| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes > Wiadomości > Prawo gazowe 2013 - nowe przepisy

Prawo gazowe 2013 - nowe przepisy

9 października 2012 r. został przedstawiony nowy, drugi już z kolei, projekt ustawy Prawo gazowe. Tego samego dnia opublikowano także inne projekty z tzw. "trójpaku energetycznego", a mianowicie projekt ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz projekt ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo energetyczne, ustawę Prawo gazowe oraz ustawę o odnawialnych źródłach energii. 28 września 2012 r., opublikowano nowy projekt ustawy Prawo energetyczne.

Publikacja nowych projektów, po ponad 9 miesiącach od opublikowania ich pierwszych wersji (co nastąpiło 21 grudnia 2011 r.) i po dyskusji, jaką one wywołały wśród przedsiębiorców i prawników zajmujących się na co dzień zagadnieniami energetyki, skłania do podjęcia próby wstępnej oceny proponowanych przez Ministerstwo Gospodarki zmian, w tym także odpowiedzi na pytanie, czy i na ile w drugiej wersji projektów zostały uwzględnione postulaty zgłaszane po publikacji pierwszych projektów z grudnia 2011 r.?

Brak konsekwencji w realizacji deklarowanej kompleksowości rozwiązań – opóźniona implementacja regulacji "trzeciego pakietu energetycznego" UE

Zgodnie z założeniami zawartymi już w pierwszych projektach "trójpaku energetycznego" i powtórzonymi w drugiej wersji projektów, w tym w aktualnym projekcie Prawa gazowego z dnia 9 października 2012 roku, celem nowych regulacji jest m.in. wyodrębnienie i kompleksowe uregulowanie rynku gazowego w odrębnym akcie prawnym. Z uwagi na specyfikę funkcjonowania rynku gazowego i jego odmienności w stosunku do elektroenergetyki i ciepłownictwa podejście projektodawcy zasługuje na aprobatę.

Należy jednakże zauważyć, iż cel ten nie jest konsekwentnie realizowany na gruncie projektów "trójpaku energetycznego". Obok regulacji zawartych w ustawie Prawo gazowe, szereg istotnych kwestii dotyczących funkcjonowania rynku gazowego uregulowanych zostało w pozostałych ustawach z "trójpaku energetycznego". I tak np. harmonogram wejścia w życie projektowanych przepisów, w tym m.in. harmonogram wprowadzania obowiązku obrotu gazem poprzez giełdę lub na rynku regulowanym, został uregulowany w ustawie – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo energetyczne, ustawę Prawo gazowe i ustawę o odnawialnych źródłach energii. Ponadto ustawa Prawo gazowe odsyła w niektórych punktach, jak np. w odniesieniu do przesłanek udzielenia, odmowy udzielenia, zmiany lub cofnięcia koncesji do regulacji ustawy Prawo energetyczne.

Wreszcie należy wskazać, że kwestie związane z wykorzystaniem biogazu zostały uregulowane także w ustawie o odnawialnych źródłach energii, a kogeneracja oparta o paliwa gazowe będzie regulowana zarówno przez przepisy ustawy Prawo gazowe, jak i ustawy Prawo energetyczne, a w pewnych sytuacjach także ustawy o odnawialnych źródłach energii. Taki stan rzeczy powoduje, że deklarowana "kompleksowość" regulacji funkcjonowania sektora gazowego doznaje szeregu wyjątków, co może w praktyce utrudniać i komplikować stosowanie nowych przepisów.

Dokonując wstępnej oceny przedstawionych projektów "trójpaku energetycznego" należy także wskazać, iż Polska ma znaczące opóźnienie w implementacji postanowień dyrektywy 2009/73/WE dotyczącej rynku wewnętrznego gazu ziemnego w UE. Termin implementacji minął bowiem dnia 3 marca 2011 r. Z tego względu Komisja Europejska pozwała Polskę do Trybunału Sprawiedliwości UE, proponując nałożenie dziennej kary pieniężnej w wysokości 88.819,20 euro. Dzienna kara pieniężna uiszczana byłaby od dnia podjęcia przez Trybunał decyzji stwierdzającej uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego do momentu, gdy Polska powiadomi Komisję o pełnym wdrożeniu przepisów dyrektyw do prawa krajowego.

Obowiązki "dostawcy awaryjnego"

W miejsce dotychczasowych regulacji dotyczących tzw. "sprzedawcy z urzędu", projekt nowego Prawa gazowego wprowadza instytucję "dostawcy awaryjnego". Sprzedawcę awaryjnego wyznacza w drodze decyzji Prezes URE na okres dwóch lat, przy czym zgodnie z art. 29 projektu Prawa gazowego winien nim zostać sprzedawca, który na obszarze działania operatora systemu dystrybucyjnego dokonywał w roku kalendarzowym poprzedzającym wyznaczenie sprzedaży gazu ziemnego największej liczbie tzw. "odbiorców chronionych" przyłączonych do sieci tego operatora.

Zadaniem "sprzedawcy awaryjnego" jest dokonywanie sprzedaży (określonej w projekcie jako "sprzedaż awaryjna") na rzecz tzw. "odbiorców chronionych" w przypadku, gdy dotychczasowy sprzedawca zaprzestał realizacji umowy sprzedaży gazu ziemnego temu odbiorcy z przyczyn niezależnych od tego odbiorcy, a odbiorca ten nie zawarł umowy sprzedaży gazu ziemnego lub umowy kompleksowej z nowym sprzedawcą. Sprzedaży awaryjnej dokonuje się od dnia zaprzestania realizacji umowy sprzedaży gazu ziemnego przez dotychczasowego sprzedawcę do dnia rozpoczęcia jego sprzedaży przez sprzedawcę wybranego przez odbiorcę chronionego, ale nie dłużej niż przez 90 dni.

Praktyczne problemy związane z realizacją powyższego obowiązku może rodzić określenie kręgu podmiotów uprawnionych do "sprzedaży awaryjnej". Wynika to z faktu, że art. 2 pkt 18 projektu Prawa gazowego definiuje pojęcie "odbiorcy chronionego" odwołując się do pojęć niedookreślonych. Mianowicie odbiorcami chronionymi w świetle projektu są oprócz odbiorców w gospodarstwach domowych, także "podmioty świadczące podstawowe usługi użyteczności publicznej" oraz podmioty wytwarzające energię cieplną na ich potrzeby (jeżeli udział tej energii w ogólnej produkcji tego podmiotu jest nie mniejszy niż 20%).

Pojęcie "usług użyteczności publicznej" nie ma na gruncie prawa polskiego wyraźnych granic i jest przedmiotem kontrowersji w doktrynie prawa oraz w orzecznictwie, co będzie rodziło problemy interpretacyjne na tle rozstrzygnięcia, komu ostatecznie przysługuje prawo do "sprzedaży awaryjnej". Rozstrzygnięcia tej kwestii nie ułatwia użyty w definicji zwrot "podstawowe" usługi użyteczności publicznej, bowiem inne akty prawne odnoszące się do świadczenia usług użyteczności publicznej, jak np. ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej, nie posługują się takim rozróżnieniem. Podobnie rozstrzygnięcia wskazanych problemów nie ułatwi wymienienie w definicji z art. 2 pkt 18 projektu Prawa gazowego "szkół, przedszkoli, żłobków" czy "podmiotów leczniczych w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r.", ponieważ przepis ten wskazuje, że chodzi "w szczególności" o wymienione podmioty, a więc wyliczenie ma jedynie charakter przykładowy.

Ochrona "odbiorcy wrażliwego"

Pozytywnie natomiast należy ocenić zmianę w zakresie ochrony tzw. "odbiorcy wrażliwego" w stosunku do regulacji zaproponowanej w projekcie z dnia 21 grudnia 2011 r. Obecnie proponuje się uregulowanie ochrony "odbiorcy wrażliwego" poza Prawem gazowym, tzn. wyłącznie na gruncie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, nie angażując w system tej ochrony – jak to miało miejsce na gruncie poprzedniej wersji projektu - przedsiębiorstw gazowniczych.

Na mocy znowelizowanych przepisów ustawy o pomocy społecznej "odbiorca wrażliwy" miałby otrzymywać tzw. dodatek gazowy wynoszący rocznie nie więcej niż 30% iloczynu zużycia gazu ziemnego oraz średniej ceny gazu dla odbiorcy w gospodarstwie domowym ogłaszanej corocznie przez Prezesa URE.

Ceny gazu ziemnego 2013

WIBOR - nierzeczywisty ale konieczny

Wydatki na alkohol nie są kosztem uzyskania przychodu

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Edyty Grubek EG Usługi Księgowe

Biuro księgowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »