| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Jak założyć firmę > Opodatkowanie > Opodatkowanie działalności gospodarczej

Opodatkowanie działalności gospodarczej

Każdy przedsiębiorca wie, że jego największym problemem są podatki, które musi zapłacić na rzecz państwa. Nie każdy jednak wie, jak poradzić sobie z tym problemem w taki sposób, by jak najwięcej zaoszczędzić i jednocześnie nie narażać się na zarzuty ze strony fiskusa.

PRZYKŁAD

Po latach konkurencji pomiędzy dwoma przedsiębiorcami produkującymi ten sam rodzaj towarów jeden z nich wykupił drugiego, płacąc za przedsiębiorstwo cenę znacznie wyższą od łącznej wartości rynkowej jego wszystkich składników majątkowych. Zgodnie z ustawą podatkową, nabywca ujął w księgach powstałą różnicę jako wartość początkową firmy zakupionego przedsiębiorstwa i w powyższej sytuacji może zaliczyć jej wartość w koszty uzyskania przychodów w ramach dokonywania tzw. odpisów amortyzacyjnych, czyli rozłożonych w latach podatkowych częściowych odliczeń kosztów uzyskania przychodów poniesionych na nabycie m.in. środków trwałych bądź wartości niematerialnych i prawnych według przyjętych stawek amortyzacyjnych. Warunkiem dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest wykorzystywanie składników majątku, których amortyzacja jest dopuszczalna, przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

PRZYKŁAD

Spółka akcyjna nabyła nieruchomość, którą wykorzystywała na potrzeby prowadzenia własnej działalności gospodarczej i w związku z tym dokonywała odpisów amortyzacyjnych. Po trzech latach zbyła tę nieruchomość. W tej sytuacji powstał obowiązek podatkowy spółki akcyjnej w podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż pojawił się przychód w postaci ceny sprzedaży. Ustawa podatkowa pozwala jednak zaliczyć w koszt uzyskania tego przychodu zaktualizowane wydatki poniesione na wcześniejsze nabycie nieruchomości pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych.

PRZYKŁAD

Spółka z o.o. jest producentem napojów chłodzących, których nazwa kojarzy się z pewnym pasmem górskim, a jednocześnie należy do stowarzyszenia producentów i pracodawców wspierających lokalne produkty z tego regionu i lokalną przedsiębiorczość. Z tego tytułu spółka z o.o. uiszcza składki członkowskie. Może ona zaliczyć w koszty uzyskania przychodów sumę uiszczonych składek do łącznej wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty odpowiadającej 0,15% sumy wynagrodzeń pracowniczych wypłaconych w poprzednim roku podatkowym, stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne.

PRZYKŁAD

Przedsiębiorca będący spółką z o.o., zatrudniający w całym kraju kilkuset pracowników, postanowił wyremontować pomieszczenia socjalne zlokalizowane w prowincjonalnych oddziałach jego firmy. Ze względu na wzrost kosztów usług remontowo-budowlanych przeznaczone na ten cel środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych okazały się niewystarczające. W związku z powyższym spółka pokryła pozostałe koszty w wysokości 35 000 zł ze specjalnego funduszu celowego. Wydatki poniesione przez spółkę ze specjalnego funduszu celowego będą mogły zostać zaliczone w koszty uzyskania przychodów.

Przedsiębiorca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów składki na ubezpieczenie samochodu osobowego do wysokości nieprzekraczającej ich części ustalonej w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20 000 euro, przeliczona na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

Leasing

Popularną „tarczą podatkową” przeciw podatkom dochodowym jest dla wielu przedsiębiorców korzystanie z rzeczy na podstawie umowy leasingu. Powodem powodzenia tej formy inwestowania we własną firmę jest możliwość przypisania do własnych kosztów uzyskania przychodów wartości leasingowanych środków trwałych, których podatnik nie jest przecież właścicielem. W rozumieniu ustaw podatkowych leasing to nie tylko umowa nazwana tak w kodeksie cywilnym, ale także każda inna umowa, na mocy której jedna ze stron, zwana finansującym (leasingodawca), oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie podatkowej drugiej stronie, zwanej dalej korzystającym (leasingobiorca), podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty. Przepisy przewidują dwie formy leasingu: leasing operacyjny oraz leasing finansowy. Leasing operacyjny daje możliwość przypisania stałych miesięcznych rat leasingowych do kosztów uzyskania przychodów leasingobiorcy, ale również możliwość wykupu środka trwałego po zakończeniu umowy. W leasingu finansowym natomiast środek trwały jest od początku traktowany jako majątek leasingobiorcy, który dokonuje od niego odpisów amortyzacyjnych, tak jakby był właścicielem. Przeniesienie własności następuje jednak po zakończeniu umowy. Przedsiębiorcy w zależności od potrzeb mają więc wybór, jaką umowę zastosować. Wybór leasingu finansowego bądź operacyjnego powinien być uzależniony od długości trwania leasingu. Jeżeli przedsiębiorca przewiduje krótki okres używania środka trwałego (np. 1,5-3 lata), zalecaną formą jest leasing operacyjny, jeżeli natomiast okres ten jest dłuższy (4-7 lat) można stosować leasing finansowy.

PRZYKŁAD

Przedsiębiorca uzyskał zamówienie na produkowane przez siebie towary w rozmiarze przekraczającym jego aktualne możliwości produkcyjne. Nowa maszyna produkcyjna kosztuje u producenta 500 000 zł, co jest zbyt dużym wydatkiem dla tego przedsiębiorcy. Uzyskiwany przez przedsiębiorcę roczny zysk ze sprzedaży towarów wyprodukowanych przez tę maszynę wynosi 120 000 zł. Dzięki pośrednictwu leasingodawcy przedsiębiorca będzie miał możliwość eksploatowania maszyny niebędącej jego własnością jeżeli zapłaci mu w tym czasie 60 miesięcznych opłat leasingowych po 8500 zł każda, stanowiących równowartość określonego procentu wartości nowej maszyny powiększonego o marżę leasingodawcy. W ten sposób przedsiębiorca uzyskuje niemal natychmiastową możliwość realizacji zamówienia bez inwestowania od razu wszystkich swoich środków finansowych. Przeciętny miesięczny zysk ze sprzedaży towarów wyprodukowanych na leasingowanej maszynie wynoszący 10 000 zł z naddatkiem pokryje wartość miesięcznej raty leasingowej, która na dodatek stanowi koszt uzyskania przychodu przedsiębiorcy ze sprzedaży towarów. Po zakończeniu okresu leasingu maszyna przejdzie na własność leasingobiorcy.

Podstawowa korzyść wynikająca z umów leasingu polega na tym, że co do zasady, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego.

Zwolnienie od podatku

W procesie poszukiwania oszczędności podatkowych jednym z najistotniejszych zagadnień jest prawo dużej części podatników do skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepis ten ustanawia szczególną procedurę postępowania wobec drobnych przedsiębiorców. Zwalnia się od podatku podatników, u których wartość objętych przez ustawę obowiązkiem zapłaty podatku VAT odpłatnych dostaw towarów, odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, eksportu towarów oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10 000 euro. Do wartości tych czynności nie wlicza się kwoty podatku VAT. Przedsiębiorcy muszą się jednak mieć na baczności i stale kontrolować stan sprzedaży. Jeżeli bowiem wartość czynności objętych przez ustawę podatkiem VAT u podatników korzystających ze zwolnienia przekroczy równowartość 10 000 euro, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę. W tym kontekście niesłychanie ważne jest pamiętanie o tym, w którym momencie pojawia się obowiązek podatkowy w podatku VAT.

PRZYKŁAD

Przedsiębiorca korzystający ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie ze swoim rocznym biznesplanem, nie przekroczył wartości odpłatnych dostaw towarów, którymi zajmował się w poprzednim roku podatkowym. Jednakże w czerwcu roku podatkowego wynajął dodatkowo pomieszczenie magazynowe, umawiając się, że czynsz płatny będzie przed końcem roku kalendarzowego. Po podliczeniu okazało się, że suma dostaw wraz z sumą odpłatnych usług (czynsz za najem) przekroczyła pod koniec roku równowartość 10 000 euro. W takim przypadku przedsiębiorca traci zwolnienie i zobowiązany jest do uiszczenia podatku VAT od powstałej nadwyżki.

Przedsiębiorcy mogą także sami zrezygnować ze wspomnianego zwolnienia, składając właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego stosowne oświadczenie na piśmie. Wielu podatników może kierować się bowiem tym, że w sytuacji korzystania ze zwolnienia nie mają oni możliwości dokonywania odliczeń zapłaconego podatku VAT od podatku od nich należnego.

Niekiedy bowiem przedsiębiorcom, którzy dokonują cennych zakupów, bardziej opłacać się będzie nie korzystać ze zwolnienia podatkowego i zachować prawo do odliczania podatku VAT, który i tak musieliby zapłacić przy ponoszeniu nakładów. Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może ponownie z niego skorzystać dopiero po upływie trzech lat, licząc od końca miesiąca, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował.

Zgodnie z prawem

art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług

1. Zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10 000 euro. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

2. Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Poznaj oprogramowanie Księgę Przychodów i Rozchodów Infor System - Testuj za darmo przez 30 dni

Ze względu na krytykę, z jaką spotykają się skomplikowane zasady i procedury prawa podatkowego, dużą popularność zyskują wszelkie uproszczone formy opodatkowania, których - wbrew pozorom - nie brakuje. W szczególności dotyczą one osób fizycznych, które dopiero rozpoczynają swoją działalność gospodarczą, a także tych podatników, których działalność gospodarcza nie ma jeszcze dużych rozmiarów. Skorzystanie z uproszczonych form opodatkowania może przekonać wiele osób do decyzji o założeniu własnej firmy.

Uproszczenia dla osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą wprowadza w szczególności ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (dalej mowa o ryczałcie).

Osoby fizyczne osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie:

• karty podatkowej,

• ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

ZAPAMIĘTAJ

Zasadą jest, że przychodów opodatkowanych w formach zryczałtowanych nie łączy się z przychodami z innych źródeł podlegającymi opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Chroni to podatników przed przekroczeniem progów podatkowych.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

JSLegal Jankowki & Stroiński

Adwokacka Spółka Partnerska

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »