerpie składniki pokarmowe, po kilku latach może być wyjałowiona. Z kolei, gdy nawozimy regularnie dany kwiat, pewne składniki pokarmowe gromadzą się w nadmiarze. I może dojść do zbyt dużego zasolenia.
Paprocie, choć nie kwitną, swoimi liśćmi potrafią przyciągnąć uwagę, i zachwycać różnorodną formą i kolorem „pióropuszy”. Prawidłowo pielęgnowane mogą być ozdobą przez wiele lat, a ich naturalne właściwości pochłaniania toksyn, nawilżania powietrza i wytwarzania tlenu, wpływają pozytywnie na nas i nasze otoczenie.
Paprocie możemy hodować nie tylko w domu, lecz także w ogrodzie. Radzimy jakie miejsca paprocie lubią najbardziej, jak przygotować im podłoże i które gatunki paproci będą najlepsze do naszego ogrodu.
Ta wyglądem przypominająca paproć roślina jest przedstawicielem sagowców – roślin z pogranicza paproci i roślin nagonasiennych. Charakteryzuje ją długowieczność (w naturalnych warunkach dożywa nawet do kilku tysięcy lat) oraz niewielki przyrost roczny.
„Łosie Rogi” zawdzięczają swoją nazwę charakterystycznym rozwidlonym liściom zarodnikonośnym, które przypominają kształtem poroże łosia. Często liście pokrywają gwiazdkowe włoski podobne do filcu, który znika częściowo z wiekiem. Zależnie od gatunku, długość liści wynosi od 40 do 200 cm.