Kategorie

Kwiaty doniczkowe

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Opuncja to jeden z najbardziej popularnych i rozpowszechnionych kaktusów. Opuncja pochodzi z Ameryki. Zasięg występowania opuncji rozciąga się od Kanady po Patagonię. Na świecie istnieje ponad 300 odmian opuncji. W warunkach domowych kwitną tylko niektóre z nich. Kwitnienie opuncji przypada na wiosnę i lato. Niektóre gatunki są wytrzymałe na mróz.
Monstera dziurawa (Montera deliciosa) należy do popularnych roślin pokojowych. Bardzo szybko rośnie, dlatego potrzebuje dużo miejsca. Mimo grubego pnia, należy do roślin pnących. Monstera dziurawa posiada efektowne, duże, błyszczące, skórzaste liście, które osiągają do 46 cm długości. W starszych liściach pojawiają się głębokie wcięcia lub otwory. Jej kwiaty są bardzo charakterystyczne. Składają się z zielonkawobiałej pochwy i stożkowatej, kredowobiałej kolby. Monstera dziurawa ma jadalne owoce o ananasowym zapachu.
Kwiaty doniczkowe w domu mogą stać się problemem wtedy, gdy planujemy urlop. Rośliny doniczkowe wymagają regularnego podlewania – potrzebują odpowiedniej ilości wilgoci. Dlatego przed wyjazdem na urlop warto pomyśleć o stworzeniu kwiatom odpowiedniego mikroklimatu.
Wanilia płaskolistna (Vanilla planifolia) to roślina należąca do rodziny storczykowatych (Orchidaceae). W stanie naturalnym występuje w Ameryce Południowej i Środkowej. Wanilia płaskolistna jest epifitem korzystającym ze składników pokarmowych znajdujących się w obumarłych pniach i konarach drzew, które służą jej za podpory. Jej owoce, popularnie zwane laskami, są znaną i niezwykle cenioną przyprawą kulinarną. Wanilii używamy do ciast, tortów i lodów.
Kaktusy należą do rodziny sukulentów. Większość okazów pochodzi z Ameryki Północnej i Południowej. Kaktusy są łatwe w uprawie i pielęgnacji. Mogą służyć jako element dekoracji wnętrz, ale sprawdzają się również w ogrodzie. Kaktusy to idealne kwiaty dla tych, którzy zapominają o podlewaniu.
Cytrusy należą do rodziny rutowatych. To rośliny śródziemnomorskie, które dobrze rosną w warunkach domowych. Cytrusy pochodzą głównie ze wschodniej Azji. Są to rośliny zimozielone, bardzo wrażliwe na mrozy. Na lato można je wystawić do ogrodu lub na taras, jesienią jednak muszą powrócić znów do mieszkania.
Dracena (Dracaena L.) pochodzi z tropikalnych rejonów Afryki. Występuje kilka odmian draceny: dracena deremańska, dracena wonna, dracena smocza, dracena sandera, dracena obrzeżona. Rośliny te mają dekoracyjne, zielone lub wielobarwne, lancetowate liście. Z wierzchołka pędu wyrastają wciąż młode liście, natomiast najstarsze obumierają i stopniowo ogałacają pień. Niektóre draceny wydają duże, białe lub biało-kremowe, pachnące kwiaty.
Amarylis (Hippeastrum) pochodzi w Południowej Ameryki i zakwita już wczesną wiosną. Kwiaty hippeastrum pojawiają się znacznie wcześniej niż liście. Są w kolorze białym, różowym, szkarłatnym, ciemnoczerwonym lub pomarańczowym. Hippeastrum osiąga do 60 cm wysokości i 45 cm szerokości.
Zielistka to powszechnie znana roślina doniczkowa, bardzo często uprawiana w naszych domach. Pochodzi z Afryki Południowej i należy do rodziny liliowatych (Lilliaceae). Zielistka jest rośliną o dużej odporności na różnego rodzaju niedogodności: gorsze warunki świetlne, wahania temperatury, a także krótkotrwałe przesuszenie ziemi. Zielistka otoczona dobrą opieką tworzy charakterystyczne rozłogi przypominające zawieszone w powietrzu gigantyczne pająki, które można wykorzystać do rozmnażania.
Asparagus wyglądem przypomina paproć, ale jest spokrewniony ze szparagiem jadalnym. Pochodzi z Afryki. We wnętrzach asparagus stwarza atmosferę tropikalnej dżungli. Większość odmian asparagusa ma małe delikatne kwiaty, które późnym latem zamieniają się w jasnoczerwone jagody. Jego charakterystyczną cechą są jasnozielone zwisające gałązki pokryte cienkimi jak igły liśćmi.
Nazwa floks pochodzi z języka greckiego i oznacza płomień. Floksy zawdzięczają ją prawdopodobnie jaskrawym kwiatom pierworodnego gatunku. Floks nazywany jest również płomykiem.
Wrzosy coraz częściej uprawiane są w doniczkach oraz innego rodzaju pojemnikach i wykorzystywane są do ozdoby wnętrz, balkonów. Wrzosy osiągają nawet 50 cm wysokości. Najbardziej popularny jest wrzos zwyczajny, który pochodzi z Europy i Azji Mniejszej. Wrzos jest bardzo charakterystyczny ze względu na kwiaty, które w zależności od odmiany mają barwę różową, białą, purpurową lub czerwoną. Wrzos kwitnie od końca lipca do października.
Eszeweria inaczej kamienna róża to kwiat z rodziny gruboszowatych. Liście wszystkich gatunków eszewerii układają się w rozetę nadając jej tym samym piękny kształt. Eszeweria to roślina, którą równie mocno docenią ludzie zapominalscy, jak i zapracowani.
Kupno rośliny doniczkowej to pierwszy krok jaki podejmujemy w kierunku uprawy zielonych dekoracji w naszym mieszkaniu czy biurze. To czy będzie on właściwy może zadecydować o powodzeniu naszego przedsięwzięcia, może też zniechęcić nas do hodowli roślin doniczkowych w ogóle. Ważne jest więc byśmy nie kupowali roślin doniczkowych przypadkiem i nie kierowali się wyłącznie ich estetyką.
Eszeweria nazywana jest też kamienną różą. Naturalnie występuje w Ameryce Południowej i Środkowej. Należy do rodziny gruboszowatych. Eszeweria w swoich mięsistych liściach magazynuje wodę. Eszeweria wytwarza drobne kwiaty o dzwonkowatym kształcie, które wyrastają z długich, sztywnych łodyg. Liście w zależności od gatunku są różnie wybarwione: od niebieskawych, srebrzystych z czerwonymi brzegami do prawie zupełnie czerwonych. Czasem są pokryte drobnymi włoskami. Wszystkie eszewerie układają się w rozetę. Osiągają wysokość 5–30 cm i rozłożystość 10–40 cm. To roślina idealna dla zapracowanych, często wyjeżdżających i zapominalskich.
Epifyllum występuje naturalnie w tropikalnych puszczach Ameryki Środkowej i Południowej. Epifyllum kwitnie po 2–3 latach. W uprawie domowej najczęściej znajdują się hybrydy gatunkowe, które kwitną również na pomarańczowo, różowo i czerwono. Epifyllum wytwarza łodygi, które utożsamiane są często z liśćmi. W zależności od gatunku osiąga wysokość 75–300 cm i rozłożystość 45–300 cm. Roślina dość łatwa w uprawie.
Echinopsis pochodzi z Ameryki Południowej. Charakteryzuje się głębokim żebrowaniem i zazwyczaj dużymi kolcami. Echinopsis najczęściej przybiera kształt kulisty lub cylindryczny. W porównaniu do innych kaktusów dość szybko możemy doczekać się kwiatów, które jednak utrzymują się bardzo krótko, często nie dłużej niż jeden dzień. Kwiaty echinopsis są dość dużych rozmiarów w porównaniu do wielkości rośliny i delikatnie pachną. Niektóre gatunki kwitną w dzień i składają płatki kiedy zaczyna się robić ciemno, kwiaty innych rozwijają się dopiero wieczorem lub w nocy. Echinopsis kwitnie wiosną i latem, najczęściej na biało (E.spachiana), ale można też spotkać czerwone, różowe i żółte kwiaty. W zależności od gatunku kaktus osiąga wysokość 5–200 cm i szerokość 5–100 cm. Roślina łatwa w uprawie.
Echinokaktus ma kilka nazw potocznych m.in. poduszka teściowej, złota beczka. Zazwyczaj jest ciemnozielony, ma kuliste żebrowane pędy i wytwarza żółte, brązowe lub czerwone ciernie. Echinokaktus jako roślina dziko rosnąca występuje głównie w Ameryce Środkowej. W zależności od gatunku osiąga wysokość 6–100 cm i szerokość 25–80 cm. Do największych rozmiarów urasta E. ingens, tylko trochę mniejszy jest E.grusonii. Jednym z najmniejszych tego gatunku jest E. ottonis. Kaktusy kwitną wiosną i latem na żółto lub czerwono. Żeby jednak zobaczyć kwiaty echinokaktusa będziemy musieli poczekać kilka, a nawet kilkanaście lat – kwitną wyłącznie starsze okazy echinokaktusa. Jak większość kaktusów jest dość łatwy w uprawie.
Istnieje ponad 1200 odmian dendrobium. Dendrobium pochodzi z rodziny storczykowatych. Jego naturalnym stanowiskiem są lasy tropikalne i subtropikalne Azji i wysp Pacyfiku. Ze względu na bardzo różne wymagania dla otoczenia jak najlepszą opieką konieczna jest znajomość pełnej nazwy dendrobium. Dendrobium jest uznawany za jeden z łatwiejszych storczyków w uprawie. W zależności od gatunku osiąga wysokość 15–100 cm i rozłożystość do 15 cm. Wytwarza grube i mięsiste liście.
Ctenanthe naturalnie rośnie w lasach deszczowych Ameryki Południowej. Ctenanthe wytwarza drobne, białe, mało efektowne kwiaty, które rzadko pojawiają się w uprawie domowej. W zależności od gatunku ctenanthe osiąga wysokość 80–100 cm i rozłożystość 35–60 cm. Ctenanthe może sprawiać trudności w hodowli.
Zimozielona Aukuba Japońska kiepsko znosi nasze zimy. Atrakcyjne odmiany Aukuby o pstrych, błyszczących liściach coraz częściej jednak sadzone są w ogrodach. Najlepiej poradzą sobie w zachodnich i nadmorskich rejonach Polski ale nawet tam warto pamiętać o zabezpieczeniu ich na zimę. O czym pamiętać przy uprawie Aukuby?
Mech koralowy zajmuje czołowe miejsce wśród roślin, których owoce są bardziej ozdobne niż kwiaty. Nertera pochodzi z górskich rejonów Ameryki Południowej Jest to niska bylina o jasnozielonych drobnych liściach, wypełniających zwykle całą powierzchnię doniczki. Liście mchu koralowego tworzą zieloną darń usianą owocami – niejadalnymi jagodami, które tworzą się z niepozornych zielonych kwiatków i utrzymują aż do zimy. Małe, gwiazdkowate, białe kwiaty pojawiają się na przełomie kwietnia i maja, w sierpniu zaś dojrzewają jagody wielkości grochu.
Kaktusy doniczkowe takie jak rebucja, żywe kamienie czy aporokaktus są bardzo często uprawiane w naszych domach. Kaktusy doniczkowe to dobre rozwiązanie dla tych, którzy nie pamiętają o podlewaniu roślin.
Idealnym miejscem do rozwoju storczyka jest stanowisko jasne. Jakie są najpopularniejsze gatunki tej rośliny? Jak dbać o storczyka, aby rozwijał się zdrowo? Co warto wiedzieć o storczyku?
Niewiele gatunków roślin może rozwijać się na stanowisku cienistym. Aby nie zaszkodzić naszym kwiatom, umieszczając je na stanowisku cienistym, warto wiedzieć, które gatunki nadają się do tego typu hodowli. Jak pielęgnować kwiaty na stanowisku cienistym?
Kwiaty na stanowisko półcieniste nie wymagają bezpośredniego promieniowania słonecznego do prawidłowego rozwoju. Liczy się odpowiednia pielęgnacja. Które gatunki kwiatów doniczkowych nadają się do uprawy na stanowisku półcienistym? Jak je uprawiać? Jak często podlewać i nawozić? Jak rozmnażać kwiaty na stanowisko półcieniste?
Sadzenie roślin w pojemnikach staje się coraz bardziej popularne. Zanim jednak zdecydujemy, które rośliny posadzimy w pojemniku, warto zastanowić się, jakie kombinacje roślin będą dla nas najbardziej odpowiednie. Sprawdź, które rośliny najlepiej rosną w pojemnikach?
Pojemniki takie jak donice czy beczki można doskonale wykorzystać w naszym ogrodzie. Jak dobrać odpowiedni rodzaj pojemnika? Jak zaprojektować ogród w pojemnikach od podstaw, a jak urozmaicić ten, który już mamy?
Kwiaty doniczkowe na stanowisko jasne, na stanowisko słoneczne, na stanowisko półcieniste czy na stanowisko cieniste – wybór jest bardzo duży. Wybierzmy kwiaty doniczkowe pasujące do naszego domu.
Wiosna i lato to czas, kiedy poszukujemy ciekawych roślin na tarasy i balkony, a każdego niemal roku pojawiają się na rynku roślin ozdobnych nowości. W ostatnim czasie pojawiło się kilka egzotycznych roślin pochodzących z krajów Ameryki Południowej. Jedną z nich jest Mandevilla nazywana też Sundevillą. Jak uprawiać tę ciekawą i efektowną roślinę, aby przeżyła nie tylko jeden sezon?
Kolumnea (Columnea) jest piękną rośliną zwieszającą się, wytwarzające długie i okazałe pędy. Szczególną uwagę zwracają jej łososiowo-czerwone lub czerwone kwiaty. W naturalnym środowisku rośnie w tropikalnych i podzwrotnikowych lasach Ameryki. Ma tam przeważnie formę krzewów i roślin pnących, rzadziej roślin zielnych. Dorasta do 1 m długości. Kwiaty wyrastają pojedynczo z kątów liści i są główną ozdobą. Są one liczne, duże, bo do 8 cm długości. Kwitnie w okresie jesieni lub późnej zimy. Rośliny te umieszcza się w wiszących doniczkach, w miejscu widnym.
Lantana (Lantana) jest rośliną obficie kwitnącą już od początku maja. Jej barwne kwiaty przywabiają liczne motyle. Oprócz dużej atrakcyjności gatunek ten cechują małe wymagania uprawowe. Warto więc, aby w nadchodzącym sezonie znalazła się na naszych balkonach i tarasach.
Rośliny, które lubią miejsca lekko zacienione najlepiej stawiać w mieszkaniu z dala od okien. Najodpowiedniejszym miejscem do ich rozwoju jest na przykład głębia pokoju, komoda lub zaciszny kąt.
Zamiokulkas (Zamioculcas) pochodzi z rodziny obrazkowatych (Araceae). W naturalnych warunkach rośnie w Tanzanii. Jego cechą charakterystyczną są długie, błyszczące liście na mięsistych łodygach. Należy do grupy „żelaznych roślin”, które są odporne na niedobory wody, światła i wilgoci w powietrzu.
Fuksja (Fuchsia L.) pochodzi z Ameryki Środkowej i Południowej oraz z Nowej Zelandii. W naszym klimacie uprawiana jest jako roślina jednoroczna o bardzo dużej ilości odmian, wśród których można znaleźć zarówno pnące o delikatnych pędach wymagających podpór, jak i te o pędach wzniesionych, silnie rosnące, które można prowadzić także w formie piennej i kształtować jak miniaturowe drzewka.
W naturalnym środowisku lampion chiński (Ceropegia) występuje w rejonach Azji, Madagaskaru i tropikalnej Afryki. Wytwarza długie pędy i świetnie wygląda w wiszących pojemnikach. Ze względu na kształt swych niedużych kwiatków nazywany jest często lampionem chińskim. Kwiaty pokryte są włoskami, które zatrzymują wodę. Z bulw wyrastają cienkie, nitkowate liście przypominające kształtem serce. Na łodygach też mogą pojawiać się małe bulwy – łatwo je ukorzenić, żeby mieć nową roślinę.
Do uprawy w pomieszczeniach nadają się dwa gatunki z rodzaju jaśmin: jaśmin lekarski (Jasminum officinale) i wielkokwiatowy (Jasminum polyanthum). Rośliny te tworzą długie, wijące się wokół podpór pędy, dające się formować, np. na pałąku. Ich liście są pierzasto złożone, a kwiaty białe i pachnące. Jaśmin lekarski kwitnie od czerwca do października, a wielkokwiatowy od lutego do końca kwietnia.
Oliwka europejska (Olea europaea) to małe, zimozielone drzewo o wąskich, lancetowatych liściach, skórzastych i szarozielonych. Niepozorne kwiaty są żółtobiałe. Później zawiązują się pestkowce – oliwki, najpierw zielone, potem lśniące i czarne. Stare okazy pojemnikowe zwykle mogą wytwarzać oliwki jadalne, ale potrzebują do tego bardzo dużo światła i wysokiej temperatury.
Skrętnik (Streptocarpus) swoim wyglądem przypomina storczyki. Pochodzi z Afryki Południowej, gdzie rośnie w tropikalnych lasach. Jest to dwuletnia, zielona roślina cechująca się dużymi, lejkowatymi kwiatami. Wyrastają one na wysokich pędach (ok. 20 cm) i mogą mieć najrozmaitsze kolory: różowy, czerwony, biały, liliowy lub niebieski. W dobrych warunkach mogą kwitnąć nieprzerwanie od bardzo wczesnej wiosny do późnej jesieni.
Większość roślin owadożernych ma podobne wymagania uprawowe i można je hodować w domu. Do uprawy tych roślin potrzebne jest jasne stanowisko, o dość dużej wilgotności powietrza. Bardzo istotne jest, aby woda do ich podlewania była miękka. Najlepszym podłożem do prawidłowego rozwoju jest gleba kwaśna o pH 3 do 5. Przesadzanie jest zabiegiem, który powinniśmy wykonać raz na 2–3 lata na wiosnę, kiedy korzenie rośliny zaczynają przedostawać się na zewnątrz doniczki, a torf, w którym rosną, jest zbity.
Rośliny w doniczkach sprzedawane są prawie wszędzie. Jest to produkt ogólnodostępny. Kupującemu pozostaje tylko dokonać wyboru. Jednak przed zakupem odpowiedniej rośliny warto zapoznać się z cennymi wskazówkami, które pozwolą na wybór dobrego okazu.
Sagowiec odwinięty (Cycas revoluta), zwany cykasem, pochodzi z Azji. W naturalnym środowisku osiąga do 150 cm. W uprawie doniczkowej nie przekracza 50–60 cm. Charakteryzuje się ciemnozielonymi, twardymi i pierzastymi liśćmi. Sagowiec to wolno rosnąca roślina, która ma złotożółte kwiaty i owocostany. W warunkach domowych niestety nie kwitnie. Świetnie prezentuje się w oranżeriach.
Roślina ta jest epifitem. Pochodzi z Nowej Gwinei i Australii. Wytwarza dwa rodzaje liści. Liście górne, płodne są szarozielone i widlaste, przypominają poroże łosia. Od spodu pokryte są gwiazdkowatymi włoskami absorbującymi. Dolne liście są tarczowate, zielone za młodu, później brunatne, przylegają do pnia drzewa i tworzące zbiorniki. Jest to niezwykła roślina do dekoracji wnętrz, szklarni lub werandy. Możemy ją hodować zarówno na kawałku kory, jak i w doniczce.
Żywe kamienie (Lithops) żyją na suchych, piaszczystych terenach Afryki Południowej, a ich podobieństwo do otoczenia sprawia, że ciężko je rozpoznać. Do tego rodzaju należy kilkadziesiąt gatunków, które charakteryzują się głównie odmiennymi wzorami.
Niedobór światła, suche i ciepłe powietrze, duże wahania wilgotności podłoża i powietrza mogą powodować, że rośliny rosną wolno, gubią liście, a nawet zamierają. Niekiedy mimo usilnych zabiegów, które poprawiają te warunki, nie widać efektów. Może to być spowodowane jeszcze jednym czynnikiem, o którym często zapominamy. Warto zwrócić uwagę na czystość roślin.
Glorioza (Gloriosa) należy do rodziny liliowatych. W naturalnym środowisku występuje w Afryce i Azji i kształtem przypomina storczyka. Jej głównym walorem dekoracyjnym są kwiaty, dlatego też jest również uprawiana jako kwiat cięty. Najbardziej znanym gatunkiem jest Gloriosa rothschildiana, która kusi swą intensywną czerwienią i falistym brzegiem kwiatów. Pnącze dorasta do 2 m wysokości.
Pojemniki z wiszącymi kwiatami stanowią piękną dekorację nie tylko w domu, ale również na balkonie lub tarasie. To alternatywa dla tych, którzy nie mają zbyt dużo miejsca w mieszkaniu lub nie mogą sobie pozwolić na stworzenie na balkonie mini ogrodu. Oto kilka przykładów roślin, którymi można upiększyć nasze otoczenie.
Katalea (Calathea) zwana Strzeszynem pochodzi z Brazylii. Wymaga tropikalnego klimatu, dlatego nie jest łatwą rośliną do uprawy. Charakterystyczne, wzorzyste liście sprawiają, że może być ona atrakcją samą w sobie lub też stanowić oryginalne tło dla innych roślin.
Alokazja (Alocasia) reprezentowana jest przez kilkadziesiąt gatunków dziko rosnących w tropikalnych rejonach Azji. Są to kłączowe rośliny o okazałych, tarczowatych, strzałkowatych liściach. Niektóre gatunki alokacji sadzi się jako cieniste rabaty, ale tylko w rejonach, gdzie nie ma mrozu. Inne znajdują zastosowanie jako rośliny doniczkowe do dekoracji wnętrz. Jednym z nich jest Alokazja Sandera, która tworzy ciemnozielone liście o długości 30–40 cm z wyraźnym, białym żyłkowaniem i falistym jasnym brzegiem.
Maranta (Maranta) jest niewielką rośliną, która w stanie naturalnym występuje w tropikach Brazylii. Posiada piękne, różnobarwne liście. Roślina osiąga średnio 20–30 cm wysokości. Ma okrągłe, aksamitne liście z wyraźnie zaznaczonymi nerwami głównymi. Kwiaty drobne, białawo-fioletowe podobne do lobelii, ukazują się po 3–4 sztuki na długich łodyżkach. Najczęściej uprawiany gatunek to Maranta leuconeura.