| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes > Firma > Mała firma > ABC małej firmy > Jak przeprowadzić remanent?

Jak przeprowadzić remanent?

Druga połowa grudnia to okres pogoni za prezentami, porządków i kolejek w sklepach. Dla osób prowadzących działalność gospodarczą dodatkowym obciążeniem są obowiązki, związane z końcem roku kalendarzowego. Jednym z takich obowiązków jest remanent, nazywany w przepisach ustawy o rachunkowości inwentaryzacją.

Niezwykle ważne jest, aby przy czynności, jaką jest remanent, nie przeszkadzać sobie nawzajem. Dublowanie tych samych czynności oraz wchodzenie sobie w drogę przez osoby dokonujące spisu może być nie tylko przyczyną spięć, ale także zafałszowania wyników remanentu. Należy więc ustalić kierunek spisu oraz rygorystycznie przestrzegać ustaleń.

Spis rozpocząć należy od pomiarów rzeczywistych stanów składników majątkowych. Ponadto należy najpóźniej w chwili jego rozpoczęcia przekazać ewidencje ilościowa do depozytu oraz przestrzegać zasady nieinformowania członków komisji inwentaryzacyjnej o stanach ewidencyjnych składników majątku.

Pomiar, w zależności od rodzaju składnika, może odbywać się przez liczenie, ważenie lub mierzenie. W zarządzeniu mowa jest także o pomiarze pośrednim z zastosowaniem metod szacunkowych. Wszelkie pomiary muszą się odbywać w obecności osoby materialnie odpowiedzialnej za składniki majątku objęte spisem.

Osoba ta musi mieć także możliwość sprawdzenia poprawności zapisów wyników pomiaru. Jeżeli z
uzasadnionych powodów nie może ona uczestniczyć w spisie z natury, powinna wyznaczyć przedstawiciela, który będzie ją reprezentował podczas spisu. W sytuacji gdy osoba materialnie odpowiedzialna nie jest w stanie wyznaczyć swojego przedstawiciela, powinien to uczynić kierownik jednostki. Na marginesie trzeba podkreślić, że dla pracowników materialnie odpowiedzialnych przeprowadzenie remanentu może wiązać się z pewnym stresem, wynikającym z hipotetycznej możliwości obarczenia ich przez pracodawcę winą za niedobory, jeżeli nawet nie wynikają one z winy pracownika.

Wielu pracodawców, nie mogąc wskazać w zespole pracowników złodzieja, którego obecność jest przyczyną niedoborów, obciąża cały zespół odpowiedzialnością zbiorową, co wiązać się może z utratą pracy także przez uczciwych członków zespołu. Takie działania, chociaż wątpliwe na gruncie prawa pracy, ma mobilizować pracowników do wzajemnej kontroli. Następnie wyniki spisu z natury są ujmowane w kolejności spisu w kartach spisowych oddzielnych dla każdego składnika albo w arkuszach spisowych.

Polecamy: Kiedy firma zapłaci podatek od świątecznych paczek

W praktyce podstawowym dokumentem inwentaryzacyjnym jest arkusz spisowy, sporządzany w liczbie dwóch egzemplarzy, z których jeden jest przekazywany do działu księgowości do wyceny, drugi natomiast otrzymuje osoba materialnie odpowiedzialna. W związku z tym arkusze powinny być sporządzane oddzielnie dla każdej osoby materialnie odpowiedzialnej i dla każdego pola spisowego. Przygotowując je, trzeba przestrzegać ogólnych zasad związanych z prawidłowością dowodów księgowych. Wszelkie korekty zapisów w arkuszach mogą być dokonane wyłącznie w trakcie spisu, przy zachowaniu zawartych w ustawie o rachunkowości wymagań dotyczących poprawiania błędów.

Ostatnim etapem jest podpisanie arkusza przez członków komisji oraz osobę odpowiedzialną materialnie, co ma potwierdzać, że osoba ta nie ma zastrzeżeń do zapisów w arkuszu. Później arkusz powinien być przekazywany w celu wyceny do księgowości, gdzie zostają wpisane ceny jednostkowe poszczególnych składników oraz ich wartość dla ilości ustalonej podczas spisu. Właśnie wtedy ujawnią się ewentualne różnice inwentaryzacyjne, ponieważ można będzie porównać dane zawarte w arkuszach spisowych z danymi ewidencji księgowej. Należy wyjaśnić przyczyny różnic oraz dokonać odpowiednich przeksięgowań. Przewodniczący powinien wyznaczyć członka komisji, który przeprowadzi postępowanie wyjaśniające, aby dowiedzieć się, skąd wynikają różnice między stanem z ewidencji a wynikami remanentu.

Po zakończeniu czynności spisowych zespoły spisowe składają przewodniczącemu komisji
inwentaryzacyjnej pisemną informacje z przebiegu spisu, a także o ujawnionych niedociągnięciach w gospodarowaniu składnikami majątku oraz o niedostatecznym ich zabezpieczeniu przed zniszczeniem lub zagarnięciem. Zespoły spisowe rozliczają się te z przydzielonych im formularzy spisowych, które należą do druków ścisłego zarachowania.

Druki ścisłego zarachowania są to formularze i pokwitowania powszechnego użytku, w zakresie których obowiązuje specjalna ewidencja, mająca zapobiegać ewentualnym nadużyciom, wynikającym z ich praktycznego stosowania. W praktyce formularze spisowe mogą być ponumerowane oraz opatrzone pieczęcią.

Na podstawie informacji otrzymanych od zespołów spisowych przewodniczący komisji inwentaryzacyjnej sporządza ogólne sprawozdanie zawierające ocenę wyników inwentaryzacyjnych. Ma ono istotne znaczenie w procesie gospodarowania i zarządzania jednostka, ponieważ dostarcza informacji o stanie i strukturze zapasów, ich jakości, przydatności, zabezpieczeniu przed zniszczeniem i nadużyciami. Jednocześnie pozwala ocenić powstałe szkody i je rozliczyć.

Polecamy: serwis Leasing

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Aleksandra Fiszer

Starszy Specjalista ds. Projektów HR

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »