| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Firma w Unii > Ograniczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej wynikające z orzecznictwa ETS

Ograniczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej wynikające z orzecznictwa ETS

Prawo Unii Europejskiej zakłada tworzenie jednolitego w obrębie państw członkowskich Unii obszaru, na którym zapewniony byłby swobodny obrót gospodarczy. Praktyka pokazuje jednak, że niekiedy konieczne jest wprowadzenie w tym zakresie ograniczeń.

Dyrektywa 2005/29/WE, będąca podstawą prawną tego sporu, ma na celu przyczynienie się do właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego i zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów. Ustanawia ona ogólny zakaz stosowania nieuczciwych praktyk handlowych, które mogą doprowadzić do zniekształcenia zachowań gospodarczych konsumentów. Ustanawia ona również przepisy dotyczące wprowadzających w błąd i agresywnych praktyk handlowych. Ponadto, załącznik I do wspomnianej dyrektywy zawiera wykaz praktyk handlowych, które są nieuczciwe w każdych okolicznościach. Przez „praktyki handlowe stosowane przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów” dyrektywa powyższa rozumie każde działanie przedsiębiorcy, jego zaniechanie, sposób postępowania, oświadczenie lub komunikat handlowy, w tym reklamę i marketing, bezpośrednio związane z promocją, sprzedażą lub dostawą produktu do konsumentów.

Sąd krajowy w Belgii, otrzymując skargi przeciwko Total Belgium i Sanoma, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z pytaniem, czy wykładni powyższej dyrektywy należy dokonywać w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie ustanowieniu takich przepisów krajowych jak wskazane przepisy belgijskie, które poza pewnymi wyjątkami i nie uwzględniając specyficznych okoliczności konkretnego przypadku, ustanawiają ogólny zakaz składania przez sprzedawcę ofert wiązanych konsumentom.

Trybunał Sprawiedliwości uznał, iż powyższa dyrektywa dokonuje całkowitej harmonizacji na poziomie wspólnotowym, przepisów dotyczących nieuczciwych praktyk handlowych. W związku z tym, państwa członkowskie nie mogą przyjąć bardziej restrykcyjnych środków niż te, które określa dyrektywa, nawet gdyby miało to na celu zapewnienie wyższego poziomu ochrony konsumentów. Oferty wiązane są natomiast działaniami handlowymi wyraźnie wpisującymi się w ramy strategii handlowej podmiotów gospodarczych, mającymi bezpośrednio na celu promocję i płynność sprzedaży prowadzonej przez te podmioty, stanowią zatem praktyki handlowe w rozumieniu powyższej dyrektywy. Belgia złamała prawo wspólnotowe, ustanawiając generalny zakaz tworzenia ofert wiązanych. Tego rodzaju ograniczenie nie wynika z dyrektywy. Co prawda dyrektywa przewiduje, w załączniku nr I, wyczerpującą listę praktyk handlowych zakazanych w każdych okolicznościach, które w związku z tym nie są poddawane ocenie w ramach konkretnego przypadku, ale oferty wiązane nie są tam wymienione. Z tego względu nie jest możliwe wprowadzanie generalnego zakazu tego rodzaju ofert bez analizy konkretnego przypadku. Gdyby natomiast oferta wiązana była wymieniona w załączniku nr I do dyrektywy, taka analiza indywidualna nie byłaby konieczna.

Do takich explicite zakazanych praktyk handlowych w relacjach z konsumentami należą między innymi: posługiwanie się znakiem zaufania, znakiem jakości lub równorzędnym oznaczeniem bez odpowiedniego zezwolenia, prezentowanie praw przysługujących konsumentom na mocy przepisów prawnych jako cechy wyróżniającej ofertę przedsiębiorcy, twierdzenie, że przedsiębiorca wkrótce zakończy działalność handlową lub zmieni siedzibę, gdy jest to niezgodne z rzeczywistością, umieszczanie w materiałach marketingowych faktury lub podobnego dokumentu żądającego zapłaty, który wywołuje u konsumenta wrażenie, że już zamówił reklamowany produkt, mimo iż tego nie zrobił, fałszywe twierdzenie, że produkt będzie dostępny jedynie przez ograniczony czas lub że będzie on dostępny na określonych warunkach przez bardzo ograniczony czas, w celu nakłonienia konsumentów do podjęcia natychmiastowej decyzji i pozbawienia ich możliwości świadomego wyboru lub czasu potrzebnego do jego dokonania, czy też uporczywe i niechciane namawianie do zakupu produktów przez telefon, faks, pocztę elektroniczną lub inne środki komunikacji na odległość.

Państwa mają zatem ograniczone możliwości wprowadzania dodatkowych obostrzeń w relacjach przedsiębiorca - konsument, nawet jeśli byłoby to potencjalnie korzystne dla konsumentów.

dr Robert Zajdler

Instytut Sobieskiego

 

 

 

1 Parlamentu Europejskiego i Rady z 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca Dyrektywę Rady 84/450/EWG, Dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. UE L 149, s 22).

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Prawna Renata Urowska i Wspólnicy sp.k.

Obsługa podmiotów gospodarczych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »