| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Podatki > Czy przedsiębiorca budowlany może zaliczyć do kosztów diety przy własnych podróżach

Czy przedsiębiorca budowlany może zaliczyć do kosztów diety przy własnych podróżach

Jestem indywidualnym przedsiębiorcą. Prowadzę działalność usługową w zakresie usług budowlano-remontowych. Często mam zamówienia spoza miejscowości, w której posiadam biuro. W związku z tym wyjeżdżam, aby świadczyć usługi. Czy w takim przypadku mogę naliczać sobie diety z tytułu podróży służbowej i zaliczać je do kosztów uzyskania przychodów?


RADA

Przy usługach budowlano-remontowych odbywanie podróży nie jest istotą świadczonych usług. W takim przypadku przedsiębiorca ma prawo zaliczać do kosztów diety naliczone z tytułu odbywanych podróży służbowych związanych ze świadczonymi usługami. Szczegóły - w uzasadnieniu.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 52 updof nie stanowi kosztu uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących - w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra. Tymi odrębnymi przepisami są rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej:

• z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju - Dz.U. Nr 236, poz. 1991; ost.zm. Dz.U. z 2005 r. Nr 186, poz. 1555,

• z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju - Dz.U. Nr 236, poz. 1990; ost.zm. Dz.U. z 2006 r. Nr 227, poz. 1661.

Na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 52 updof wyłączone z kosztów są diety z tytułu podróży służbowej przedsiębiorcy i osób z nim współpracujących, w części przekraczającej wysokość diet przysługujących na podstawie przywołanych rozporządzeń. Natomiast kwoty mieszczące się w wysokości limitów diet określanych we wskazanych rozporządzeniach mogą być zaliczone do kosztów jako diety z tytułu podróży służbowej przedsiębiorcy. Problematyczne jest jednak to, czy dana podróż przedsiębiorcy jest podróżą służbową.

Pojęcie podróży służbowej nie zostało zdefiniowane przepisami prawa podatkowego ani przepisami innych ustaw. Jedynie w ustawie - Kodeks pracy w art. 775 § 1 wskazano, że pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.

Analizując przepis art. 23 ust. 1 pkt 52 updof, wysnuwamy prawidłowy wniosek, że odnosi się on do wysokości diet, a nie do zakresu definicji podróży służbowej określonej w przepisach prawa pracy. Podkreślał to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 sierpnia 2008 r. (sygn. akt II FSK 812/07):

Określenie „podróż służbowa” nie zostało w prawie podatkowym zdefiniowane (...). Nie można jednak było wprost korzystać z rozumienia tego określenia, wynikającego ze wskazanych przepisów wydanych na podstawie prawa pracy. Odnosiły się one jednoznacznie do pracowników, a art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy podatkowej odsyłał do nich tylko w zakresie wysokości diet. Określeniu temu należało nadać znaczenie potoczne: podróż służbowa przedsiębiorcy to podróż związana z wykonywaniem przez niego działalności gospodarczej. (...) „podróże służbowe” mogą być stałym elementem prowadzonej działalności gospodarczej.

Organy podatkowe w najnowszych interpretacjach są jednak odmiennego zdania. Dla nich kluczowe jest to, czy podróżowanie jest istotą świadczonych usług przez przedsiębiorcę. Podkreślał to Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 25 listopada 2009 r. (nr IPPB1/415-724/09-2/EC):

Przedmiotem prowadzonej działalności są usługi transportowe. Realizacja tego rodzaju usług wiąże się z ich wykonywaniem poza siedzibą firmy. Pobyt Wnioskodawcy poza miejscowością, w której znajduje się siedziba firmy, nie jest podróżą służbową. Wyjazdy krajowe czy zagraniczne są nieodzowne dla realizacji istoty działalności i jako takie nie są podróżami służbowymi. W konsekwencji należy stwierdzić, iż w przedstawionym stanie faktycznym brak jest podstaw do zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wartości diet z tytułu wskazanych w przedmiotowym wniosku podróży.

Podstawą dla takiego stanowiska organów podatkowych stała się uchwała Sądu Najwyższego wydana w składzie 7 sędziów w dniu 19 listopada 2008 r. (sygn. akt II PZP 11/08), która pojęcie podróży służbowej w sposób jednoznaczny uzależniła od istoty świadczonych usług. Warto jednak zwrócić uwagę, że ta problematyczna kwestia nie jest nadal rozstrzygnięta jednoznacznie. Już bowiem w wyroku z 28 października 2009 r. (sygn. akt I SA/Po 723/09) WSA w Poznaniu uznał:

Prywatny przedsiębiorca nie pełni wobec siebie „służby”. Realizuje działalność gospodarczą określonego (przez siebie) rodzaju. Nie ma przy tym znaczenia, wbrew twierdzeniu organu podatkowego, iż wyjazdy skarżącego są nieodłącznie związane z charakterem prowadzonej przez niego działalności (świadczenie usług jako kierowca).

Przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie usług transportowych mogą więc nadal liczyć na korzystne rozstrzygnięcie sądu administracyjnego.

Należy jednak podkreślić, że przy usługach budowlano-remontowych odbywanie podróży nie jest istotą świadczonych usług. W takim przypadku przedsiębiorca ma prawo zaliczać do kosztów diety naliczone zgodnie z przepisami przywoływanych rozporządzeń z grudnia 2002 r. z tytułu odbywanych podróży służbowych, związanych ze świadczonymi usługami. Nie dotyczą go wątpliwości i kontrowersje, które mają miejsce przede wszystkim przy świadczeniu usług transportowych.

Ryszard Kubacki

doradca podatkowy

• art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176; ost.zm. Dz.U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1541

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Mateusz Ostrowski

Analityk rynku produktów bankowych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od mojafirma.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK