Landrecht pruski

Landrecht przygotowywany był przez komisję kodyfikacyjną powołaną do życia w 1780 r. W jej pracach znaczącą rolę odegrali J. von Cramer i C. Svarez

Wprowadzenie kodeksu w życie napotkało jednak sprzeciw szlachty pruskiej. Dopiero II rozbiór Polski przyśpieszył ogłoszenie kodeksu. Kodeks obowiązywał od 1 czerwca 1794 r

Kodeks był olbrzymich rozmiarów. Składał się on bowiem aż z 19 187 paragrafów. Poświęcony był w dużej części prawu prywatnemu (15 000 paragrafów). Zawierał wyłącznie prawo materialne. Jednak mieszał się w nim przepisy prawa prywatnego, karnego, administracyjnego i kościelnego.

Landrecht nie był kodeksem nowoczesnym. Zawierał ciekawą systematykę, ale w swojej redakcji często opierał się na kazuistyce (wymieniał szczegółowe sytuacje zamiast tworzyć normy abstrakcyjne i generalne). Zawierał również wiele rozwiązań feudalnych co pod koniec XVIII w. było już anachronizmem.

Dzielił się on na dwie części. Pierwsza dotyczyła praw indywidualnych (odnoszących się do jednostki i jej władztwa nad rzeczą), druga natomiast poświęcona była prawom społecznym. Systematyka ta jednak była bardzo nieprzejrzysta.

Obowiązywał do 1 stycznia 1900 r., kiedy to wprowadzono BGB Burgerliches Gesetzbuch

Zobacz serwis: Kodeksy