| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Praca i ubezpieczenia > Zatrudnianie cudzoziemców

Zatrudnianie cudzoziemców

W 2009 r. procedura związana z zatrudnianiem obcokrajowców została uproszczona. Część ułatwień ma jednak charakter przejściowy i będzie obowiązywać tylko do 31 grudnia 2010 r.


W 2007 i 2008 r. przedsiębiorcy mieli duże trudności ze zalezieniem odpowiednich pracowników. Złożyły się na to dwie sprawy. Po pierwsze, wysoki wzrost gospodarczy spowodował, że jednocześnie powstało dużo nowych miejsc pracy w kraju. Po drugie, otwarcie dla Polaków rynków pracy w większości krajów Unii Europejskiej spowodowało, że z kraju wyjechało setki tysięcy osób w wieku produkcyjnym (niektóre szacunki mówią nawet o 2 mln). Deficyt pracowników stał się więc dla przedsiębiorców jednym z najważniejszych problemów. Żeby pomóc polskim firmom, rząd zdecydował wtedy o uproszczeniu procedury zatrudniania cudzoziemców. Odpowiednie przepisy zostały znowelizowane pod koniec 2008 r. i na początku 2009 r.

Zatrudnienie obcokrajowców wymaga zezwolenia odpowiednich władz. Uzyskuje się je na podstawie:

1) umowy o pracę,

2) umów cywilnoprawnych,

3) delegacji usług eksportowych (przy czym obowiązek posiadania zezwolenia dotyczy świadczenia usług na zasadzie delegacji powyżej 30 dni),

4 powołania do zarządów firm.

Od tej zasady istnieją jednak wyjątki. Zezwolenia nie potrzebują m.in.:

• obywatele państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Szwajcarii oraz członkowie ich rodzin,

• osoby posiadające zezwolenie na osiedlenie się lub na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej w Polsce,

• osoby posiadające status rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej w innym państwie UE,

• uchodźcy.

Bez zezwolenia mogą pracować w naszym kraju także m.in.:

1) obywatele Turcji (wcześniej muszą pracować 3 lata na podstawie zezwolenia),

2) absolwenci polskich szkół ponadgimnazjalnych,

3) obywatele państw graniczących z Polską,

4) obywatele krajów, które zawarły z UE umowę o swobodnym przepływie osób.

Oznacza to, że od 2009 r. bez zezwolenia mogą pracować w Polsce m.in. obywatele Białorusi, Mołdowy, Rosji i Ukrainy. Możliwość ta jest ograniczona do pracy krótkoterminowej (czyli do 6 miesięcy w ciągu jednego roku). Brak obowiązku posiadania zezwolenia nie oznacza, że obywatele tych państw mogą pracować w Polsce bez żadnych warunków. Obowiązuje ich wiza z prawem do pracy. Jednym z warunków uzyskania wizy z prawem do pracy jest przedstawienie pisemnego oświadczenia pracodawcy o zamiarze zatrudnienia danej osoby. Oświadczenie dołącza się do wniosku o wizę. Zasada ta nie obowiązuje do końca 2010 r.

Do 31 grudnia 2010 r. obowiązują uproszczone przepisy uzyskiwania przez obywateli Białorusi, Mołdowy, Rosji i Ukrainy wiz z prawem do pracy w Polsce. Podstawą uzyskania wizy jest wyłącznie zarejestrowanie przez polskiego pracodawcę w powiatowym urzędzie pracy oświadczenia o zamiarze powierzenia pracy obcokrajowcowi. Pracodawcą może być zarówno przedsiębiorca, jak i osoba fizyczna. Rejestracji trzeba dokonać osobiście. Jest ona bezpłatna.

W oświadczeniu należy podać dane przedsiębiorcy i dane cudzoziemca, a także planowany okres powierzenia pracy oraz zawód cudzoziemca i rodzaj powierzanej pracy.

Ułatwienia te mają charakter pilotażowy, co oznacza, że decyzja o ich przedłużeniu lub cofnięciu zostanie pojęta przez rząd po przeanalizowaniu sytuacji na polskim rynku pracy w 2010 r.

O zezwolenie na pracę cudzoziemca występuje do wojewody pracodawca. Wojewoda wydaje zezwolenie na czas określony:

1) maksymalnie na 3 lata lub

2) maksymalnie na 5 lat - w przypadku osób pełniących funkcje członka zarządu w firmie,

3) na okres delegacji - w przypadku delegacji powierzonej w celu realizacji usługi eksportowej.

W przypadku drugiego i kolejnego zezwolenia pracodawca musi złożyć wniosek o przedłużenie zezwolenia najpóźniej 30 dni przed upływem ważności poprzedniego.

Podejmując decyzję o wydaniu zezwolenia, wojewoda sprawdza, czy cudzoziemiec nie będzie zarabiał mniej niż Polak na podobnym stanowisku oraz czy pracodawca nie może zatrudnić na dane stanowisko polskiego bezrobotnego.

Ułatwienia w zakresie zatrudniania cudzoziemców

Dla pracodawców oznacza to m.in., że zatrudniając obcokrajowca, nie można mu płacić mniej, niż wynosi krajowa płaca minimalna (w 2009 r. to 1276 zł brutto).

W zależności od rodzaju pracy, istnieje 5 typów zezwoleń na pracę dla obcokrajowców:

1) typ A - dotyczy pracy na podstawie umowy z polskim przedsiębiorcą,

2) typ B - dotyczy pełnienia funkcji w zarządzie firmy,

3) typ C - dotyczy oddelegowania pracownika przez firmę zagraniczną działająca w Polsce w sposób zorganizowany (mającą w naszym kraju np. oddział),

4) typ D - dotyczy oddelegowania pracownika przez firmę zagraniczną działającą w Polsce okazjonalnie,

5) typ E - dotyczy oddelegowania pracownika przez firmę zagraniczną na co najmniej 3 miesiące w innym celu niż typ C i D.

W przypadku polskiego przedsiębiorcy starającego się o zezwolenia na zatrudnienie cudzoziemca należy złożyć wniosek o zezwolenie typu A.

Wniosek o zezwolenie na zatrudnienie obcokrajowca jest płatny. Opłata wynosi:

• 50 zł - w przypadku zezwolenia na okres do 3 miesięcy,

• 100 zł - w przypadku zezwolenia na okres powyżej 3 miesięcy,

• 200 zł - w przypadku delegacji powierzonej w celu realizacji usługi eksportowej.

Opłata za wniosek o przedłużenie wynosi 50% ceny pierwszego zezwolenia.

Anna Wiśniewska

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Robert Ratajczak

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od mojafirma.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK