| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Praca i ubezpieczenia > Dyskryminacja w przyznawaniu świadczeń socjalnych

Dyskryminacja w przyznawaniu świadczeń socjalnych

W wielu regulaminach pracodawcy w uzgodnieniu ze związkami zawodowymi czy przedstawicielami pracowników zamieszczają zapisy, które są niezgodne z ustawą o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych i dyskryminują niektóre grupy pracowników.


Pracodawca jako administrator środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (zfśs) jest gwarantem zarówno zgodnego z prawem gospodarowania środkami zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, jak i zgodności z prawem treści samego regulaminu.

Częstym uregulowaniem pojawiającym się w regulaminie jest uzależnienie przyznania świadczeń od osiągnięcia przez pracownika u danego pracodawcy określonego stażu pracy.

Przykład

Pracownik złożył wniosek do pracodawcy o dofinansowanie kolonii dla dziecka. Spełnia wszystkie kryteria socjalne, tj. ma dochód na jednego członka rodziny wynoszący 800 zł, występuje o świadczenie po raz pierwszy w 2009 r. Pomimo to dofinansowanie nie zostało przyznane. Jako przyczynę podano, że pracownik nie przepracował roku w zakładzie i w związku z tym nie nabył jeszcze prawa do korzystania ze świadczeń socjalnych.

Takie działanie pracodawcy jest sprzeczne z przepisami o zfśs.

Przyznanie ulgowych świadczeń oraz dopłat finansowanych ze środków funduszu może nastąpić tylko na podstawie zbadanej sytuacji materialnej, rodzinnej i życiowej osoby uprawnionej.

Dlatego też uzależnienie przyznania świadczeń od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy jest niedopuszczalne.

Niezgodność z prawem wskazanych powyżej działań pracodawcy zostało potwierdzone przez Sąd Najwyższy w wyroku z 16 sierpnia 2005 r. (I PK 12/05). Sąd w tym orzeczeniu stwierdził wprost, że wydatkowanie środków zfśs z zastosowaniem kryterium stażu pracy, bez uwzględnienia kryterium socjalnego, jest niezgodne z ustawą w rozumieniu art. 8 ust. 3 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

Warto zauważyć, że wprowadzenie takich ograniczeń może narazić pracodawcę na odpowiedzialność - także za wykroczenie.

Kolejnymi zapisami, które nie powinny znaleźć się w regulaminie przyznawania świadczeń socjalnych, są postanowienia uzależniające wysokość świadczeń socjalnych od wymiaru zatrudnienia. Tak samo niedopuszczalne i dyskryminujące jest przyznanie prawa do świadczeń tylko w przypadku, gdy podstawowym miejscem zatrudnienia pracownika jest dany zakład pracy, w którym funkcjonuje fundusz.

Przykład

Pracownica samotnie wychowująca dziecko w wieku szkolnym wystąpiła o przyznanie dofinansowania wypoczynku zorganizowanego we własnym zakresie dla siebie i córki. Przyznano jej to świadczenie, ale jego wysokość ograniczono do wymiaru zatrudnienia. Pracownicy, których dochód na jednego członka rodziny wynosi 1000 zł, otrzymywali dofinansowanie w wysokości 800 zł na osobę. Ponieważ pracownica zatrudniona była na 3/4 etatu, przyznano jej dofinansowanie w wysokości 1200 zł, a nie 1600 zł.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Krajowa Informacja Podatkowa

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »