Jakie są zasady uiszczania zaliczki na pokrycie kosztów podjęcia czynności przed sądem?

Strona sprawy toczącej się przed sądem (powód lub pozwany), która chce, aby sąd podjął określoną czynność, która ma służyć wyjaśnieniu sprawy, a czynność ta wiąże się z kosztami, musi uiścić zaliczkę na pokrycie wydatków związanych na przeprowadzenie tej czynności (art. 1304 Kodeksu postępowania cywilnego – k.p.c.). Zaliczkę tę strona, która wnosi o podjęcie określonej czynności jest zobowiązana uiścić w wysokości i w terminie ustalonym przez sąd.

Jeżeli o podjęcie czynności wnosi więcej niż jedna strona sąd zobowiązuje każdą stronę, która z czynności wywodzi skutki prawne, do uiszczenia zaliczki w częściach równych lub w innym stosunku wedle uznania sądu. 

Przeczytaj również: Jak się poruszać po sądzie?

Przewodniczący składu sędziowskiego wzywa stronę, która jest zobowiązana do uiszczenia zaliczki, aby ją zapłaciła w wyznaczonym terminie, nie dłuższym niż dwa tygodnie. Jeżeli w rozpoznawanej przez sąd sprawie strona mieszka lub ma siedzibę za granicą przewodniczący składu sędziowskiego wzywa tę stronę do uiszczenia zaliczki w wyznaczonym terminie, który nie może być krótszy niż miesiąc.

Jeżeli okaże się, że rzeczywiste koszty są większe od wniesionej zaliczki, przewodniczący wzywa o jej uzupełnienie. I w takiej sytuacji stronę obowiązują terminy wskazane wyżej, a więc wyznaczony termin, nie dłuższy niż dwa tygodnie do uiszczenia pozostałej części zaliczki i wyznaczony termin, nie krótszy niż miesiąc do uiszczenia pozostałej części zaliczki dla strony postępowania, która mieszka lub ma siedzibę za granicą.
Dopiero po uiszczeniu zaliczki w pełnej wysokości wyznaczonej przez sąd, sąd podejmuje daną czynność.

Powód wniósł o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, sąd wezwał powoda do uiszczenia zaliczki na pokrycie kosztów związanych z opinia biegłego. Powód nie uiścił zaliczki. Jakie to ma skutek?
W razie nieuiszczenia zaliczki na pokrycie kosztów, o które wnosi strona (w omawianym przypadku powód) sąd pomija daną czynność. W praktyce oznacza to, że przy wydawaniu wyroku w danej sprawie sąd nie bierze pod uwagę faktów, jakie wynikałyby z czynności, o które wnosi strona, która nie uiściła zaliczki na przeprowadzenie tej czynności.

Polecamy serwis Po wyroku